การเขียน Blog

dhanarun
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ผ่านมาช่วงหนึ่งกับการมีชีวิตขลุกอยู่กับการเขียน Blog และการอ่าน Blog  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่อง การเขียน Blog  ดิฉันพบว่า การเพียรเขียน  Blog ให้คุณประโยชน์  และเป็นเครื่องมือฝึกตนได้อย่างน้อย 5 ข้อ ดังต่อไปนี้ (สมองก้อนน้อยนิดของดิฉัน คิดได้เท่านี้)

  1. ได้หัดเป็นคนช่างบันทึก : จะบันทึกได้ก็ต้องหัดช่างสังเกต หรือหัดคิด คิดว่า วันนี้มีอะไรผ่านเข้ามาในชีวิตบ้าง สิ่งที่ผ่านมามีประโยชน์ มีโทษอะไร สิ่งไหนควรจดจำ สิ่งไหนควรทำ หรือไม่ควรทำซ้ำอีก แล้วก็บันทึกไว้ เพื่อเป็นความทรงจำ  หรือเพื่อย้ำเตือนตน 
  2. ได้หัดเป็นนักเขียน : Diary แบบ Blog บังคับให้เผยตัวตนต่อสาธารณะ ทำให้ต้องระวัง "คำเขียน"  เป็นการฝึกใช้ภาษาไปในตัว  เขียนอย่างไรให้ผู้อ่านเข้าใจได้อย่างเรา  รู้สึกได้อย่างเรา
  3. ได้หัดเป็นตัวของตัวเอง : แม้บางทีเราอาจนำข้อคิดข้อเขียนของผู้อื่นมาแปะไว้บ้างก็ตาม  แต่แบบฉบับของเราจะแฝงอยู่ในสิ่งที่เราอยากบันทึกไว้อยู่ดี ข้อดีของ Blog คือ เราไม่ต้องแคร์ว่าใครจะยอมรับเราหรือไม่ยอมรับ แม้ลึกๆ คนส่วนใหญ่ปรารถนาการยอมรับจากผู้อื่นก็ตาม แต่การไม่ยอมรับของผู้อื่น มักไม่ปรากฎบน Blog (โดยเฉพาะ Blog ดีๆ อย่าง  gotoknow ซึ่งเป็นชุมชนของผู้มีวัฒนธรรมชื่นชมซึ่งกันและกัน  หวังดีต่อกัน)
  4. ได้หัดเป็นนักอ่าน : บางครั้งเมื่อจะบันทึกเรื่องที่ยังรู้ไม่ครบ ก็ต้องขวนขวายหาความรู้เพิ่มจากการอ่าน  บางครั้งฝืดเคืองปัญญา  ก็ได้อาศัยเรื่องที่อ่านมาแล้วประทับใจบันทึกแก้ขัดไปบ้าง  แต่ก่อนจะบันทึก ก็ต้องอ่านอยู่ดี  อ่านแล้วบันทึกซ้ำ เหมือนย้ำให้เข้าใจมากยิ่งขึ้น
  5. ได้ค้นพบข้อเท็จจริงบางอย่าง :  ว่า  ปราชญ์ที่มีชื่อเสียง นักวิทยาศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ บุคคลสำคัญๆ หลายต่อหลายท่าน มีนิสัยคล้ายกันอยู่อย่างหนึ่ง คือ ชอบบันทึก Diary  (อ๊ะ อ๊ะ อย่าเพ่อเข้าใจว่า  ดิฉันหาญคิดจะเป็นปราชญ์กับเขาบ้าง) ข้อนี้เป็นเพียงสิ่งที่สังเกตได้จากความถี่ที่พบ  

  อย่างวันนี้ ไม่มีสาระอะไรในชีวิต ก็เขียนเชียร์ เรื่องการเขียน Blog ก็ยังดี จริงมั้ยค่ะท่าน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ธนารุณ บอก...Dhanarun's Blog



ความเห็น (4)

สมลักษณ์
IP: xxx.28.21.4
เขียนเมื่อ 
  เห็นด้วยทุกข้อเลยครับ

อาจารย์ เขียนเรื่องนี้ได้กระชับดีเหลือเกิน

ขออนุญาตเอาไปขยายต่อในโอกาสอันควร

ขอบคุณที่เขียนเรื่องดีๆให้เราได้เรียน

เขียนเมื่อ 

เป็นไปได้อย่างไรนี่

ท่านครูบา P

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ มาเยี่ยมดิฉันถึงที่...
ที่นี่....เป็นที่ซึ่ง  เป็นอดีตไปแล้ว.....
ดีใจเหลือเกินค่ะ....
กราบขอบพระคุณพ่อครูบา ที่ให้กำลังใจแก่ดิฉันให้เขียนต่อไป
sasinanda
IP: xxx.121.200.116
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์P

sasinanda 
เห็นด้วยกับอาจารย์ค่ะ

มาเยี่ยมด้วยค่ะ

%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b9%80%e0%b8%a7%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%94%e0%b8%99%e0%b8%b2%e0%b8%a1