ศิลปะสรรพลวัตมณฑลพหุลักษณ์มวลชนจากฐานรากสังคมไทย ศึกษาจากชีวิตและงานของศาสตราจารย์พิเศษเฉลิม นาคีรักษ์ ศิลปินแห่งชาติ อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนเพาะช่าง

 

Title/Theme :  ศาสตราจารย์พิเศษเฉลิม นาคีรักษ์
                         ศิลปินแห่งชาติ 2530 สาขาจิตรกรรม อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนเพาะช่าง
                         ผู้สร้างแนวจิตรกรรมไทยประเพณี เขียนภาพสื่อตำราและหนังสือเรียน
                         เขียนภาพหนังสือนิทานร้อยบรรทัด
                    
Artist / Author : วิรัตน์ คำศรีจันทร์  Wirat Kamsrichan 
Size and Dimension :  46 x 61 เซนติเมตร
Date / Time : 13 พฤศจิกายน 2566

Technic / Methodology : สีน้ำ บนกระดาษ BAOHONG 300 gram. Artist and Professional  Used Water Colour Paper ใช้วิธีการภาพเหมือนจริง แสดงให้ปรากฏ สร้างประสบการณ์เชิงประจักษ์เพื่อก่อเกิดวงจรการวิวัฒน์และการยกระดับชุดใหม่ของสังคม จินตนาการด้วยข้อมูลการศึกษาและพัฒนาวิธีสร้างงานศิลปะบูรณาการกับวิธีวิจัยเนื้อหา ทำข้อมูลจำนวนมากและหลายเหตุการณ์ เกินจะเข้าถึงให้เข้าใจและสามารถเห็นภาพรว่มกันได้โดยง่ายของผู้ที่ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดกับปรากฏการณ์ ทำให้ระบบการสืบทอดและระบบการสั่งสมภูมิวิทยาการต่างงๆของสังคมอ่อนแอ ล่มสลาย ขาดหาย สูญเปล่า สั่นคลอนฐานรากการพัฒนาวิทยาการและรอบด้าน ขาดความเข้มแข็งยั่งยืนในการพัฒนา การพัฒนาสื่อและศิลปะสื่อนิเทศศิลป์ การพัฒนาแนวคิดพื้นฐานเวชนิทัศน์ศิลปกรรมที่สื่อสะท้อนบทบาทของสถาบันทางศิลปะกับสถาบันการศึกษาทางการแพทย์และสุขภาพของประเทศไทย วิจัยเอกสาร พัฒนา Creative Component-Content Design ศึกษาผลงานของ ศาสตราจารย์พิเศษเฉลิม นาคีรักษ์ วิเคราะห์และทดลองปฏิบัติการ เขียนภาพเพื่อถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึก เอกลักษณ์ของสีสัน ระบบความหมายและระบบความทรงจำร่วมของวงการศิลปะ ศิลปศึกษา และภาคสุนทรียปัญญาของสังคมไทย

Collector ผู้สะสมดูแล : บ้านสังคมศิลป์ สันป่าตอง เชียงใหม่ เผยแพร่วงกว้างหลายช่องทางแล้ว และจัดแสดงให้ชมตามวาระ

Narrative Brief and Conceptualized : ศาสตราจารย์พิเศษเฉลิม นาคีรักษ์ ศิลปินแห่งชาติ 2530 สาขาจิตรกรรม อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนเพาะช่าง ผู้สร้างแนวจิตรกรรมไทยประเพณี เขียนภาพสื่อตำราและหนังสือเรียน เขียนภาพหนังสือนิทานร้อยบรรทัด ศึกษาแนวศิลปะที่สำคัญหลายแนว ประกอบด้วยแนวอาศรมศิลปะและสำนักช่างสิบหมู่ของสังคมไทยจากเพาะช่าง ศิลปะสมัยใหม่และศิลปะอิมเพรสชั่นนิสต์ของตะวันออก ยุโรป และญี่ปุ่น ศิลปะสมัยใหม่จากศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศิลปากรและผู้วางรากฐานพัฒนาการศึกษาศิลปสมัยใหม่ขั้นสูงให้กับสังคมไทย เป็นผู้สร้างผลงานศิลปะแนวจิตรกรรมไทยประเพณี ถ่ายทอดระบบภูมิปัญญา คติชน ปรัชญาสังคม สู่งานจิตรกรรมไทยประเพณีสมัยใหม่ วัฒนธรรมประเพณีของชุมชนชาวบ้านอีสานและพื้นถิ่นภูมิภาค วัฒนธรรมสากล วิถีชีวิตสังคมเมืองสมัยใหม่ วัฒนธรรมประเพณีแห่งชาติ เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ พุทธธรรม เรื่องเล่า เป็นผู้สร้างแนวศิลปะสีน้ำอิมเพรสชั่นนิสต์ในประเทศไทยอีกแนวทางหนึ่งที่มีเอกลักษณ์ ถ่ายทอดสู่กระบวนการศิลปศึกษาของประเทศไทย ณ โรงเรียนเพาะช่างและการอาชีวศึกษาโดยกระทรวงศึกษาธิการ  

