๘๖๘. ตำนานชีวิต


ตำนานชีวิต

"ตำนานชีวิต" เป็นเรื่องราวของเรื่องเล่า...เล่าถึงความเป็นมา เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับชีวิตของตัวเราเอง เป็นตัวบอกถึงการเกิดขึ้น ณ สถานที่นั้น ๆ เหตุการณ์ กาลเวลานั้น ๆ เรื่องราวต่าง ๆ จะมีทั้งเรื่องดี - ไม่ดี ปะปนกัน ซึ่งเกิดขึ้นกับตัวของเราเอง

เรื่องบางเรื่องเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นแบบไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้น ซึ่งไม่สามารถบอกหรือเดาได้ว่า เพราะเหตุใด...เป็นการเกิดขึ้นกับในช่วงที่เราดำรงชีวิตอยู่บนโลกมนุษย์

ทุก ๆ เรื่องราว ถือเป็นบทเรียนชีวิตที่มีทั้งเรื่องดี และไม่ดี...หากมองย้อนตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน สามารถนำมาเป็นเรื่องเล่า บันทึกลงเป็นประวัติชีวิตของเราได้ โดยเป็นเรื่องเล่า เป็นตำนานชีวิตของคน ๆ นั้นเอง

จากการอ่าน หรือฟังเรื่องเล่าของคนอื่น ที่มีทั้งเรื่องดี-ไม่ดี สามารถนำมาปรับ ประยุกต์ใช้กับตัวของเราเองได้ เพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อตัวเรามากยิ่งขึ้น สำหรับเรื่องราวที่ไม่ดี จะสามารถนำมาเป็นเรื่องที่ตัวเราต้องระมัดระวัง เพื่อมิให้เกิดขึ้นกับตัวของเราเอง เพราะสิ่งไม่ดีหากเกิดขึ้น บางเรื่องราวทำให้เสียเวลา เสียเงินเสียทองมากมายตามมา เพียงแต่เรื่องบางเรื่องสามารถนำมาเป็นครู บทเรียนสอนตัวของเราเองได้...ส่วนเรื่องดี ๆ เมื่ออ่านหรือฟังแล้ว สามารถนำมาเป็นกำลังใจ ทำให้เรามีพลังทางด้านจิตใจขึ้นได้

ตลอดชีวิตของมนุษย์ตั้งแต่เกิดจนถึงตาย นั่นคือ การเรียนรู้ เพราะเราต้องเรียนรู้ตลอดชีวิตที่เราเองมีชีวิตอยู่...การเรียนรู้มีทั้งในห้องเรียนและนอกห้องเรียน ยิ่งยุคปัจจุบัน คำว่า "การเรียนรู้" นั้น เป็นคำนิยามที่กว้างมาก เพราะต้องเรียนรู้ตลอดชีวิตที่ตัวเราเองยังมีลมหายใจอยู่...เรื่องราวบางเรื่อง สำหรับคน ๆ หนึ่ง มีทั้งเรื่องที่เหมือน และไม่เหมือนกันที่เกิดขึ้นกับตัวของเราเอง

ยิ่งเราเข้าใจธรรมชาติของการเกิดมาเป็นมนุษย์ จะทำให้เราเข้าใจในธรรมชาติมากยิ่งขึ้น...มีความเข้าใจในในหลักธรรม คำสอนของพระพุทธเจ้าในการสอนเพื่อให้เราดำรงชีวิตบนโลกมนุษย์นี้ได้อย่างมีความสงบ ร่มเย็น เพราะมนุษย์ทุกคนเกิดมาเพื่อต้องการแสวงหาความสุข มิต้องการมีความทุกข์...ซึ่งต้องขึ้นอยู่กับคนทุกคนต้องฝึกต้องนำมาปฏิบัติให้เกิดสิ่งดังกล่าวนั้น

ตำนานชีวิต...เป็นเรื่องราวของแต่ละคนที่สามารถเป็นเรื่องราว เรื่องเล่าบอกต่อ รุ่นสู่รุ่นได้ และสามารถนำไปเรียนรู้เพื่อใช้ในการดำรงชีวิตให้มีความสันติสุขได้

ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาในบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๕ มีนาคม ๒๕๖๔

ภาพนี้ เป็นภาพถ่ายที่ผู้เขียนได้ถ่ายเอง เมื่อตอนไปร่วมงานพระราชทานเพลิงศพยายสมบุญ พิศมัย น้าของแม่บัว (ญาติฝ่ายแม่ที่เหลือคนสุดท้าย) เมื่อวันที่ ๑ มีนาคม ๒๕๖๔...เป็นภาพของแม่น้ำปิง จังหวัดตาก ธรรมชาติยังคงสวยงามเสมอ ไม่ว่าเวลาไหน...

หมายเลขบันทึก: 689325เขียนเมื่อ 5 มีนาคม 2021 12:53 น. ()แก้ไขเมื่อ 24 เมษายน 2021 11:34 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (2)

-สวัสดีครับอาจารย์-ตำนานชีวิตของผมจะอยู่ในโลกออนไลน์แห่งนี้ครับ-พอได้ย้อนกลับไปอ่านเรื่องราวเก่าๆแล้วอบอุ่นใจมากๆ ครับ-บนโลกใบนี้มีอะไรให้น่าค้นหามากมาย เราเรียนรู้ได้เพียงส่วนหนึ่งจริงๆ ครับ-ขอบคุณครับ

ขอบคุณค่ะ คุณเพชร ใช่แล้วค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี