มิตรภาพข้ามขอบฟ้ามาพบกัน
หากจะเปรียบ ไมตรีจิตมิตรภาพเป็นดอกไม้ คุณมะเดื่อก็ขอเปรียบเป็นเสมือน..ดอกมะลิ.. เพราะความบริสุทธิ์ ที่เกิดจากไมตรีนั้นเสมือนสีขาวสะอาดของมะลิ ส่วนความรัก ความสัมพันธ์ของมิตรภาพที่อบอุ่น สดใส เปรียบได้กับกลิ่นอันหอมชื่นใจไปไกลของมะลินั้นเอง
ปี 2566 เป็นปีแห่งมิตรภาพสำหรับคุณมะเดื่อ เพราะได้ต้อนรับกัลยาณมิตรจากแดนไกลอยู่หลายครั้ง ซึ่งมีโลกโซเชียลเป็นสิ่งเชื่อมโยง นำพาให้ได้พบปะ รู้จัก และทำกิจกรรมร่วมกัน ก่อนหน้าที่เราจะได้พบกัน
หลังโควิดสร่างซา คุณมะเดื่อได้ให้การต้อนรับ “ น้องปุ๊ ” แอดมินหลักเพจเรื่องเล่า ฯ ที่มีสมาชิกชื่นชอบ ใกล้หลักหมื่น และคุณมะเดื่อก็ได้รับเกียรติจากน้องปุ๊ให้ได้อยู่ในทีมแอดมินด้วย น้องปุ๊ กับยะหยา และคุณน้อง รวม 3 คน พ่อ แม่ ลูกเดินทางจากเชียงใหม่ มาประจวบ ฯ เพื่อไปพักผ่อนเยี่ยมพี่ชาย ซึ่งเป็น ผอ.โรงเรียนที่ อ.ทับสะแก หลังจากไม่ได้เดินทางมา 3 ปีแล้ว เพราะสถานการณ์โควิด - 19
ก่อนเดินทางกลับเชียงใหม่ น้องปุ๊และครอบครัวแวะเยี่ยมคุณมะเดื่อ และพักค้างคืนที่รีสอร์ทริมทะเล 1 คืน (โดยไม่ได้ตั้งใจ แต่คุณมะเดื่อขอให้พักสักคืน และหลานยะหยาพอใจกับบรรยากาศริมทะเลจึงตกลงพักค้าง)
เนื่องด้วยเวลาที่ครอบครัวน้องปุ๊อยู่ที่กุยบุรีมีน้อยนิด และต้องเดินทางกลับ ตอนเช้าวันรุ่งขึ้น จึงไม่ได้ไปเที่ยวที่ใดนอกจาก ล่องเรือคลองเขาแดง และรับประทานอาหารเย็นด้วยกันที่ร้านอาหารริมทะเลเท่านั้น
แม้จะเป็นระยะเวลาที่ได้พบกันเพียงน้อยนิด และเป็นครั้งแรกที่ได้พบหน้ากันก็ตาม แต่ด้วยไมตรีจิตและมิตรภาพและความรู้สึกที่เสมือนเป็นพี่เป็นน้องกัน เป็นญาติสนิทกันจริง ๆ ยามโบกมือลา ก็สัญญาใจกันไว้ว่า … โอกาสหน้าต้องได้พบกันอีก….นะจ๊ะน้องปุ๊ คุณน้อง และหลานยะหยา ขอให้โชคดีมีสุขตลอดไป







ตัวหนังสืออ่านง่ายดีครับ คุณมะเดื่อ ;)…
ชาวโกทูโนพบกัน คล้ายกับรู้จักกันเหมือนพี่น้องเสมอค่ะ