ดร.อาจองเปรียบความคิดเหมือนยักษ์ในตะเกียงที่บังคับให้อาระดินต้องการโน่นต้องการนี่ไม่หยุด อาระดินจึงต้องการโน่นนี่ทั้งที่เป็นประโยชน์และที่ไม่เป็นประโยชน์(ฟุ้งซ่าน)
จึงไม่มีเวลาหยุดพัก คิดโน่นคิดนี่ทั้งวัน
จะปราบยักษ์ได้ ต้องให้ยักษ์ปีนเสาขึ้นลงเมื่อไม่ได้ต้องการอะไร
และเมื่อต้องการอะไรจริงๆจึงค่อยเรียกยักษ์มาใช้งาน
การปีนเสาขึ้นลงของยักษ์ก็คือ การตามลมหายใจเข้า-ออก