Creative Strategies for Arts-Science Culture Manifestation : การจินตนาการด้วยข้อมูล ความรู้ การเรียนรู้สังคม แสดงองค์ประกอบความหมายและระบบคุณค่านามธรรม มิติจิตวิญญาณให้เป็นที่ปรากฏ สื่อพหุลักษณ์ปัญญา ร่วมต่อสร้างระเบียงทรรศน์ระบบความรู้และภูมิปัญญาต่อโลกกว้าง ข้ามพรมแดนภาษา บันทึก รวบรวม ถ่ายทอดพลังจิตวิญญาณแห่งการเรียนรู้ การอ่าน การศึกษาค้นคว้า การคิดใคร่ครวญ บ่มสร้างความลึกซึ้งแยบคาย การจัดหัวข้อ หมวดหมู่ ระบบวิธีคิด ภูมิชีวิต ภูมิปัญญาของสังคม เหตุการณ์และปรากฏการณ์สำคัญของสังคม วิถีชีวิตและวัฒนธรรมชาวบ้าน แสดงให้ปรากฏและก่อเกิดแหล่งบ่มสร้างประสบการณ์ทางจิตวิญญาณของมวลชน แหล่งพัฒนาการศึกษาเรียนรู้มวลชน ด้วยกระบวนการศิลปศึกษา สื่อ หนังสือ ตำรา ศิลปะจิตรกรรมไทยประเพณี ศิลปะเชิงสังคม ศิลปะสุนทรียปัญญาของสังคม

โครงสร้างประเด็นใคร่ครวญสนทนา การผุดหัวข้อสื่อ
การสนทนา เสวนา ศึกษาค้นคว้า สรรพลวัตพหุปัญญา
Theme / Prompt to Trans-Dialogue / Integrated and Trans-Participatory 
Creating Critical Content and Wisdom Practice / Sharing Issues :

