หนังสือรวมเรื่องสั้น คืนปีเสือ และเรื่องเล่าของสัตว์อื่น ๆ เป็นหนังสือเล่มที่ ๒ ของ จเด็จ กำจรเดช ที่ได้รับการประทับตรารางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน หรือ ซีไรท์ประจำปี ๒๕๖๓ หลังจากปี ๒๕๕๔ เขาเคยได้รับรางวัลซีไรท์จากเรื่อง แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ แต่ท่ามกลางเสียงชื่นชมยินดี นักเขียนกลับซุกซ่อนความเศร้าไว้ในแววตา เขาเล่าถึงเชื้อไฟในการสร้างงานทั้งสองเล่มรางวัลนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เรื่องสั้นมีเป็ดบนหลังคาเมื่อเวลาผันผ่านชีวิตที่เคยดำเนินอยู่แบบเดิมกลับเปลี่ยนแปลงไปหลังจากการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของครอบครัว ที่ต้องสูญเสียลูกชายคนเล็กจากโรคไข้เลือดออก ครอบครัวที่เคยมีความสุขกลับกลายเปลี่ยนแปลงเป็นทุกข์ จากที่ทุกคนเคยพูดคุยก็เหลือเพียงความเงียบเหงาเป็นเพื่อนในทุกคืน เวลาไม่ได้ช่วยพัดพาความเศร้าหายไป เหลือเพียงแต่ความคิดถึงและความทรงจำที่ยังอยู่ที่ช่วยนำพาชีวิตให้กล้าก้าวผ่านข้ามไปในแต่ละช่วงวันที่ต้องดำเนินไปเพื่อคนที่ยังมีชีวิตอยู่ของครอบครัว

การเปิดเรื่องของเรื่องสั้นมีเป็ดบนหลังคา เริ่มเรื่องด้วยการกล่าวถึงสัญลักษณ์ในเรื่องที่พูดถึงเป็ดที่เป็นตัวแทนของลูกชายคนเล็กของครอบครัวที่สูญเสียไปอย่างไม่มีทางย้อนคืนกลับมา โดยผู้เขียนเริ่มต้นด้วยการบรรยายถึงบรรยากาศภายในบ้าน และกล่าวถึงเหตุการณ์ตอนที่ลูกชายคนเล็กของเขายังมีชีวิตอยู่ เขากล่าวถึงความทรงจำที่ไม่เคยจืดจางไปจากหัวใจ เมื่อคราใดที่นึกถึงใจก็มักเจ็บปวดอยู่เสมอ ผู้เขียนเปิดเรื่องโดยใช้บทสนทนาของคนในครอบครัว “แม่บอกว่าเป็ดขึ้นสวรรค์ไปแล้ว”  (หน้า ๒๓) คำพูดของแม่กระตุ้นในผู้อ่านอยากทราบเรื่องราวของครอบครัวนี้ ว่าเหตุใดจึงมีการกล่าวถึงเป็ดในเรื่อง อีกทั้งผู้แต่งยังใช้เป็ดเป็นสัญลักษณ์ในการตั้งชื่อเรื่องสั้น และเรื่องราวจะดำเนินต่อไปเช่นไร และจะจบอย่างไร ชวนให้ผู้อ่านอยากติดตามมากขึ้น


<p>เหตุการณ์ต่าง ๆ ในเรื่องดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง โดยแสดงให้เห็นชีวิตของครอบครัวที่ต้องสูญเสียลูกชายจากโรคไข้เลือดออก  เป็นจุดสำคัญสุดยอดภายในเรื่องที่มีการเชื่อมโยงถึงสิ่งที่เกิดขึ้นจริงอีกมุมคือ เป็ดเป็นสัตว์ที่พ่อซื้อให้ลูกชายคนเล็กเลี้ยง แต่อยู่มาวันหนึ่งเป็ดมันก็หายไป และไม่นานลูกชายคนโตก็ได้ยินเสียงกุกกักอยู่บนหลังคา จึงคิดว่าเป็ดอาจจะอยู่ข้างบนนั้น และเหตุการณ์นี้ทำให้แม่นึกถึงลูกชายคนเล็กที่แม่เจ็บช้ำอยู่ข้างในจิตใจ จนแม่ก็ได้พูดขึ้นมาว่า “ไม่ใช่เป็ดหรอก เพราะเป็ดมันขึ้นสวรรค์ไปแล้ว”ซึ่งจากประโยคที่แม่กล่าวมามีความน่าสนใจ จึงอยู่ที่ผู้อ่านจะได้หาคำตอบว่าสัตว์ที่ถูกนำมาเปรียบเปรยนั้นแท้จริงแล้วมันคือสัญญะหรือตัวแทน แท้จริงแล้วผู้แต่งพยายามจะบอกอะไรให้ผู้อ่านได้รับรู้ถึงความรู้สึกของตัวละครผ่านตัวหนังสือของผู้เขียน</p>