สวรรค์อยู่ในอก นรกอยู่ในใจ ใครนะเป็นผู้เขียนกลุ่มคำเหล่านี้ ช่างตรงกับใจเสียจริง ทั้งที่ตอนเป็นเด็ก คิดว่า สวรรค์เบ้อเร่อจะมาอยู่ในอกเราได้อย่างไร นรกก็เช่นกัน
เมื่อวันขึ้นปีใหม่  ที่โรงเรียนที่ครูอ้อยสอนอยู่นั้น  มีการจัดงานประเพณีขึ้นปีใหม่   กิจกรรมในวันนี้  คือ  การใส่บาตรที่รอบสนามของโรงเรียน
ที่ว่ารอบสนามก็คือ  ปีนี้จัดโต๊ะวางไว้รอบสนาม  และผู้ปกครองรวมทั้งผู้ที่จะมาร่วมทำบุญ  ยืนรอพระที่โต๊ะเหล่านั้น
ครูอ้อยไม่ได้ใส่บาตรที่โรงเรียน  เนื่องจากว่า  วันนั้นได้รับคำสั่งแต่งตั้งให้ทำหน้าที่ปฏิคม  ต้อนรับแขกที่หน้าโรงเรียน  ครูอ้อยต้องยืนแนะนำผู้ปกครองให้ไปยืนที่โต๊ะเหล่านั้น
 
เมื่อเสร็จภารกิจการเป็นปฏิคมแล้ว  ครูทุกคนก็ทำหน้าที่ของตนในเวลาที่นักเรียนเคารพธงชาติ
กิจกรรมต่อไปคือ  การฟังพระแสดงธรรมเทศนา
ช่วงนี้  ครูอ้อยเป็นครูพิเศษ  ไม่ได้ควบคุมนักเรียน  จึงถูกเชื้อเชิญมานั่งฟังพระ  ด้วย
ครูอ้อยไม่ค่อยชอบนั่งพับเพียบเรียบร้อย  เนื่องจาก  ข้อเท้าข้างซ้ายไม่ดี  ได้รับอุบัติเหตุเมื่อหลายเดือนก่อน  ครูอ้อยกลัวจะนั่งด้วยความทรมาน
แต่พอนั่งจริงๆแล้ว  กลับนั่งได้สบาย  ไม่เจ็บข้อเท้าอย่างที่คิดเลย  แสดงให้เห็นว่า  ครูอ้อยหายเจ็บข้อเท้าแล้ว..ดีใจจัง
ดีใจ....ที่ผลบุญครั้งนี้  ที่ทำให้หายจากการเจ็บข้อเท้า
ในขณะที่นั่งฟังอยู่นั้น...ครูอ้อยครุ่นคิดตามคำแสดงธรรมะของพระอาจารย์

พอเพียง.....พอเพียง.....และพอเพียง

ต่อไปนี้ครูอ้อย...จะเคร่งครัดกับการรักษาความดี....ด้วยความพอเพียง