• การสร้างสรรค์ศิลปะ สื่อ สิ่งแสดง แหล่งเกิดกิจกรรมชีวิต เศรษฐกิจสังคม แหล่งปฏิสัมพันธ์แลกเปลี่ยนการดำเนินชีวิต ผูกผสานยึดโยงพลังการพลวัตของพหุลักษณ์สังคมในขอบเขตต่างๆ ให้เป็นที่ปรากฏและก่อเกิดประสบการณ์เชิงประจักษ์ต่อระบบคุณค่าและความหมาย ยกระดับความซาบซึ้ง แยบคาย เลือกสรร สะท้อนสู่กิจกรรมชีวิต การดำเนินชีวิต การผลิต การบริโภค การบริการ และการจัดความสัมพันธ์ทางสังคมกับธรรมชาติแวดล้อม ผสมผสานและบูรณาการเชื่อมโยงเนื้อหาพหุลักษณ์   
• ศิลปะสุนทรียปัญญาจากฐานรากสังคม จิตรกรรมไทยประเพณี ระบบภูมิปัญญาและพลวัตสังคมที่สะท้อนนัยสำคัญขึ้นจากชีวิตประจำวัน และสะท้อนขึ้นจากฐานชีวิตในธรรมชาติพื้นฐานร่วมกันของมวลมนุษย์
• ศิลปะชุมชน ศิลปะมณฑลชีวิตพหุลักษณ์สังคมของเมือง กระบวนการศิลปะและวรรณกรรมกับการพลวัตเมืองเก่า พลวัตสังคมในวงจรศิลปวิทยวัฒนธรรมวิวัฒน์
• ข้อมูลจากภูมิชีวิต ภูมิปัญญาประสบการณ์เชิงประจักษ์ในแผ่นดิน ภูมิชีวิต การอ่าน ปัญญาญาณจากระเบียงทรรศน์ต่อโลก และการสร้างสรรค์ทางศิลปะ วรรณกรรม วิทยาการและเทคโนโลยี และอค์ประกอบภาคสุนทรียปัญญาของสังคม เพื่อสุขภาวะพหุลักษณ์สังคมจากฐานชีวิต 
• ศิลปะพหุปัญญา เพื่อเข้าถึงและสรรสิ่งแสดงระบบภูมิปัญญาและภูมิชีวิตเชิงลึกของสังคม ผสมผสานและเสริมพลังบูรณาการ เสริมพลังสื่อสารและปฏิสัมพันธ์เชิงระบบความหมายที่ลึกซึ้ง แยบคาย ยกระดับมณฑลสุขภาวะสังคมพหุลักษณ์ ข้ามพรมแดนวิทยาการ และหยั่งถึงกระแสธารพหุปัญญาจากภูมิชีวิต ภูมิอารยธรรม ของพหุลักษณ์สังคม
• การพัฒนาระบบภูมิปัญญาบูรณาการ หอศิลป์ พิพิธภัณฑ์ สิ่งแสดง หอหนังสือ หอวรรณกรรม หอสมุด หอจัดแสดงทางศิลปวัฒนธรรม มหรสพทางปัญญา สถานโอสถสุนรียพลานามัย หอจัดประชุม หอประชาคมเมือง หอประกอบการเศรษฐกิจการค้า
• การเพิ่มพูนสัดส่วน องค์ประกอบสุนทรียปัญญาในสังคมและชุมชนทุกระดับ ของเมือง ชุมชน และเครือข่ายวงกว้าง
• การพัฒนาความฉลาดรู้ทางศิลปะ สื่อ สุนทรียปัญญาของสังคม  
• การพัฒนา Local Content พัฒนาระบบบูรณาการพหุปัญญา ศิลปวิทยวัฒนธรรมวิวัฒน์ของสังคม จากฐานราก
• การพัฒนายกระดับคุณภาพแห่งชีวิตและมณฑลเป้าหมายของชีวิตและสังคมที่สมดุล พอดี ของวัฒนธรรมทางวัตถุ วัฒนธรรมทางจิตใจ ระบบคุณค่า การจัดความสัมพันธ์เชิงระบบกับสังคม ธรมชาติ ถิ่นฐาน ถิ่นอาศัย จากฐานชีวิต
• การพัฒนาบทบาทและภาวะการนำของภาคศิลปะสุนทรียปัญญา วัฒนธรรมมวลชน ศิลปวิทยวัฒนธีรมวิวัฒน์ ของสังร่วมสมัยและในอนาคต หลังยุควิทยาการและเทคโนโลยีก้าวหน้า 
• สื่อ ศิลปะ กระบวนการทางการศึกษา การพัฒนาการศึกษาและการเรียนรู้มวลชน การศึกษาเรียนด้วยตนเอง เพื่อสุขภาวะและคุณภาพแห่งชีวิตพลเมือง ทุกกลุ่มวัยและตลอดชีวิต
• การพัฒนาศักยภาพใหม่และสมรรถนะใหม่ของท้องถิ่น ชุมชน และผู้นำในมณฑลชีวิตพหุลักษณ์สังคมของเมืองและชุมชนระดับต่างๆ 
• วิธีคิดและปัญญาปฏิบัติ การพัฒนาวงจรปฏิบัติการศิลปะพหุปัญญา บูรณาการเนื้อหาพหุมิติ อย่างเป็นธรรมชาติ
• การสร้างวงจรพัฒนาบทบาทและภาวะผู้นำด้านสุนทรียปัญญาจากภาคศิลปะและทุกภาคส่วนที่เหมาะสมและทัดเทียมความจำเป็นใหม่ของสังคม

ระบบสรรสนทนา วงจรการสรรมุขปาฐะศิลปวิทยวัฒนธรรมวิวัฒน์ 

องค์ประกอบพื้นฐาน อณุจุลภาค Mini-Content แผ่ขยายรอบด้าน พลวัตความหมายร่วมกันได้อย่างไม่จำกัด และเป็นฐานยึดโยงพหุลักษณ์สังคมได้ระดับลึกหยั่งประมาณถึงภูมิชีวิตและภูมิสังคมฐานรากมีชีวิต เปลี่ยนผ่านความแตกต่างหลากหลายเชิงปะทะสู่การร่วมสร้างคุณค่าและความหมาย เกื้อหนุนส่งเสริมการพึ่งพาอาศัยพหุมิติและพหุปัจจจัย ลดการทำลายล้าง เพิ่มพูนการจรรโลงและประกอบสร้างโอกาสความเจริญงอกงาม มีเหตุมีผลบนความเป็นตัวของตัวเองในทุกความแตกต่างประกอบด้วย 3 องค์ประกอบเนื้อหา ได้แก่ (1) พหุลักษณ์ข้อมูล ศิลปะ สิ่งสร้างสรรค์ สิ่งแสดง ให้ประสบการณ์เชิงประจักษ์ (2) แนวคิด ความบันดาลใจ หลักทฤษฎี การแบ่งปันวิทยาการและความรู้เบื้องหลังที่เกี่ยวข้อง (3) บทสรุปและการแบ่งปันความบันดาลใจ ส่องสะท้อน การเติบโตงอกงามบนความเป็นตัวของตัวเองและการยึดโยง สำนักผูกพันต่อสังคมและโลกกว้าง ผ่านปัญญาปฏิบัติ 

