GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

คนเลี้ยงดูอุ้มชูครูอ้อยมา

บรรยากาศของปีใหม่นี้ทำให้นึกถึงเรื่องราวเก่าๆได้เหมือนกันนะ ทำไมจะไม่ได้ ต้องได้สิ เพราะคนเก่าๆได้พบกัน ก็ต้องพูดถึงเรื่องเก่าๆ และซึมซับความสุขร่วมกัน
ครูอ้อยไปงานเลี้ยงที่ครอบครัวของครูอ้อยจัดขึ้นที่บ้านคุณอา ที่ อำเภอลำลูกกา  ปทุมธานี  ในงานนี้ญาติพี่น้องฝ่ายคุณพ่อจะมากันเกือบครบ  นอกจากมีภารกิจสำคัญจริงๆ...จึงมาไม่ได้
ครูอ้อยได้พบญาติผู้ใหญ่ที่เคยเลี้ยงดูครูอ้อยมาเมื่อครูอ้อยอยู่ในวัยเยาว์   มาตั้งหลายคน  เนื่องจากว่า  ครูอ้อยเป็นหลานคนโตและคนแรก  ผู้ดูเลี้ยงดูจึงจำนวนมากมายเป็นธรรมดา

 
หนึ่งในญาติทั้งหมด  มีอาชูศักดิ์ที่เคยขัดรองเท้านักเรียนให้ครูอ้อยใส่  เคยใส่ถุงเท้าให้ครูอ้อยไปโรงเรียน  นอกจากนั้นเคยสอนการบ้าน  ตลอดจนทำกับข้าวให้กินด้วย
และเวลาที่ครูอ้อยลืมสิ่งของเครื่องใช้ไปโรงเรียน  อาชูศักดิ์จะนำไปให้ครูอ้อยที่โรงเรียน  ครูอ้อยจำได้หมดเลย  และสำนึกในบุญคุณของอาเสมอ
ยามนี้  อาอายุมากแล้ว  ครูอ้อยได้แต่ดูแลห่างๆ  ให้กำลังใจ  ไปเยี่ยมเวลาอยู่ที่โรงพยาบาล
อามักจะถามครูอ้อยถึงความก้าวหน้าในการทำงาน  การเรียน  ตลอดจนครอบครัว  และอาก็จะชื่นชม  ใบหน้าของอาจะบ่งบอกว่า....มีความสุข
เวลาที่ครูอ้อยอายุมากแบบนี้..ครูอ้อยจะมีความสุขแบบนี้...หรือปล่าวหนอ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 70534
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 11
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (11)

ครูอ้อย เขียน Blog ทุกวันหรือเปล่าคะ เพราะเปิดมาอ่านทีไร พบหน้าตาครูอ้อยแทบทุกวัน ดูหน้าตาครูอ้อยคงป็นคนใจดี มีความสุข เขาเรียกว่าใบหน้าเปื้อนยิ้ม ไม่ต้องสงสัยว่าครูอ้อยน่าจะมีความสุขตลอดไป

สวัสดีปีใหม่ค่ะ  คุณอุบล

  • ครูอ้อยยอมรับว่า  เป็น GotoKnow mania  เสียแล้ว
  • ต้องเขียนทุกวันค่ะ   โดยไม่สนใจว่า  จะมีผู้อ่านหรือไม่
  • แต่ถ้ามีผู้สนใจอ่านจะดีใจมากๆและเขียนได้อีก  ที่เรียกว่า  พลังในการเขียนเพิ่มมูลค่า  ค่ะ

ขอบคุณค่ะ  โชคดีปีใหม่นะคะ

  • ทุก ๆ คำถามของญาติมิตรที่มีต่อเรา มักจะนำพาความอิ่มเอมมาสู่เราด้วยเช่นกัน
  • ขอบคุณครับที่สะกิดให้ผมหวนรำลึกผู้คนที่เคยดูแลเราในวัยและวันเหมือนกับที่ครูอ้อยพูดถึง
  • อ่านแล้ว เป็นความรู้สึกดี ๆ ที่นำมาแบ่งปันอย่างล้นเหลือ....ขอบคุณครับ

สวัสดีปีใหม่อีกครั้งค่ะคุณ  แผ่นดิน

  • ครูอ้อยเพิ่งออกจากบันทึกคุณแผ่นดินมาค่ะ
  • มีญาติของครูอ้อยอีกหลายคนที่หง่อมมาก  และกอดครูอ้อย  จับมือ  จับเท้า  และบอกว่า  ครูอ้อยเติบโตมาได้อย่างสง่างาม ท่านภูมิใจมากค่ะ
  • ขอบคุณมากค่ะ  ที่มาอ่านแล้วทิ้งรอยแห่งความภาคภูมิใจไว้ให้ครูอ้อย

