มีโอกาสไปเข้าร่วมประชุม เครือข่ายองค์กรพัฒนาด้านเด็กภาคอิสาน ณ สมาคมพัฒนาประชากรและชุมชน มูลนิธิจักราชพัฒนา อ.จักราช จ.นครราชสีมา ……………………ผู้เข้าร่วม ประกอบด้วย ศูนย์สืบสวนสอบสวน ตำรวจภูธร ภาค 3 กลุ่มสวัสดิภาพเด็ก เยาวชน สตรี , ฝ่ายงานควบคุมโรคเอด์ สสจ.นครราชสีมา , ผอ.สมาคมพัฒนาประชากรและชุมชน, พี่เล็ ก/คำนวณ เจริญวงค์ ประธานเครือข่าย ,องค์กรด้านเด็กจาก จ.อุบลฯ – จ.อำนาจเจริญ – อ.นางรอง จ.บุรีรัมย์ –เยาวชน ต. ท่าลาดขาว อ.โชคชัย จ.นครราชสีมา , กลุ่มสื่อสายใย ………คุยประเด็นเรื่อง สถานการณ์เด็ก/เยาวชนระดับภาค-ประเทศ / แนวทางแก้ไข/การผลักดันสู่การร่าง พรบ./ทิศทาง/บทบาทของเครือข่าย……………………จริงๆเครือข่ายนี้ ว่างเว้นการคุยกันไปนานเป็นปี ต่างคนก็ต่างลงพื้นที่ ทำงานใน พื้นที่ของตนเอง ทำงาน ประสานงานในวงแวดล้อม ……..พอมาเจอกันก็มีประเด็นมากมาย ที่ ใน 1 วันก็คุยกันไม่จบ และยังต้องcomment ข้อเสนอเวทีสิทธิเด็ก ด้วย……………….แต่การแลกเปลี่ยนสถานการณ์ด้านเด็กเป็นไปอย่างน่าสนใจ โดยเฉพาะเมื่อ ตำรวจ ซึ่งเจอปัญหาตรงๆ รายงาน ก็มีข้อมูลมากมาย อีกทั้งอาจารย์จากโรงเรียนที่ดูแลก็สามารถเล่าปัญหาที่พบเจอ ตั้งแต่ ความรุนแรงในครอบครัว/ ความแตกแยก/ ปัญหาเด็กถูกทอดทิ้ง/ปัญหาการทำแท้ง /ปัญหามั่วสุมที่หอพัก แหล่งร้านต่างๆ ..เทคนิคของเยาวชน และร้านอินเตอร์เนทที่บริการเยาวชน/ ร้านโต๊ะบิลเลียด……………………
ประเด็นที่น่าสนใจที่ คุณบุญช่วย นาสูงเนิน จาก สาธารณสุข จ.นครราชสีมา กล่าวว่า .......” ปัญหาทั้งหมด จริงๆเป็นเรื่องที่เราก็รับรู้กันอยู่ แต่ทำอย่างไรที่เราจะยก กรณีดีๆ เด็กดี/ มุมมองที่สร้างสรรค์ออกมาร่วมด้วย.” ..........คุณศิวะยุทธ สิงห์ปรุ ก็กล่าวเสริมว่า “ ผมเชื่อว่า เราก็เคยเป็นเด็กกัน อยากให้ย้อนดู พยายามเข้าใจ เด็ก และตั้งคำถาม กับสิ่งที่เกิดขึ้น และเรียนรู้ปัญหาเหล่านั้น.....และผมว่า พ่อ แม่ ต้องปรับตัว พ่อ แม่สมัยนี้ ต้องพัฒนาตามลูก มันไม่เหมือนสมัยอดีตแล้ว....”
