ครูอ้อยไม่ค่อยได้ออกงานสังคมเท่าไร งานในคืนนี้ รู้สึก ขนแขนลุกซู่ตลอดเวลา ด้วยตื่นเต้น ระคนกับความสวยงามตระการตาของวัฒนธรรมประเพณีไทย
 

ครูอ้อยมีโอกาสไปงานปัจฉิมนิเทศของมหาบัณฑิตใหม่มหาวิทยาลัยรามคำแหง  จาก นครพนมกับนครศรีธรรมราช

ในการปัจฉิมนิเทศนี้มีขั้นตอนต่างๆผ่านไปแล้ว  สุดท้ายมหาบัณฑิตทั้ง สองจังหวัดต่างก็พาการแสดงพื้นเมืองมาด้วย

โชคดีของครูอ้อย.....ที่ได้ชมการแสดงของทั้ง 2 จังหวัดที่เป็นภูมิปัญญาไทย  สวยงามตะการตาของครูอ้อยมาก  จนมีความรู้สึกว่า  ขนแขนของครูอ้อยลุกชันตลอดเวลา

การพูด  การแสดง  เป็นวัฒนธรรมไทยที่สมควรเก็บไว้และเผยแพร่ในงานแบบนี้

ครูอ้อยภาคภูมิใจในความเป็นไทยมากจริงๆ

ถ้าครูอ้อย  แสดงแบบนี้เป็นบ้างคงจะดี  แต่เป็นไปไม่ได้ที่คนเรา  จะเก่งไปหมดทุกอย่าง  ได้แต่มองการแสดงและชื่นชม  ครูอ้อยเป็นคนไทยยังชื่นชอบเลย  มิน่าเล่าชาวต่างประเทศจึงชื่นชอบมากๆ