ชีวิตนี้สั้นนัก
ไม่ทราบที่มาที่ไปว่าใครคิดและเขียนไว้ แต่อ่านแล้วรู้สึกดี.......
โทรศัพท์ที่ทันสมัย 1 เครื่อง, 70%ของฟังก์ชั่นในโทรศัพท์นั้นไม่มีประโยชน์ รถหรูๆ 1 คัน , 70%ของความเร็วนั้นเหลือใช้ บ้านหรูๆ 1 หลัง, 70%ของพื้นที่นั้นว่างเปล่า ในมหาวิทยาลัยสักแห่ง ,70% ของศาสตราจารย์เป็นพวกไร้สาระ
กิจกรรมทางสังคมหลายอย่าง , 70% เป็นกิจกรรมที่น่าเบื่อ เสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ในบ้าน , 70% ไม่ได้ใช้ ไร้ประโยชน์ เงินที่หามาทั้งชีวิต , 70% ก็ทิ้งไว้ให้ผู้อื่นใช้ คนอยู่บนสวรรค์.. เงินอยู่ในธนาคาร
สรุป: ชีวิตที่เรียบง่าย ให้สนุกกับการใช้ชีวิต 30% ที่เป็นของคุณ.. ไม่เจ็บปวดแต่ก็ต้องบำรุง.. ไม่กระหายแต่ก็ต้องดื่มน้ำ...ว้าวุ่นแค่ไหนก็ต้องปล่อยวาง...มีเหตุมีผลแต่ก็ต้องยอมคน.. มีอำนาจแต่ก็ต้องรู้จักถ่อมตน.. ไม่เหนื่อยแต่ก็ต้องพักผ่อน.. ไม่รวยแต่ก็ต้องรู้จักพอเพียง.. ธุระยุ่งแค่ไหนก็ต้องรู้จักพัก วางงานลงบ้าง
หมั่นเตือนตน: ชีวิตนี้สั้นนัก
ดังนั้น อยากกิน...กิน, อยากเที่ยว....เที่ยว เรื่องกลุ้มอย่าเก็บไว้, สุขสบายทุกเพลา, เวลาที่ยังจับมือไหว ให้เชิญเพื่อนมาสังสรรค์, เวลาที่ยังกอดไหว ให้โอบกอดให้ชื่นใจ, ทำหน้าที่พ่อ แม่ ลูก สามี ภรรยา พี่ น้อง เพื่อนที่ดีต่อไป, เวลาที่อยู่ด้วยกัน อย่าได้โกรธกันง่ายๆ........
ขอบคุณ..สำหรับข้อคิดดีๆ ในวันนี้
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๔






อยากรู้ชื่อพื้นบ้านของต้นไม้(เลื้อย)ที่โคนต้นไม้ ในรูป 1–5, can you please?