ผมขอร้องครับ ขอให้พาผมไปโรงพยาบาลเถอะครับ อย่ากลัวหมอด่าเลย และขออนุญาตขอร้องคุณหมอด้วยนะครับ อย่าด่าญาติผมเลย อย่าด่าคนที่พาผมไปหาคุณหมอ

นับตั้งแต่ช่วงต้นเดือนที่ผ่านมาชีวิตที่สับสนก็ต้องระคนกับความทุกข์จากความสูญเสียญาติสนิทนั่นก็คือน้าของผมซึ่งท่านจากไปอย่างกระทันหัน

แต่เมื่อมาพิจารณาถึงสาเหตุของการจากไปอย่างกระทันหันหรือไม่ทันตั้งตัวนั้นก็พบกับสาเหตุที่น่าแปลกประหลาดใจอย่างยิ่ง นั่นก็คือ การที่เช้าวันนั้นญาติสนิทและเพื่อนบ้านที่อยู่ด้วยกัน ณ เวลาที่น้าพูดว่า "แม่ผมเหนื่อย ผมไม่มีแรง จากนั้นน้าของผมก็หายใจอีกสองสามเฮือกแล้วก็หมดสติไป" (แม่ในที่นี้หมายถึง ยายของผมครับ)

ในขณะที่จะนำตัวส่งโรงพยาบาลนั้นเอง ก็มีเพื่อนบ้านท่านหนึ่งพูดขึ้นมาว่า "แย่แล้ว อย่าพาไปเลย ขืนพาไปหมอก็จะได้ด่าเอาให้"

คำพูดประโยคนี้เมื่อผมฟังแล้วรู้สึกใจหายแว๊บ เพราะเคยได้ยินมาครั้งหนึ่งก่อนหน้านี้ประมาณปีเศษ ในกรณียายของเพื่อนสนิทผม ท่านก็นอนไม่ได้สติ หายใจอย่างแผ่วเบาอยู่ที่บ้าน ญาติกำลังจะตัดสินใจพาไปโรงพยาบาล แต่เพื่อนบ้านก็มาบอกทำนองนี้เหมือนกันว่า สภาพแบบนี้อย่าพาไปเลย "พาไปหมอก็จะได้ด่ากลับมา"

สิ่งที่ผมค้างคาใจมาก ๆ ที่อยากถามทุก ๆ ท่านในที่นี้ก็คือ กรณีที่ว่านี้ "หมอด่าด้วยเหรอครับ"

คนที่จะตายแหล่ไม่ตายแหล่ หรือดูสภาพที่ไม่รอดแน่ ๆ มีความหวังเหลือน้อยนิด ถ้าพาไปโรงพยาบาลแล้ว "หมอด่าด้วยเหรอครับ"

สิ่งที่ผมยกประเด็นขึ้นมานี้มิได้มีเจตนาตำหนิใครนะครับ แต่สงสัยตามภาษาของคนที่อ่อนต่อโลกว่ามีเหตุการณ์อย่างนี้จริง ๆ หรือเปล่าครับ ว่าหมอด่าจริง ๆ หรือว่าเป็นแค่คำพูดหลอกหลวง

แต่ถ้าไม่จริง ทำไมพวกเราชาวชนบทซึ่งอยู่ห่างไกลหมอ ถึงมีความเชื่อแบบนี้

เพราะด้วยสาเหตุนี้ ความคิดนี้ สามารถตัดสินชะตาชีวิตของคนได้เลยว่า "เขาจะอยู่หรือตาย"

อย่างเช่นในกรณียายเพื่อนของผมท่านก็นอนอยู่บ้านเฉย ๆ อย่างนั้นได้อีกสองคืนกว่าท่านจะสิ้นใจ

กรณีน้าของผม ช่วยกันอุ้มขึ้นรถแล้ว แต่ก็ยกลงมาให้จากไปอย่างสงบ

จากคนที่ไม่เคยเจ็บป่วยและต้องเข้าโรงพยาบาลเลย ต้องจากไปด้วยความคิดที่ว่านี้

ในทางกลับกัน ถ้าเป็นผม หรือว่าผมเกิดเป็นลมล้มพับ หมดสติ หายใจพงาบ ๆ อยู่ตรงหน้าใครก็ตาม ผมขอร้องครับ ขอให้พาผมไปโรงพยาบาลเถอะครับ อย่ากลัวหมอด่าเลย และขออนุญาตขอร้องคุณหมอด้วยนะครับ อย่าด่าญาติผมเลย อย่าด่าคนที่พาผมไปหาคุณหมอ ซึ่งตอนนั้นผมอาจใกล้จะตาย มีลมหายใจแผ่วเบา จนไม่สามารถใช้มือจับชีพจรได้

ช่วยปั๊มหัวใจผมสักครั้งเถอะครับ

ช่วยฉีดยากระตุ้นผมสักนิดก็ยังดี

หรือไม่ก็ช่วยรั้งผมไว้สักชั่วโมงหรือสองชั่วโมง ขอให้พ่อ แม่ และญาติผมได้มีโอกาสลุ้นสักหน่อย ให้ญาติผมได้ทำใจสักนิด

อย่าให้ผมจากไปอย่างกระทันหัน "คุณหมออย่าด่าญาติผมนะครับ"

หลาย ๆ คนอาจจะไม่เชื่อเรื่องปาฏิหารย์ แต่ผมเชื่อว่าปาฏิหารย์มีจริงครับ

ถ้าผมได้อยู่อีกสักหน่อย ได้มีโอกาสสัมผัสไออุ่นและแรงใจจากพ่อและแม่ ผมอาจจะฟื้นก็ได้ครับ หรืออย่างน้อยก็อยู่ได้โดยใช้เครื่องช่วยหายใจอีกสักสองสามวัน ให้พ่อและแม่ผมได้ทำใจ ได้ปลอบใจ ได้มีลุ้นและมีหวังสักหน่อยก็ยังดีครับ

อย่าปล่อยให้ผมจากไปด้วยโรคกลัวหมอด่า (Doctor to scold PHOBIA : DSP) เลยนะครับ

ผมขอร้อง และขอร้องแทนญาติพี่น้องทุก ๆ คนของผมด้วยนะครับ...