การประยุกต์ใช้ : 

(1) การวิจัยสื่อ วิจัยเนื้อหาเอกสาร และทบทวนระเบียงทรรศน์ทางสังคมร่วมสมัยหลากหลายแหล่ง เพื่อแสดงหน่วยปรากฏการณ์เชิงบทสรุปเรียบง่ายเป็นภาพรวมชุดมโนทัศน์ด้วยงานศิลปะสุนทรียปัญญา (2) การจำลองภาพและสร้างสรรค์จินตนาการจากข้อมูลและมิตินามธรรมในความรู้ จิตวิญญาณสังคมในวิทยาการความเจริญก้าวหน้าให้เห็นเป็นภาพ ก่อเกิดมณฑลเชื่อมต่อภาคความรู้ที่ยังขาดการเห็นความหมายและนัยสำคัญต่อโลกความจริง สู่การเกิดประสบการณ์เชิงประจักษ์ เห็นบทสรุปเชื่อมต่อกับภาวะความเป็นจริงชุดใหม่ๆ  (3) การวาดภาพและทำงานศิลปะพัฒนากระบวนการพหุลักษณ์ข้อมูล (4) การวิพากษ์เชิงสะท้อนสิ่งแสดงประสบการณ์เชิงประจักษ์ (5) การวิพากษ์พัฒนาการสื่อสารเรียนรู้ (6) การพัฒนาระบบวิธีคิดและแนวปฏิบัติการเชิงนโยบายระดับผู้นำเชิงปัญญา (7) การพัฒนาประเด็นและโจทย์การวิจัยจากฐานความเป็นจริงปฏิบัติ พหุระดับ ระดับบุคคล กลุ่มและองค์กร ชุมชน เครือข่าย และระบบความเชื่อมโยงหลากหลาย (8) การพัฒนานักวิจัย ผู้นำเชิงปฏิบัติการ ผู้นำเชิงเกื้อหนุนกระบวนการเรียนรู้ (9) การออกแบบและปฏิรูปวงจรสื่อสารเรียนรู้ในเครื่องมือเชิงกระบวนการจัดการความรู้ (10) การพัฒนาการวิจัยบูรณาการและยกระดับประเด็นการมีส่วนร่วมให้ก่อเกิดมณฑลส่วนรวมเหนือกรอบจำกัดส่วนย่อย (11) การถอดบทเรียนเสริมพลังการเรียนรู้เชิงวิเคราะห์วิพากษ์พหุปัญญา (12) การพัฒนาวิธีเรียนรู้ อ่าน วิเคราะห์ สังเคราะห์ ศึกษาปรากฏการณ์ (13) การพัฒนาศิลปะและกระบวนการทางการศึกษา ศิลปวิทยวัฒนธรรมวิวัฒน์ พัฒนาการเรียนรู้มวลชน เสริมพลังปัญญาปฏิบัติบนความเป็นจริงรอบด้าน เพื่อพื้นฐานของสังคมร่วมสมัยสู่อนาคตที่ยั่งยืน (14) การพัฒนามิติการกระจายตัวและกระจายโอกาสก่อเกิดการพัฒนาบนฐานตนเองไร้ขีดจำกัดสู่ทุกพื้นถิ่นและบริบทแวดล้อม  (15) การสร้าง Local Content พัฒนาบทเรียนเชิงประสบการณ์และระบบพหุปัญญามุขปาฐะของสังคมไทยและสังคมพัฒนาทีหลังประเทศก้าวหน้า สู่ระบบภูมิปัญญาและฐานข้อมูลเชิงประจักษ์บูรณาการวิทยาการสมัยใหม่ (16) การถอดบทเรียนเสริมพลังและพัฒนาพหุลักษณ์ข้อมูลเพื่อยกระดับแผนเชิงยุทธศาสตร์สุขภาวะสังคมจากฐานรากและยึดโยงภูมิชีวิต (17) การพัฒนาคนพหุปัญญา ทีม เครือข่ายพหุวิทยาการ ด้วยวงจรถอดบทเรียน เสริมพลังการวิพากษ์พหุปัญญา พหุวิทยาการ ตามบริบทปัญญาปฏิบัติ (18) การพัฒนาสุนทรียปัญญากรและมืออาชีพขั้นสูง ผู้นำนิเทศศาสตร์บูรณาการ เสริมพลังพหุปัญญาจากฐานประสบการณ์เชิงประจักษ์ ฐานการอ่าน การสดับตรับฟัง (19) การอภิปราย ถกแถลง สนทนาเชิงวิพากษ์ สื่อสารสร้างวาระและประเด็นคิดเพื่อปลุกเร้าพลังการศึกษาค้นคว้า การพัฒนาการเรียนรู้จากฐานชีวิตและห้วงความสนใจในตน

