I read your work experience and thought about “destiny” and I am wondering had Thai children had opportunities to learn from a ‘master of ceramic crafts’, Thailand could have had a much more diversified ceramic industry. I thought about ศิลปินแห่งชาติ and how they are selected…
Yes “ ระบบ..เปลี่ยน..ไม่ได้ “ – because those in power or benefit by the system do not want to lose what they have. Even though the system they suppose to serve suffers and degrades badly from being held back from its naturally growth/life. Look at ourselves. Aren’t we changing every second. We can’t stop changes. Even Nature changes (though very slowly compare to the change in our minds). You may say the Past cannot change. Well, in a sense, that is so but haven’t we learnt that ‘history changes’? ;-)
ผู้เขียน…เคย..มีประสพการณ์ในการทำงาน..ในปทท.น้อยมาก คือการ..ไป …และการชิมลาง..หลังจบ..ปริญญาครั้งที่สอง…ซึ่งขณะนั้นก็เป็นไปตาม ค่านิยม ที่ถูกยัดเยียดมากันในสังคม..ขณะนั้น..ภาระหนักคือ..ผู้ปกครอง…ที่ถูกยัดเยียดเช่นกัน….ระบบ ที่เปลี่ยนได้ยาก คือประเพณีนิยม..ที่ปราศจาก คำถาม..ทำตามๆกันมา..แบบ”ตาบอด คลำช้าง อะไรๆ ทำนองนั้น..ผู้เขียน ลอด ช่อง การกระทำประเภทนี้ เพราะ มีแม่บังเกิดเกล้า ที่ ผู้เขียน คิดว่า เธอเป็นคนทันสมัยและไม่ตกรุ่น..เลย..(รักแม่..และคิดถึงเสมอ…เวลายิ่งผ่านไป ยิ่งได้เรียนรู้เพิ่มขึ้นในจิต..ใจ)…เกริ่นไว้..ว่า…บทเรียนที่ได้ จากการทำงานใน ปทท. นั้น..ทำให้ผู้เขียน ได้ หลุดพ้น..จาก พันธนาการ ทั้งปวง..ของความ”อยากและการไต่เต้า เหมือนลิงกับหนูถีบ จักร.”จึง.ได้รับอิสระภาพ..ทาง จิตวิญญาณ…ที่ยากจะเข้าใจได้..(คนบางคน)….และสำคัญที่สุด..คือ..พบพาน คำว่า “อภัยทาน”ทานอันสูงสุด..ของการให้……
ก่อน..จะออก จาก..เรื่องราวของ..ความเป็นผู้สอน…มีข้อสังเกตุ หนึ่ง ที่ผ่าน..มาในความทรงจำ..”คำพูดหนึ่ง ของคณาจารย์ ผู้หนึ่ง ที่ได้กล่าวไว้ให้ผู้เขียน..เก็บเอาไปคิด คือ คำว่า “ ระบบ..เปลี่ยน..ไม่ได้ “..จนล่วงเลย..มาจนปัจจุบัน…เสมือน เข็น ครกขึ้น ภูเขา..จริงๆเนอะ..
I read your work experience and thought about “destiny” and I am wondering had Thai children had opportunities to learn from a ‘master of ceramic crafts’, Thailand could have had a much more diversified ceramic industry. I thought about ศิลปินแห่งชาติ and how they are selected…
Yes “ ระบบ..เปลี่ยน..ไม่ได้ “ – because those in power or benefit by the system do not want to lose what they have. Even though the system they suppose to serve suffers and degrades badly from being held back from its naturally growth/life. Look at ourselves. Aren’t we changing every second. We can’t stop changes. Even Nature changes (though very slowly compare to the change in our minds). You may say the Past cannot change. Well, in a sense, that is so but haven’t we learnt that ‘history changes’? ;-)
สวัสดี..ค่ะ คุณ sr..”สบายดี นะเจ้าคะ”อดีต..ก็เปลี่ยน..เพราะ.เวลา..เดินทางด้วยแสงตะวัน..ดวงจันทร์และดวงดาว…ปี อีกแล้ว ..จากเมืองไทยมา..คราวนี้..จะได้กลับ..อีกรึเปล่า..ไม่กล้าคิดอีก..ต่อไป….ขอบคุณๆๆและขอบพระคุณ…กับสิ่งดีๆที่มีแก่กัน..ในมวลมยุษมนา..วันนี้..