เจ้าชายน้อย

ย้อนกลับไปตอนผู้เขียนเขาอายุ 6 ขวบ

                       ตอนนั้นเขาอยากเป็นจิตกร เขาพยามวาดภาพตามจินตนาการตามที่เขาเข้าใจ

               ไม่มีใครมองภาพของเขาออกเลย มองเป็นรูปหมอก เป็นรูปต่างๆที่ไม่ใช่ดังที่เขาจินตนาการ

               ส่วนผู้ใหญ่ก็พยายามบอกให้เขาไปหาอะไรที่มีประโยชน์กว่านี้ทำ สุดท้ายผู้เขียนล้มเลิกความฝันเป็นจิตกร

               หันไปเป็นนักบินแทน ต่อมาเครื่องบินของผู้เขียนเกิดไปเสียอยู่กลางทะเลทรายซาฮารา

               ทำให้เขาได้พบกับเจ้าชายน้อย เขาเริ่มเดาได้ว่าเจ้าชายน้อยเดินทางมาจากดาวดวงอื่นขณะคุยกันเรื่องที่เครื่องบินของผู้เขียนตก

               (เจ้าชายน้อยคิดว่าผู้เขียนเองก็ตกลงมาจากดาวดวงอื่น) เจ้าชายน้อยมาจากดาวดวงเล็กๆ ที่ชื่อ บี612

               เจ้าชายน้อย รักดอกกุหลาบมาก เจ้าชายน้อยดูแลและเฝ้ารอวันที่ดอกกุหลาบบาน

               เจ้าชายน้อยเดินทางไปยังดวงดาวต่างๆ ไปพบกับผู้คนมากมายที่มีความคิดและหน้าที่ ที่แตกต่างกัน

               เจ้าชายน้อยได้รู้จักผู้คนมากมาย และได้เรียนรู้หลายๆสิ่งหลายๆอย่างจากการเดินทางไปยังดวงดาวอื่นๆ

               มาถึงวันที่ผู้เขียนซ่อมเครื่องบินเสร็จ เจ้าชายน้อยก็จะออกเดินทางต่อ ผู้เขียนก็จะกลับบ้าน เจ้าชายน้อยก็มอบของขวัญให้ผู้เขียน

               คือเสียงหัวเราะของเจ้าชายน้อยเมื่อผู้เขียนมองขึ้นไปยังดวงดาวบนท้องฟ้าซึ่งเจ้าชายน้อยกำลังหัวเราะอยู่บนดาวดวงใดดวงหนึ่ง

              นั่นก็เท่ากับว่าดวงดาวนั้นกำลังหัวเราะด้วย ดาวหัวเราะได้คือดาวที่ยังไม่เคยมีใครมาก่อน

              และนั่นคือของขวัญพิเศษที่เจ้าชายน้อยจะมอบให้ผู้เขียนเป็นคนแรก ทุกครั้งที่มองดาวบนฟ้า

             เมื่อความเศร้าจางหายไป เขาก็จะหัวเราะไปพร้อมกันกับเจ้าชายน้อย

แนวความคิดที่ได้:อย่าย่อท้อกับความคิดที่ฝันและอย่าทิ้งสิ่งที่ชอบไป ให้เรียนรู้สิ่งต่างๆที่อยู่รอบตัว

                           กล้าที่จะเรียนรู้ กล้าที่จะเดินทางไปพบกับสิ่งแปลกใหม่ เพื่อสีสันและประสบการณ์ของชีวิตแบบเจ้าชายร้อย

ประโยคที่ประทับใจ:"เราต้องไม่ขอให้ใครทำอะไรที่เกินกำลังเขา

                            เพราะ:เมื่อเราขอให้ใครทำในสิ่งที่เขาไม่อยากทำหรือทำไม่ได้ คนๆนั้นอาจจะเกิดความทุกทั้งกายใจ                                                           ขนาดตัวเรา เรายังไม่อยากให้ใครมาขอให้เราทำแบบนั้น เราก็อย่าไปขอให้ใครทำอย่างนั้นเช่นกัน

ความคิดเห็น: เป็นหนังสือที่ดีมาก เพราะมีเรื่องราวที่หน้าอ่าน เพราะเป็นเรื่องราวของการเรียนรู้ในหลายๆแง่มุม

                    มีการไปที่ต่างๆไปรู้จักสิ่งต่างๆและเรียนรู้สิ่งต่างๆ อ่านแล้วมีประโยชน์และได้แง่คิด

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน แนะนำให้ลองอ่าน



ความเห็น (0)