โชคดีปีใหม่ค่ะ

 

ครูอ้อยมีเทคนิกการเขียนให้คนเข้ามาอ่าน แล้วอยากจะแสดงความคิดเห็นไหมคะ เพราะดิฉันเป็นชาว Blog หน้าใหม่ เวลาคนเข้ามาแสดงความคิดเห็นด้วยแล้วมีความสุขมาก จะ Mania เหมือนครูอ้อยแล้วล่ะค่ะ

คุณอุบลคะ

  • อันดับแรก  ต้องเข้าไปอ่านและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ก่อนนะคะ  ให้รู้จักและคุ้นเคยกันค่ะ  แบบที่คุณอุบลที่กำลังคุยกับครูอ้อย
  • เมื่อคุณอุบลเขียนบันทึก  ครูอ้อยก็จะไปอ่านบันทึกของคุณค่ะ
  • ง่ายมาก  ลองทำดูนะคะ
  • ขอให้สนุกกับการเป็น G2K mania

ขอบคุณค่ะ

     นอกจากจะได้รับความรู้ผ่านทางการอ่านบันทึกของครูอ้อยแล้ว ครูอ้อยยังเป็นอีกคนที่คอยให้กำลังใจแก่ผู้เริ่มต้นเขียนบันทึกใน go2know อีกด้วย ปลี้ม....ครับ

 คุณไมโตคะ

  • ครูอ้อยเรียนรู้มาจากที่นี่
  • ครูอ้อยเลียนแบบมาจากที่นี่
  • เมื่อครูอ้อยรู้แล้ว  เลียนแบบเป็นแล้ว ครูอ้อยก็ต้องถ่ายทอด..ด้วยความเป็นครูน่ะคะ
  • คนที่สอนและครูอ้อยเลียนแบบ..ก็คือ..คุณไมโต..คนหนึ่งค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ครอบครัวสุขสันต์อีกแล้วค่ะครูอ้อย

  • ปีใหม่ของคนเหนือ (เช่น เชียงใหม่) เราคงให้ความสำคัญกับวันสงกรานต์มากกว่า ปีใหม่ปีนี้ หรือหลาย ๆ ปีที่ผ่านมา บ้านหนูจึงเงียบ และ เงียบ (นอกจากการส่งเสียงทางโทรศัพท์จากพี่น้อง หลังเที่ยงคืน เพื่อสวัสดีปีใหม่)
  • มานั่งทบทวนปีที่ผ่าน ๆ มา อืม....มันเป็นอย่งนั้นจริง ๆ ซึ่งปกติ ก็ไม่ค่อยจะไปไหนอยู่แล้ว ที่ผ่านมา ๆ มาเราให้ความสำคัญกับคนนอกบ้านมากเกินไป เดี๋ยวนี้ต้องกลับมาให้ความสำคัญกับคนที่บ้านมากขึ้น ซึ่งก็คือคุณแม่นั่นเอง เวลาเหลือน้อยค่ะครูอ้อย  ทำอะไรอย่างที่เราอยากทำ และเราควรจะทำ เราจะได้ไม่เสียใจว่า...เรายังไม่ได้ทำอะไรบ้าง
  • ขอให้ครูอ้อยมีความสุข ในการสอน ในการทำงาน ในการเรียน และในการใช้ชีวิต นะคะ
  • เป็นกำลังใจอยู่เคียงข้างเสมอ

น้องอึ่งอ๊อบคะ

  • น้องอึ่งอ๊อบ..พูดกี่ทีก็ถูกค่ะ  ทำในสิ่งที่อยากจะทำ 
  • ที่น้องอ๊อบทำมาแล้วก็ถูกต้องอย่างยิ่ง   ทำได้ดีมากที่สุดที่ไม่มีใครจะทำได้เท่าเทียมค่ะ
  • ขอบคุณที่เป็นกำลังใจมากๆ ครูอ้อยไม่เคยลืม
  • ตอนนี้  คนที่เลี้ยงดูครูอ้อย เจ็บป่วยมาก จากอาการเจ็บป่วยที่เรื้อรังมานาน  จากโรคหัวใจเป็นเหตุ 
  • ครูอ้อยคิดถึงวันก่อนเก่า อาของครูอ้อยคนนี้  รักครูอ้อย และเลี้ยงครูอ้อยมา มาตอนนี้ครูอ้อยไม่ได้เลี้ยง  อา  เท่าที่อา  ได้เลี้ยงดูครูอ้อยเลย
  • วันนี้  ต้องโทรศัพท์ไปคุยด้วยค่ะ