ในช่วงชีวิตของเราทุกคนล้วนแต่เคยโกหกคนอื่นหรือโดนคนอื่นโกหก

พูดง่ายๆก็คือโดนคนเขาหลอกนั่นเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตประเภทเดียวที่สามารถมีเหตุผลมารองรับการกระทำของตัวเองได้อยู่เสมอ

 

เช่น ที่ผมหลอกเพราะ....   ตามมาด้วยเหตุผลต่างๆนานาที่ดูดีและดูจะเป็นความผิดน้อยที่สุด

หรือมีความจำเป็นที่จะต้องโกหก  จนบางครั้งติดเป็นนิสัยเลยก็มี

ถึงแม้จะมีเหตุผลใดๆมารองรับก็ตาม  

....ความหลอกลวง...ก็ย่อมเป็นความหลอกลวง....

ความหลอกลวงที่โหดร้ายและส่งผลรุนแรงที่สุด

ไม่ใช่การที่คนอื่นมาหลอกลวงเรา

หากแต่เป็นตัวเรานั่นแหละที่หลอกตัวเอง

 

ยกตัวอย่างเรื่องความรัก  ไม่ว่าจะรัก คนรัก เพื่อน หรือสิ่งใดๆ

มักจะมีคนพูดให้เราได้ฟังเสมอว่า ความรักทำให้คนตาบอด

แต่แท้จริงแล้ว....ความหลง...ต่างหากที่ทำให้คนเราตาบอด

หลงคิดไปว่า...เขาจะรักเราตลอดไปไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

หลงคิดไปว่า...ถ้าเราซื่อสัตย์และจริงใจต่อเขาแล้วเราจะได้สิ่งเหล่านั้นกลับคืน

หลงคิดไปว่า...เราเป็นเจ้าของสิ่งนั้น..สิ่งนี้ รวมไปถึงคนรัก

........ซึ่งแท้จริงแล้วเราไม่ได้เป็นเจ้าของอะไรเลย......

 

บนโลก internet เราสามารถสื่อสารกับผู้คนมากมายโดยที่ไม่ต้องเห็นหน้า

บางครั้งก็เป็นอีกหนึ่งช่องทางในการหลอกลวง

น่าแปลกตรงที่  เรามีการพัฒนาระบบเทคโนโลยีที่ทันสมัย สูงส่ง

แต่ความคิดในจิตใจด้านลบที่เราต้องหลอกลวงคนอื่น ยังคงเหมือนเดิม

เพียงแต่เปลี่ยนวิธี และอุปกรณ์ที่ต่างกัน

ไม่มีประโยชน์ใดๆที่ เราสามารถพัฒนาโลกไปได้ไกล

แต่เรายังไม่สามารถพัฒนาจิตใจของตัวเราเองได้

 

บางครั้ง.....

การไม่หลอกลวงต่อโลก..อาจจะต้องเริ่มที่การไม่หลอกลวงตัวเอง