ความจริงพ่อบ้านของครูอ้อยมีฝีมือในการทำอาหารมากทีเดียว ซึ่งนานแล้วที่ครูอ้อยไม่ได้กินอาหารฝีมือของเธอ จนได้เปลี่ยนเวลามาทำงานเวลาเดียวกัน จึงมีเวลาได้พูดคุย และดูแลซึ่งกันและกันมากขึ้น
 
วันนี้ลูกสาวคนเล็กไปซื้อกับข้าวที่ตลาด  ครูอ้อยคิดรายการอาหาร  ครูอ้อยอยากกินผัดหมี่โคราช  ซึ่งวันนี้พ่อบ้านของครูอ้อยก็หยุดทำงานด้วย  ได้การแล้ว  น้องขวัญไปซื้อกับข้าวตามรายการที่พ่อคิดและจดให้
รายการอาหารวันนี้  คือ  ผัดหมี่โคราช  ส้มตำรวมมิตรแค็บหมู
ครูอ้อยซักผ้า  น้องขวัญกลับจากตลาดช่วยพ่อทำกับข้าว
เดี๋ยวเดียว  เห็นพ่อบ้านยกจานไปตั้งที่โต๊ะ  และเอากล้องถ่ายรูปจัดการเก็บภาพด้วยฝีมือของเธอเอง
     
ผัดหมี่โคราชอันโอชะ   น้อยคนนักที่จะผัดได้อร่อย  เพราะกรรมวิธีของการผัดหมี่นี้  ต้องรู้สูตรโดยเฉพาะ  และคนที่รู้สูตรต้องเป็นคนโคราชบ้างเอง  เท่านั้น
ส้มตำรวมมิตร  มองหน้าตาน่าจะเป็นส้มตำไทย  แต่ใส่ถั่วคั่วด้วย    รสชาติเยี่ยมอย่าบอกใคร  ซื้อส้มตำที่ว่าอร่อยในละแวกนี้  รสชาติยังไม่เท่าจานนี้เลยจริงๆ....ไม่ได้โม้
แค็บหมู  .....กรอบ..ไม่แข็งจนเจ็บฟัน  กินควบคู่กันไป  อร่อยอย่าบอกใครทีเดียว
นี่คืออาหารจานแรก..ในวาระดิถีขึ้นปีใหม่  2550 ...ที่บ้านครูอ้อย...
เรียนเชิญทุกท่านค่ะ.....