ไข้หวัดใหญ่ (flu หรือ influenza) เป็นโรคติดต่อทางระบบทางเดินหายใจที่มีสาเหตุจากไวรัสไข้หวัดใหญ่ และมีผลกระทบอย่างมากต่อสุขภาพของประชาชนทั่วโลก สิ่งที่คนทั่วไปไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับไข้หวัดใหญ่คือมันสามารถแพร่กระจายได้ก่อนที่อาการจะปรากฏ คนส่วนใหญ่แพร่เชื้อได้หนึ่งวันก่อนที่จะเริ่มแสดงอาการ และยังคงแพร่เชื้อได้นานถึงเจ็ดวันหลังจากป่วย ซึ่งหมายความว่าผู้ติดเชื้อคนหนึ่งสามารถแพร่เชื้อไปยังผู้อื่นได้โดยไม่รู้ตัวว่าตัวเองติดเชื้อ
เชื้อไข้หวัดใหญ่สามารถอยู่รอดบนพื้นผิวได้เป็นระยะเวลานาน ไวรัสไข้หวัดใหญ่สามารถอาศัยอยู่บนพื้นผิวต่างๆ เช่น ลูกบิดประตู เคาน์เตอร์ และแป้นพิมพ์ได้นานถึง 48 ชั่วโมง ด้วยเหตุนี้การสัมผัสพื้นผิวที่ปนเปื้อนแล้วมาสัมผัสตา จมูกหรือปาก อาจทำให้เกิดการติดเชื้อได้ การทำความสะอาดและฆ่าเชื้อพื้นผิวที่มีการสัมผัสบ่อยเป็นประจำสามารถช่วยลดการแพร่กระจายของไวรัสไข้หวัดใหญ่ได้ดี
อีกลักษณะที่น่าสนใจของไข้หวัดใหญ่คือมันมีหลายสายพันธุ์ ซึ่งสามารถแบ่งกว้างๆ ได้เป็นสี่ประเภทคือ A, B, C และ D โดยไวรัสไข้หวัดใหญ่ประเภท A และ B คือสายพันธุ์ที่แพร่ระบาดเป็นไข้หวัดใหญ่ตามฤดูกาลในมนุษย์ ในขณะที่ไข้หวัดใหญ่ประเภท C ทำให้เกิดอาการไม่รุนแรงในโรคระบบทางเดินหายใจจึงไม่ค่อยเป็นที่พูดถึง ส่วนไข้หวัดใหญ่ประเภท D ส่งผลกระทบต่อปศุสัตว์เป็นหลัก นอกจากนี้ไวรัสไข้หวัดใหญ่ A แบ่งออกเป็นชนิดย่อยตามโปรตีนพื้นผิวได้อีก 2 ชนิด ได้แก่ hemagglutinin (HA) และ neuraminidase (NA)
โรคไข้หวัดใหญ่เป็นแล้วอาจถึงตายได้แม้จะเกิดขึ้นได้ไม่บ่อย ในขณะที่คนส่วนใหญ่หายจากไข้หวัดใหญ่ภายในหนึ่งถึงสองสัปดาห์ แต่ในกรณีที่รุนแรงอาจนำไปสู่ภาวะแทรกซ้อน เช่น ปอดบวม หลอดลมอักเสบ และถึงขั้นเสียชีวิตได้ ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคของประเทศอเมริกา (CDC) ประมาณการว่าไข้หวัดใหญ่ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตระหว่าง 12,000 ถึง 61,000 รายต่อปีในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี 2010 โดยประชากรกลุ่มเสี่ยง เช่น เด็กเล็ก ผู้ใหญ่ และบุคคลที่มีภาวะสุขภาพเรื้อรัง มีความเสี่ยงสูงต่อภาวะแทรกซ้อนรุนแรงจากไข้หวัด
