สัจธรรมของชีวิต
ดร.ถวิล อรัญเวศ
ชีวิตคนเรานี้ เมื่อมาก็มาตัวเปล่า และมาขวนขวายทำ
ความดีในโลกนี้ บ้างก็ประสบโชค บ้างก็อาภัพโชค แล้วแต่บุญกรรมนำแต่ง
คนที่ประสบผลสำเร็จก็ได้ชื่อว่า มีสุขบนโลกนี้ ชีวิตก็จะมีคุณภาพที่ดี ส่วนท่านที่ไม่ประสบผลสำเร็จ ก็ดิ้นรน
ต่อสู้กันต่อไป อย่างไรก็ตาม แม้ว่าท่านจะประสบผลสำเร็จมีเงินทองมากมายก่ายกองเพียงใดก็ตาม เมื่อสิ้นอายุขัย ท่านก็ต้องกล้บบ้านตัวเปล่าดังเช่นที่มา ทรัพย์สินเงินทอง ซึ่งเป็นสิ่งที่ท่านหามาได้จะเกิดประโยชน์ก็ต่อเมื่อท่านได้นำสิ่งเหล่านี้มาบริหารจัดการไปยังบุคคลผู้ด้อยโอกาส ยังไม่ประสบผลสำเร็จ และนำมาสร้างสาธารณะกุศล ท่านก็จะได้ชื่อว่า ไม่เสียทีทีได้เกิดมา และได้ฝากคุณงามความดีเอาไว้ ซึ่งบุญและบาปนี้แหละจะติดตามท่านไปยังภพหน้า ประดุจเงาติดตามตัวไปฉะนั้น นี้คือ “สัจธรรมชีวิต”ที่เราทุกคนต้องเผชิญ ควรทำแต่ความดีไว้ ท่านจะได้ไม่ต้องเสียใจและเวลาตายก็จะตายตาหลับ
ฝากให้คิด
เมื่อเจ้ามา เจ้ามีอะไร มากับเจ้า
เจ้าจะมัวโลภมากไปถึงไหน
เวลาตาย ไม่เห็นเอาอะไรไป
ติดตามได้แต่บาปบุญที่คุณทำ
พรรณไม้ดอก แม้โตได้ วันละนิด
ยังความงาม พาจิตใจ ให้สดใส
ก่อนเหี่ยวแห้ง หมู่ภมร ได้ชื่นใจ
ดูดเกสร บินร่อนไป เลี้ยงรวงรัง
อันมนุษย์ เกิดมาอยู่ คู่กับโลก
มีสุขทุกข์โศก โรคภัย ตายแล้วเผา
ก่อนจะดับ ลับโลกไป เพราะมัจจุราชมารับเอา
ท่าน เรา และเขา ควรปลูกฝัง ความดีไว้ ให้โลกชม
อันวัวควาย ตายแล้ว เหลือเขาหนัง
อันช้างตาย ยังเหลืองา เป็นศักดิ์ศรี
คนเรานี้ตายแล้ว เหลือไว้ แต่ชั่วดี
คุณความดี ประดับไว้ ในโลกา
