นบีอิบรอฮีม อ้าลัยฮิสลาม (Ibraham - اِبْرَاهِيْمِ)
อิบรอฮีมเป็นบุตรของ อาซัร ( آزر, Āzar ) ผู้สืบเชื้อสายจากนบี นูห์ (نُوْحَ - Noah) ถิ่นกำเนิด เมือง อูร (หรืออูรุก) โดยมีกษัตริย์นัมลูด นัมรูดอ้างว่าเป็นพระเจ้าสำหรับตัวเขาเอง กราบไหว้ สักการะ บูชารูปปั้น ยุคเมืองบาบิโลน อาณาจักรเมโสโปเตเมีย (อิรักปัจจุบัน) ยุคสมัย ก่อนคริสตศรรตวรรศ 4,000 ปี ยุคชนเผ่าสุมาเรี่ยน หรือ ซูเมอร์
อิบรอฮีม ต่อต้านการเคารพ บูชารูปปั้น ท่านทำลายรูปปั้น ตัวใหญ่ แล้วเอาขวานไปแขวนไว้บนคอรูปปั้นตัวเล็ก เมื่อมีคนมาพบเจอว่า ท่านทำลายรูปปั้น ท่านก็กล่าวโทษว่ารูปปั้นตัวเล็กมันทำลายรูปปั้นตัวใหญ่ แล้วกล่าวว่า รูปปั้นมันไม่มีพลังอำนาจจะปกป้องตัวเองได้เลย ดูหลักฐานที่ปรากฏว่า ขวานมันแขวนไว้บนคอรูปปั้นตัวเล็ก เป็นผู้ทำลายตัวใหญ่ แล้วผู้พบเจอการกระทำของอิบรอฮีม ได้นำความไปแจ้งกับกษัตริย์นัมลูด นัมลูดได้สั่งให้ เผาอิบรอฮีมในกองไฟ แต่อัลเลาะฮ์ช่วยให้ไฟกลายเป็นความเย็น ไม่เผาไหม้อิบรอฮีม ท่านเดินออกมาจากกองไฟด้วยความสดชื่น ผู้คนที่พบเห็น ต่างกล่าวกันว่า พระเจ้าของอิบรอฮีมช่วยเขาจากไฟ
อิบรอฮีม และ ลูฏ (หลานชาย) อพยพหนีนัมลูดไปอยู่คะนาอัน (ฟะลิสฏีนปัจจุบัน) ยึดมั่นในอิสลามและได้เผยแผ่อิสลาม (ไม่มีพระเจ้าอื่นใด นอกจากอัลเลาะฮ์องค์เดียว)
ฝ่ายนบีลูฏไปอยู่เมืองโซด็อม (ฝั่งตัวันออกทะเลสาบเด็ดซี) (ไปอ่านเรื่องนบีลูฏ)
อิบรอฮีม เดินทางไปกีซา (Giza ชาวอิยิปต์ออกเสียงตัวญีมไม่เป็น จะออกเป็นตัวฆ็อยน์ ” غ”) หรือ อัลญีซะต์ (الجيزة) ไปได้ซะเราะต์มาเป็นภรรยา นางมีทาสีชื่อฮาญัร เดินทางกลับคะนาอัน อยู่กินกับซะเราะต์มานานหลายปี ไม่มีลูกเสียที ซะเราะต์จึงยกฮาญัรให้อิบรอฮีม ฮาญัรมีลูกชายชือ อิสลาอีล
อิบรอฮีม มีโองการ (วะฮยู) จากอัลเลาะฮ์ ให้อพยพฮาญัรและอิสมาอีลที่ยังเป็นทารกอยู่ ไปอยู่เมืองมักกะต์ โดยมีกะอ์บะต์เป็นที่พัก มีแต่ทะเลทรายเวิ้งว้าง ไม่มีน้ำ ไม่มีอาหาร แล้วอิบรอฮีมก็กลับไปคะนาอัน อยู่กินกับซะเราะต์ ต่อไป
อิสมาอีลร้องไห้ด้วยความกระหายน้ำ ฮาญัรมารดาก็ออกไปค้นหาน้ำ เดินๆ วิ่งๆ ระหว่างเนินศอฟา และมัรวะต์ (ซูเราะต์บักเกาะเราะต์ อายะต์ที่ 158) แต่ไม่พบน้ำ
จนกระทั่งนางได้ยินเสียงอิสลามอีลร้องดังมากขึ้นๆ นางวิ่งไปดูอิสลามอีล นางพบอิสลามอีลกำลังใช้เท้าถีบดันทรายบริเวณนั้น จนเป็นแอ่ง และมีน้ำซึมปี่ขึ้นมา นางจึงโกยทรายรอบๆ กักน้ำไว้ และร้องกล่าวว่า “ซัมซัม ซัมซัม” นางจึงวักน้ำซัมซัมให้อิสมาอีลดื่มกิน ใช้ชีวิตอยู่ที่กะอ์บะต์ไปจนโต หาล่าสัตว์ ผลไม้ป่า ประทังชีวิตไปวันๆ อิบรอฮีมมาเยี่ยมบ้าง บางครั้งบางคราว
อิบรอฮีม ฝันว่า อัลเลาะฮ์ให้เชือดอิสมาอีล พลีเพื่ออัลเลาะฮ์ เพื่อแสดงความศรัทธามั่นในอัลเลาะฮ์ อิบรอฮีมเดินทางมาพบอิสลาอีล แล้วเล่าเรื่องฝันนั้นให้ฟัง อิสลามอีล ยินยอมทันที เพื่อแสดงความศรัทธามั่นในอัลเลาะฮ์ พอถึงวันที่จะเชือด อิบริฮีมก็ตระเตรียมมีด สถานที่ไว้ แล้วชวนอิสลามอีลมาที่ที่สถานที่ที่เตรียมไว้ แล้วลงมือเชือด ทันใดนั้น อัลเลาะฮ์ได้เปลี่ยนอิสลามอีลออกไป นำแกะตัวหนึ่งมาที่ที่เชือดนั้นแทน อิบรอฮีมก็เชือดอิสลามอีลโดยไม่รู้ว่า อัลเลาะฮ์เปลี่ยนตัวอิสลามอีลออกไปแล้วนำแกะมาแทนที่ (จึงเป็นที่มาของการเชือดอุฎฎะฮิยะต์(กุรบั่น)الاظحية)
แต่การเชือดดัม ในการทำหัจญ์นั้นคนละส่วนกัน การเชือดที่ทุ่งมีนาเป็นการเชือดเพื่อชำระความบริสุทธิ์ของหัจญ์
อิบรอฮีมอยู่กินกับซะเราะต์มาอีกนาน อัลเลาะฮ์ได้เมตตา ให้มะลาอิกะต์สองตนมาแจ้ข่าวดี ว่าจะมีลูก อิบรอฮีมยังฉงนว่าแก่แล้วจะมีลูกได้อย่างไร มะลาอิกะต์ก็แจ้งว่าด้วยพระเมตตาจากอัลเลาะฮ์
อิบรอฮีม ก็ได้ลูกชาย ชื่อ อิสหาก (إِسْحٰـقَ) (Isaac) (อ่านเรื่องนบีอิสหาก)