ประเด็นคิดสร้างสรรค์และการออกแบบองค์ประกอบบูรณาการและผสานยึดโยงพหุระบบ : (1) การส่งเสริมบทบาทที่สัมพันธ์กับการพลวัตสังคม ของสื่อ หนังสือ สิ่งแสดง การจัดแสดง ศิลปะ ภาคสุนทรียปัญญา ภาคการศึกษา (2) การสื่อสารเรียนรู้สร้างชุดมโนทัศน์ร่วม ข้ามมิติปัญญาปฏิบัติของภาคเนื้อหาและภาคศิลปะสุนทรียปัญญา (3) มณฑลพหุลักษณ์ปัญญาการสื่อสาร ศิลปะ และพัฒนาการเรียนรู้ร่วมกัน ผสานยึดโยงกับประชาคมพลวัตการจัดการยกระดับมณฑลสุขภาวะส่วนรวมอย่างมีชีวิต ตามบทบาทหลากหลายบนศักยภาพและการก่อเกิดความงอกงามในความเป็นตัวของตัวเองของมนุษย์อย่างสูงสุด (4) การวิพากษ์ศึกษาทบทวน พลวัตและผลสืบเนื่องกระบวนการศิลปะต่อพหุมิติสังคม (5) ระบบผลิต ธุรกิจประกอบการ และบริการทางสุนทรียปัญญา สุนทรียพลานามัย ศิลปะ สื่อ สิ่งจัดแสดง และวงจรกระบวนการ การสื่อสารและพัฒนาคุณภาพแห่งชีวิตการเรียนรู้มวลชน ที่พลวัตไปกับสังคมสิ่งแวดล้อม ศิลปวิทยวัฒนธรรมวิวัฒน์ 

Key Word และงานเชิงทฤษฎีแนะนำ : การศึกษาประเด็นนัยสำคัญจากหน่วยกรณีจุลภาคและวิพากษ์ทบทวนเชิงทฤษฎีรอบด้านสู่ทฤษฎีทั่วไป Case Conference and Micro Critical Discussion / กระบวนการชุมชนปัญญาปฏิบัติความรู้ท้องถิ่น / Transdisciplinary Wellbeing-Health Aesthetic to QoL and Multi Basic-Needs Development / ทฤษฎีฐานราก / การวิจัยเชิงปฏิบัติอย่างมีส่วนร่วม / ศิลปะและสื่อในฐานะกระบวนการวิจัยและกระบวนการทางการศึกษา / Reflexive Methodology Research / Creative Content Analysis / กระบวนการศิลปะพัฒนาข้อมูลและการคิดสร้างสรรค์ / การวิเคราะห์พหุปัจจัยเชิงคุณภาพ / กระบวนการเชิงปฏิบัติการวิจัยพัฒนากระบวนการศึกษาและสื่อสาร / ทฤษฎีวิพากษ์ / ทฤษฎีเชิงสะท้อนคิดเชิงระบบ / ทฤษฎีเชิงวิพากษ์สัญญวิทยา / ทฤษฎีการศึกษาเชิงประสบการณ์ / ปรัชญามนุษยนิยมเชิงสารัตถะวิพากษ์ / กระบวนคิดเชิงระบบพหุปัจจัยสัมพันธ์ในงานนิพนธ์พุทธธรรม สมเด็จพระพุทธโฆษาจารยฺ (ป.ปยุตโต) / เกิดมาทำไม โดย พุทธทาสภิกขุ / มหรสพทางจิตวิญญาณ พุธทาสภิกขุ และเขมานันทะ / การภาวนาในกิจกรรมชีวิตและอริยาบทการเคลื่อนไหว