วิเคราะห์วรรณกรรม ความสุขของกะทิ
ผู้แต่ง งามพรรณ เวชชาชีวะ
เด็กหญิงณกมล หรือ กะทิ เติบโตขึ้นขึ้นด้วยการเลี้ยงดูของตากับยายที่บ้านริมคลอง กะทิมีความสุขกับชีวิตที่แสนเรียบง่ายแบบนี้ แม้จะมีคำถามในใจลึกๆว่าทำไมที่บ้านไม่มีใครพูดถึงเรื่องของแม่ กะทิได้คำตอบเมื่อได้ไปบ้านริมทะเลเพื่อเยี่ยม ณภัทร แม่แท้ๆที่ป่วยด้วยโรคเอแอลเอสซึ่งทำให้มีอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรง แม่ดีใจมากที่ได้พบกับเธอ แรงใจของแม่ดูจะมีมากกว่าแรงกำลังที่จะต่อสู้กับโรคเพราะได้กะทิมาดูแล เหตุผลที่แม่จากมาโดยทิ้งให้กะทิอยู่กับตายายเพราะว่าแม่กลัวว่าโรคที่เป็นจะทำให้คนอื่นเดือดร้อน กะทิใช้เวลากับแม่อย่างคุ้มค่า จนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิตแม่ เมื่อแม่จากไป ลุงตองและน้าๆต่างก็คอยดูแลสภาพจิตใจของกะทิอยู่ไม่ห่าง กะทิได้พบกับเรื่องราวบันทึกของแม่บันทึกเกี่ยวกับเธอตอนเด็กๆ
หนูคือทุกอย่างในชีวิตของแม่ (หน้า ๙๗)
ซึ่งเปรียบเสมือนดวงใจดวงเดียวของแม่ที่เหลืออยู่ และยังมีจดหมายที่มอบให้กะทิหากต้องการติดต่อพ่อ แต่กะทิไม่ส่งเพราะรู้ใจตัวเองดีว่าที่เป็นปัจจุบันนี้ มีครอบครัวที่เอาใจใส่เธอแค่นี้ก็มีความสุขดีแล้ว กะทิจึงส่งจดหมายไปหาทองและเธอเชื่อว่าแม่ที่มองอยู่บนฟ้าจะเข้าใจในการตัดสินใจของเธอในครั้งนี้
