อยู่อย่างเต็มศักยภาพ

“  ทุกอย่างที่เกิดและเป็นอยู่ เกิดจากผลพวงที่เราได้ทำกันไว้ในอดีต  ” เป็นคำพูดของอดิสร ที่เคยเขียนไว้แล้วใน  ผลพวงจากการกระทำ  http://gotoknow.org/blog/pupa/69117    เพื่อเป็นแนวคิดในการใช้ชีวิตของเรา จึงได้ขออนุญาตคุณอดิศรเผยแพร่แนวคิดนี้ให้เราได้ศึกษากัน  นายอดิศร     นามสกุล  คำคง  อายุ   33  ปี ที่อยู่  210 ม3  ต. หานโพธิ์  อ. เขาชัยสน  จ. พัทลุงพิการ การเคลื่อนไหวช่วงล่าง จากเอวความเป็นมาของความพิการที่เกิดขึ้น                ปี 2546  ขณะขับรถจักรยานยนต์จะกลับบ้าน ได้มีรถยนต์ขับชนท้าย (อดิศรบอกว่าเป็นรถที่คนขับเมาสุรา)  จำได้ครั้งสุดท้ายว่า ลุกขึ้นยืนแล้ว เอามือลูบหน้าเห็นเลือดเต็มไปหมด หลังจากนั้น ก็หมดสติไปเลย จำอะไรไม่ได้อีกเลย  ตื่นมาอีกครั้งตัวเองก็เคลื่อนไหวไม่ได้อีกแล้วทั้งตัว ( มีคนเล่าให้ฟังว่ามีคนนำส่งโรงพยาบาลพัทลุง และโรงพยาบาลพัทลุงนำส่งต่อที่หาดใหญ่   )  อดิศรเล่าให้ฟังว่า  ช่วงที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวตัวเองได้เลยนอนอยู่กับที่อย่างเดียว เป็น เวลา 1 ปี ถึงจะเริ่มรู้สึกที่แขน และ เริ่มนั่งได้    ใช้เวลาอีก 1 ปี ถึงจะเริ่ม  ใช้แขนค้ำ ขยับสะโพกได้บ้าง เริ่มรู้สึกได้ว่าจะปัสสาวะ  อุจจาระ และเริ่มที่จะช่วยเหลือตัวเองได้บ้างในเรื่องนี้  ไม่เป็นภาระของภรรยาเท่าไหร่แล้ว                ถามว่าอะไรที่ทำให้อดิศรอยู่ตรงนี้ได้ และ มีความรู้สึกท้อบ้างไหม  อดิศรบอกทันทีเลยว่าไม่เคยท้อ จะดูได้ว่าจากที่เค้าไม่สบายตั้งแต่เริ่ม จะอารมณ์ดีตลอด ยิ้มได้ หัวเราะได้ เพราะเค้านึกเสมอว่าเค้าต้องอยู่ได้  สู้ได้และอีกอย่างที่สำคัญคือ  เค้ามี คนรอบข้างที่ดูแลเอาใจใส่ดูแล ให้กำลังใจไม่ทอดทิ้งเป็นอย่างดี ตั้งแต่ ภรรยาคู่ใจ  เพื่อนบ้าน ญาติพี่น้อง  ทำให้เค้ายิ่งสู้ได้ และยิ่งคิดว่าต้องอยู่ได้โดยใช้ศักยภาพของตนให้เต็มที่สมองก็คอยคิดอยู่ตลอดเวลาว่าจะทำอะไรได้บ้าง  มาวันหนึ่งขณะที่เค้านอนดูทีวีอยู่ได้ยินคำว่าความพอเพียง  และการพึ่งตนเอง  “พ่อหลวงของชาวไทย”  อดิศรคิดทันทีว่า  เค้าจะทำอย่างไรบ้างที่จะใช้ชีวิตเช่นนี้   เดิมเค้าเลี้ยงปลาอยู่ต้องซื้ออาหารปลามาเลี้ยงปลา  เค้าอ่านดูที่ฉลากอาหารปลา ดูส่วนผสมของอาหารและนึกทันทีว่าน่าจะทำอาหารปลากันเอง  จึงได้ทดลองทำอาหารปลาอัดเม็ดกันเองกับภรรยาคู่ใจ  และเริ่มที่จะปลูกพืชที่กินได้  และกินทุกอย่างที่ปลูก และปลูกทุกอย่างที่กิน  ปัจจุบันนอกจากได้กินที่ปลูกแล้วยังได้เริ่มนำไปขายในตลาดบ้างโดยภรรยาคู่ใจอีกนั้นเอง                ถามว่าอดิศรอยากบอกอะไรกับเพื่อนคนพิการอื่นบ้าง  อดิสรว่าไม่รู้จะบอกอะไร เพราะสิ่งแวดล้อมและสิ่งที่เกิดกับทุกคนไม่เหมือนกัน แต่อยากบอกว่าไม่ต้องคิดมาก เพราะทุกอย่างที่เกิดและเป็นอยู่ เกิดจากผลพวงที่เราได้ทำกันไว้ในอดีต  หากเราประพฤติตน ต่อตนเอง และบุคคลอื่น ในอดีต อย่างไร ปัจจุบันจะเกิดอะไรขึ้นกับเรา ก็เป็นผลจากเรานี่เอง                 ถามว่าอยากบอกอะไรกับคนทั่วไปหรือไม่  เช่นกันอดิสรบอกว่า คนแต่ละคนไม่เหมือนกัน มีความแตกต่างกันมากในแต่ละคน แต่หากเรามีโอกาสในการทำดีกับใคร ก็ให้ทำ เพราะอนาคต นั้นเราเองก็ไม่ทราบจะเกิดอะไรขึ้นกับเราได้บ้าง  แล้วผลพวงนั้นก็จะตามมาที่เรา  และอยากให้ทุกภาคส่วนที่มีความเกี่ยวข้องในเรื่องคนพีการนี้ช่วยกันดูแลอย่างเต็มที่ และ ขอขอบคุณทุกภาคส่วนที่ได้ทำส่วนนี้อย่างดีแล้ว  <p> </p>