ปีใหม่นี้ครูอ้อยตั้งปณิธานไว้ว่า.....

หลังจากที่ปีหนึ่งผ่านไปแล้ว ครูอ้อยมาคิดพิจารณาดูแล้ว ยังไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันในเรื่องของการทำงานเลย ครูอ้อยนำตัวเองเข้าไปยุ่งกับการทำงานแบบรากหญ้าเกินไป จนไม่ได้เข้าถึงแก่นแท้ของการทำงาน ปีใหม่นี้ครูอ้อยจึงมาตั้งปณิธานไว้ เพื่อการทำงานในปีใหม่นี้จะสมบูรณ์มากยิ่งขั้น
เวลาที่จัดทำแฟ้มผลงานเพื่อรอรับการประเมินผลงานทางวิชาการในแต่ละปี  จะรู้เลยว่า  แต่ละปีนั้น ปีไหนเราทำอะไร  หนักหนาหรือแผ่วบางกับการทำงาน
เมื่อปีที่ผ่านมา  ครูอ้อยทำงานแบบรากหญ้าในทุกเรื่องจนเกินไป  ทำงานดาหน้าเข้ามาทุกเรื่อง  โดยไม่ได้หยิบจับชิ้นงานให้เป็นสำเร็จไปเป็นงานๆไปเลย  จึงพลาดโอกาสหลายๆอย่าง  สรุปแล้ว  ไม่ได้งานสำเร็จเลยสักชิ้นที่น่าชื่นชม

มาปีใหม่นี้  ครูอ้อยจึงตั้งปณิธานให้ตัวเองว่า.....

จะไม่มองอะไรในแนวกว้างจนเกินตัว

จะไม่ทำอะไรในแนวกว้างจนเกินความสามารถ

จะไม่นำงานอื่นมาสำรองไว้ในหัวสมอง

จะไม่เดินออกจากกรอบแห่งความสำเร็จ

ซึ่งทั้ง 4 ประเด็นนี้  ยังมีข้อย่อยของการปฏิบัติออกไปอีก  ที่ครูอ้อยต้องปฏิบัติให้ได้กับการทำงาน  อันหมายถึง  ต้องตั้งใจทำงาน  เดินไปบนถนนสายหนึ่งสายใดให้ไปถึงจุดมุ่งหมาย  ก่อนที่จะเริ่มต้นเดินทางในถนนสายใหม่ไปอีก
การทำงานจนเกินตัวไปนั้น  ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง  ที่ทำให้มองดูเผินๆแล้ว  จัดว่าเป็นคนเห็นแก่ตัว  แต่มองตรงกันข้าม  หากเราเห็นแก่ประโยชน์กับคนอื่นมากนัก  ตัวเราเองก็ไม่บรรลุวัตถุประสงค์สักเรื่อง...เพราะครูอ้อยไม่ใช่เทวดา  ที่จะเก่งไปเสียทุกเรื่อง.....ต้องรู้จักปฏิเสธงานบางอย่าง...และมอบหมายให้ท่านอื่นที่มีความสามารถได้ปฏิบัติกันบ้าง
การทำงานในแนวกว้างก็เช่นกัน  ครูอ้อยจะขีดกรอบแห่งการทำงานให้แคบลง  มีจุดประสงค์ให้ชัดเจนและน้อยลง  งานนั้นจะได้สำเร็จลงได้อย่างรวดเร็ว  และพร้อมที่จะเริ่มงานใหม่  และปฏิบัติด้วยความสบายใจ     ไม่ต้องมองหาทีม  ไม่ต้องพึ่งพาผู้อื่น  ยึดมั่นกับความพอเพียงในเรื่องของการสรรหาคนมาทำงานให้องค์กร..ทำเท่าที่ทำได้เป็นพอ
งานอื่นที่สำรองไว้ในสมองนั้น  ครูอ้อยจะลบมันทิ้งให้หมด  และเริ่มต้นใหม่ไปทีละงาน   ไปอย่างช้าๆ  แต่เห็นว่างานนั้นสำเร็จ  ครูอ้อยจะไม่จับแล้ววาง  ครูอ้อยจะจับให้มั่น  และคั้นให้ตายไปทีละงานให้จงได้  จะไม่นำงานอื่นมใส่สมองให้รกรุงรังแล้วทำไม่สำเร็จ  เป็นบ่อเกิดแห่งการเสียกำลังใจ  ไม่มองคนอื่นมาเป็นอารมณ์  ก้มหน้าก้มตาทำงานของตนไปข้างหน้า
จะไม่เดินออกนอกกรอบแห่งความสำเร็จ   ครูอ้อยต้องตั้งมั่นแห่งการทำดี  ทำดีที่ปรากฏ  ทำดีที่เห็นความสำเร็จ  โดยไม่ต้องการให้คนอื่นได้ล่วงรู้ว่าทำอะไร  ทำไปเรื่อยๆ  ใช้เวลาให้เกิดประโยชน์ให้มากที่สุด
หากประเด็นที่ตั้งมั่นไว้  ประสบกับความสำเร็จ  ครูอ้อยจะบันทึก  หนทางแห่งความสำเร็จไว้เป็นอนุทิน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

คำสำคัญ (Tags)#ปณิธาน#diary#ครูอ้อย#kruooy

หมายเลขบันทึก: 71102, เขียน: 06 Jan 2007 @ 00:09 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 16:57 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก


ความเห็น (2)

รวิวรรณ หาญสุทธิเวชกุล
IP: xxx.19.32.26
เขียนเมื่อ 

ขอทำด้วยคน และเอาไอเดียของ อ อนุวัฒน์  พรพ มาต่อยอด ด้วยค่ะ ว่า

เป้าหมายชัด

วัดผลได้

ให้คุณค่า

อย่ายึดติด

นับถือ

รวิวรรณ

สวัสดีค่ะคุณหมอ

  • ครูอ้อยละวางได้ตั้งหลายอย่างนะคะ  หลังปีใหม่มานี้
  • ยิ่งผ่านวันคล้ายวันเกิดมาด้วย  ครูอ้อยละวางอะไรได้อีกอย่างค่ะในวันนี้
  • เป้าหมายเริ่มชัดเจนขึ้นค่ะ..วัดผลได้...ไม่ยึดติดค่ะ

ขอบคุณนะคะที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันค่ะ