ความฝันมันอยูไกลเสียเหลือเกิน แต่ถ้าเราสามารถทำความฝันให้เป็นจริงด้วยตัวเราเอง ทำไมเราไม่รีบทำ ทำไมเราไม่ขวนขวายที่จะทำ นำไปสูความสำเร็จ อย่ามัวแต่นั่งรอบุญวาสนาเลย เรื่องผลงานทางวิชาการ เราต้องทำเองค่ะ รอวาสนาไม่ได้หรอกค่ะ
เมื่อคราวที่แล้ว ครูอ้อยเขียนบันทึกในหัวข้อประเมินเดิมอยู่ ตอนที่ 3 ความรับผิดชอบในอาชีพ ข้อ 5 เรื่อง หากเผชิญปัญหาในการปฏิบัติงานต้องแก้ไขปัญหาทันที ซึ่งท่านผู้อ่านจะอ่านได้ที่ ก้าวไปสู่ครูเชี่ยวชาญพิเศษด้วยกันกับครูอ้อย (18)
ข้อ 6 เป็นเรื่อง ยอมรับผลการทำงานทั้งรับผิดและรับชอบ
เป็นเรื่องของอุปนิสัยในการทำงานของคน ซึ่งจะต้องนำมาเขียน เพื่อให้เกิดร่องรอยแห่งการปฏิบัติ ให้เกดเป็นรูปธรรม และตรวจสอบได้อย่างชัดเจน ซึ่งมองแล้ว เหมือนการสร้างภาพอีกครั้ง แต่เราจะต้องทำจากพื้นฐานแห่งความจริง ซื่อสัตย์ในการปฏิบัติทุกครั้ง
การทำงาน แน่นอนต้องประสบกับความสำเร็จด้วยและล้มเหลวด้วย
ดังนั้นเรา ต้องรับผิดชอบต่อการกระทำในงานในหน้าที่นั้นด้วยความบริสุทธิ์ใจ ตรงไปตรงมาอยู่แล้ว
การนำงานเหล่านั้นที่กล่าวมา มาจัดเก็บในแฟ้มงาน จะทำอย่างไร ท่านต้องฝึกการเขียน เขียนรายงานการปฏิบัติงาน และสรุปงานที่ได้นั้น มีผลอย่างไร และจะปฏิบัติอย่างไรต่อไป
หากงานนั้นประสบกับความสำเร็จ ต้องเขียนรายงานว่า .....จะปฏิบัติอย่างไรในคราวต่อไป ให้ประสบกับความสำเร็จอีกครั้งต่อไปด้วย
แต่ถ้าหากงานนั้น ประสบกับความล้มเหลว ก็ไม่ต้องตกใจ หรือหวั่นไหว หากมีความล้มเหลว ก็เขียนบันทึกรายงานตามความเป็นจริง วิเคราะห์สาเหตุให้ได้ว่าเกิดจากอะไร เพื่อการปฏิบัติคราวต่อไป จะได้ไม่เกิดซ้ำซ้อนอีกครั้ง
เห็นไหมคะว่า ไม่มีความยากเลยที่เราจะนำ การกระทำมาเขียนเป็นเรื่องเพื่อจัดเก็บเป็นร่องรอยเอกสาร จัดเก็บเข้าแฟ้มเป็นระบบ
และใส่เอกสารหมายเลข.....
