ชีวิตที่พอเพียง  4751. เดินออกกำลังย่านคลองสานและสังเกตรอยต่อระหว่างความรวยและความจนในสังคมไทย


 

ดังเล่าแล้วว่า ผมไปนอนที่โรงแรม Millennium Hilton ๓ คืน    ระหว่างวันที่ ๗ - ๙ พฤษภาคม ๒๕๖๗    เพื่อไปประชุมเรื่อง Health Priority-setting เป็นเป้าหมายหลัก   และไปสังเกตปรากฏการณ์รอยต่อระหว่างความรวยหรือหรูหราสุดขีดกับความจนสุดขีด ในย่านเจริญนคร-คลองสาน   

ค้นพบว่าเมื่อ ๑๒ ปีก่อนผมไปเดินชมชีวิตผู้คนในซอยคลองสานพลาซ่า และเล่าไว้ ที่นี่   เสียดายที่ภาพที่ลงไว้หายไปหมด   ต้องปลงอนิจจัง    และปลงยิ่งขึ้นเมื่อเช้าวันที่ ๙ พฤษภาคม ผมพบว่าตลาดในซอยท่าเรือคลองสาน-สี่พระยา ร่วงโรยลงไปมาก    คล้ายๆ กำลังจะโดนไล่ที่เพื่อเอาไปสร้างสถานที่สำหรับคนรวย   

เช้าวันที่ ๘ พฤษภาคม  ผมออกไปเดินริมถนนเจริญนคร    ออกจากโรงแรม Millennium Hilton เดินไปทางซ้าย   ผ่านทางเข้า The Residence Mandarin Oriental Bangkok อันหรูหรา   ไปยังด้านหน้า IconSiam   เห็นพนักงานเทศบาลจำนวนมากกำลังกวาดน้ำฝนบนถนน    แสดงว่าเมื่อคืนฝนตกโดยผมไม่รู้เลย     

เดินผ่านสะพานเจริญนคร พ.ศ. ๒๕๑๓   ผ่านทางเข้ามัสยิดสุวรรณภูมิ     ผ่านพื้นที่ของโอเรียนทัล โฮเทล    ผ่านวัดสุวรรณ ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนน   แล้วเดินกลับ   มองเข้าไปในซอยเล็กๆ   และร้านขายอาหารริมถนน ที่สะท้อนภาพชัดเจนว่า    เป็นร้านของคนจน ขายอาหารเพื่อคนจนที่ทำงานในสถานที่บริการคนรวย (รวมทั้งผมที่อาศัย HITAP ทำตัวเป็นคนรวย) อย่างกลมกลืนไปกับสภาพสังคมที่ยอมรับความแตกต่าง   

เช้าวันที่ ๙ พฤษภาคม  ผมเดินสำรวจ    ออกจากโรงแรมเลี้ยวขวา    ไปเข้าซอยท่าเรือคลองสาน-สี่พระยา     ที่ในซอยมีร้านขายของ ทั้งร้านเครื่องแต่งกาย และร้านอาหาร เรียงราย   ในท่ามกลางบรรยากาศไล่ที่   

ไปถึงถึงท่าเรือคลองสาน    ยามเช้าตรู่ ๖ น. เศษเช่นนี้  บริการเรือข้ามฟากยังไม่เริ่ม    แสดงว่าการข้ามฟากทางเรือร่วงโรยลงไป ... อนิจจังไม่เที่ยง   พบว่าจากท่าเรือมีทางเดินมาที่หน้า (หรือหลัง) โรงแรม Millennium Hilton ได้    และผ่านทางเดินริมน้ำหลังโรงแรมไป    มีทางเข้าโรงแรมจากริมน้ำได้    เดินเลยไปพบตรอกแคบๆ (มาก) เชื่อมสู่ถนนเจริญนคร   ที่มีป้ายประกาศขายที่ (ตาบอด) ในซอย   

ผมเดินผ่านซอยนี้โดยไม่พบคนอื่นเลย    หมายความว่าเป็นซอยที่เปลี่ยว    กว้างประมาณ ๑ เมตร     มีกำแพงสูงสองข้าง   มีป้ายบอกว่ามีกล้องวงจรปิดตรวจสอบพฤติกรรม    ห้ามขีดเขียนบนกำแพง    สะท้อนว่าบริเวณนี้มีความขัดแย้งดำรงอยู่     

ในที่สุด ผมก็เดินออกสู่ถนนเจริญนคร   ที่ปากตรอก (กว้างราวๆ ๑ เมตร) มีร้านกาแฟ อยู่ในตรอกตรงปากตรอก    และที่ทางเท้าริมถนนมีร้านขายอาหารแก่คนจนอยู่ทั่วไป    เป็นภาพรอยต่อระหว่างความรวยหรูหราสุดขีด กับความยากจนดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดบรรจบกัน 

ผมเดินผ่านสวน ๑๕ นาที   เขตปากคองสาน   สู่ท่าเรือปากคลองสาน  ที่ไม่มีคนแม้แต่คนเดียว    เวลา ๖.๒๐ น. คงจะเช้าเกินไป    เรือข้ามฟากยังไม่เปิดให้บริการ   

เดินกลับ ผ่านตลาดทางเดินจากถนนเจริญนคร สู่ซอยท่าเรือคลองสาน-สี่พระยา    กลับโรงแรม

เช้าวันที่ ๑๐ พฤษภาคม ๒๕๖๗   ผมวางแผนออกจากโรงแรมเวลา ๗ น. เพื่อให้ต่างจาก ๒ วันก่อน    จะข้ามฟากถนนไปเดินฝั่งวัดสุวรรณ  ตอน ๗ - ๗.๓๐ น.    เพื่อสังเกตชีวิตผู้คนยามสายในวันศุกร์    แล้วฝันก็สลาย เมื่อผมรู้สึกไม่สบาย    ในที่สุดก็ต้องตัดสินใจขอกลับบ้าน    โดยไม่ได้ร่วมประชุมของวันที่ ๑๐              

วิจารณ์ พานิช   

๑๐ พ.ค. ๖๗   

 

1 แม่น้ำเจ้าพระยายามเย็น ถ่ายจากชั้น ๓๑ ของโรงแรม

2 แยกคลองสาน

3 แม่น้ำเจ้าพระยายามค่ำ ถ่ายจากห้องพัก ชั้น ๑๕

4 ชีวิตคนจน บนทางเท้าถนนเจริญนคร

 

5 ใกล้ทางเข้าโรงแรมมิลเลนเนียมฮิลตัน

6 วิวจากห้องอาหารของโรงแรม

7 แม่น้ำเจ้าพระยา หน้าไอคอนสยาม

 

8 ตลาดทางเดินไปท่าเรือคลองสาน-สี่พระยา

9 ท่าเรือคลองสาน-สี่พระยายามเช้ามืด

 

10 ทางเดินริมแม่น้ำหน้าโรงแรมมิลเลนเนียมฮิลตัน

11 ตรอกเชื่อมริมน้ำกับถนนเจริญนคร

12 ตรอกส่วนทะลุออกถนนเจริญนคร

13 สวน ๑๕ นาที เขตคลองสาน

14 ทางเดินสู่ท่าเรือปากคลองสาน

หมายเลขบันทึก: 718610เขียนเมื่อ 20 มิถุนายน 2024 16:04 น. ()แก้ไขเมื่อ 26 มิถุนายน 2024 15:11 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการจำนวนที่อ่าน


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
ClassStart Books
โครงการหนังสือจากคลาสสตาร์ท