………………..คุณดอน จาก จ.อำนาจเจริญ - คุยในมิติชุมชน ที่ดีๆ สิ่งที่น่าจะขยับ อย่างเรื่อง เด็กเข้าวัดเป็นเรื่องสำนึกทางจิตใจ มันต่างที่จะไปสอนธรรมที่ศูนย์การค้า เช่น ชุมชนหนองจอก/ วัด จะให้เด็กมาทำกิจกรรม/มา สวดมนต์ ทำให้เด็กหันกลับมาดูที่ชุมชน/ การทำหลักสูตรท้องถิ่น เรื่องป่า กลับมาสอนตัวเองเอง เห็นคุณค่าของป่าตัวเอง……. คุณได จาก จ.อุบลฯ – ค่ายครอบครัวเพื่อให้ครอบครัวมีกิจกรรมร่วมกัน บางครั้งพ่อแม่ ไม่เคยกอดลูก ให้ความอบอุ่น จัดแล้วก็ดีมาก ทำอย่างไร พ่อ แม่ได้มาคิดเรื่องเด็กมากขึ้น เราจะสร้างจิตสำนึกอย่างไร ปัญหาเรื่องสื่อต่างๆที่เข้ามา ก็ไม่เป็นปัญหา…………………………การประชุม จบลงเวลาใกล้ ห้าโมงเย็น ฉันนั่งรถกลับสุรินทร์ ศูนย์ศึกษาศิลปะธรรมชาติเด็กรักป่า หนึ่งทุ่มกว่าๆ รถวิ่งผ่านเข้ามาตามถนนลูกรังในหมู่บ้าน ผ่านทุ่งนา ผ่านป่า ผ่านศาลตายาย ผ่านคุ้มบ้านที่กำลังมีงานแต่งงาน เสียงเพลงสนุกสนาน…..ชีวิตดำเนินไปตามวิถีธรรมชาติ และเราก็เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ ของกันและกัน
สวัสดีครับอาจารย์
อ่านเรื่องนี้แล้วทำให้รู้สึกว่าได้ความรู้และรู้สึกดีมากครับที่เกิดกระบวนการเช่นนนี้ในท้องถิ่นบ้านเรา
ผมเองมาเรียนที่เชียงใหม่ จบมาก็ทำงานที่แม่ฮ่องสอน ตอนนี้เป็นปีที่4 แล้วครับ
ที่อำเภอปายของเรา ก็กำลังจะจัดตั้งเครือข่ายเพื่อการพัมนาเด้กในอำเภอครับ เพราะว่าบริบทที่นี่เปลี่ยนแปลง อย่างรวดเร็วมากครับ ซึ่งคนที่จะนำกิจกรรมนี้คือ คุณจตุพร ซึ่งเป็น blogger ที่กำลังร้อนแรงตอนนี้ครับ
ซึ่งได้คุยกันมาหลายเดือนแล้วครับว่าจะเริ่มเปิดเวทีสถานการณ์เด็กที่ปายก่อน
ต่อไปอาจจะขอคำแนะนำจากผู้มีประสบการณ์ด้วนะครับ
อืม..บ้านผมอยู่ที่ ต. หนองบัว อ. ศ๊ขรภูมิ นะครับ
(เป็นเด็กบ้านนอก เป็นคนส่วยผสมลาวครับ...)
น.พ. สุพัฒน์
คุณหมอเล่ามาน่าสนใจคะ…ที่ปายเคยไปเที่ยวคะ นานแล้ว……..คุณหมออยู่ศรีขรภูมิ หรือคะ ใกล้แค่นี้เองคะ มีเพื่อนอยู่เหมือนกันคะ ชื่อ อ.โย เก่งมากคะ สอนเทคโน ที่ ราชภัฎสุรินทร์
ดิฉันสนใจที่จะศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มเด็กจึงเห็นว่าองค์กรนี้ทำงานเกี่ยวกับพัฒนาด้านเด็กและธรรมชาติอยากจะศึกษาเป็นอย่างยิ่งหากจะขออนุญาติมาฝึกงานจะได้ไหมคะ ดิฉันศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยมหาสารคาม สาขาการพัฒนาชุมชนค่ะ
สวัสดีคะ
ยินดีคะ ตอนนี้ก็มี นักศึกษาฝึกงาน อยู่ สองคนคะ จาก มข. เอกพัฒนาชุมชน ( พ.ย. - ต้น ธ.ค. 50 ) กำลัง เตรียมศึกษาชุมชน เรื่อง รายรับจ่ายครัวเรือน เพื่อนำมาวิเคราะห์ร่วมกับชุมชนคะ