ความเป็นครูของฉัน


เส้นทางความเป็นครู

.       หลายคนเคยมีความฝันตอนเด็ก ๆ ว่าโตขึ้นอยากจะเป็นครูเพราะเห็นแบบอย่างที่ดีของครูที่ตัวเองรักในตอนที่ตัวเองเป็นนักเรียน ซึ่งผมคนหนึ่งที่ใฝ่ฝันถึงอาชีพครู โดยตั้งใจว่าจะเรียนต่อออกมาเป็นครู แล้ทำให้ผมเลือกที่เรียนสาขาภาษาไทย คณะครุศาสตร์ แต่ว่าวันที่สอบตรงกลับสอบไม่ติดคณะครุศาสตร์ เลยต้องมาเรียนศิลปศาสตร์ แทนตอนที่เรียนจนจบ สีปี ความฝันก็เปลี่ยไม่อยากทำงานเป็นครูอยากทำงานอย่างอื่น จึงเลือกไปฝึกงาน ที่กรมส่งเสริมวัฒนธรรม สำนักพิจารณาภาพพยนต์และวีดีทัศ และคิดว่าจะทำงานต่อที่นั้นเลยเพราะมีตำแหน่งว่าง และพี่ที่ฝึกงานขอร้องเอาไว้ แต่ด้วยความเป็นลูกที่แม่ไม่อยากให้ไปอยู่ไกลบ้านเลยต้องกลับมาอยู่ที่บ้าน และเริ่มคิดว่าอยากทำงานอะไรอีกครั้ง ต่างจักหวัดจะมีงานอะไรนอกจากครู ที่เป็นที่เชิดหน้าชูตา ในสังคมแห่งนี้ ด้วยความที่พ่อเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน มีคนรู้จักในสังคมแถวนี้และถือว่ามีคนนับหน้าถือตาอยู่มาก จึงคิดว่าไม่อยากถ้าเราต้องเข้าไปเปฌนครูอยู่สัก ๑ โรงเรียนในอำเภอ แต่จังหวะไม่ดี ตอนที่จบมาพ่อได้เกษียนอายุราชการพอดี เลยอยากหน่อย แต่ก้พอได้ไปสอบแข่งขันกับเขา ในโรงเรียนเทคนิกแถวบ้าน รับ ๑ คนแต่ดิด ลำดับ ๒​จึงพลาดไป และคิดว่าที่บ้านคงไม่มีที่สำหรับเราจึงเดินทางเข้าไปในเชียงใหม่

.         เชียงใหม่เป็นจังหวัดที่เจริญในภาคเหนื่อ มีโรงเรียนเอกชนเยอะแยะและคิดว่าน่าจะติดสักที่ที่เราไปสมัคร ไปถึงต้องเตรียมแฟ้มเตรียมเอกสารทุกอย่างร่อนตั้งแต่ เอกชนขนาดเล้กใหญ่ไปจนถึง โรงเรียนนานาชาติ ซึ่งคิดว่าโรงเรียนนานาชาติคงไม่รับถ้าได้เห็นเกรดภาษาอังกฤษของเรา ใครจะรู้ว่าคุณพระช่วยกล้วยทอดแค่ไหน เมือวันที่ ๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๘ โรงเรียนนานาชาตินครพายัพโทรมาให้ไปเป็นครูช่วยสอนวิชาภาษาไทยชั้น ป.๑ ถึง ป.๖ ก็เลยตอบตลงไป แล้ววันแรกที่ไปถึงหัวหน้างาน ก้พาไปแนะนำครูภาษาไทย ทุกคน พระเจ้า อยู่ ๆ ครู ม.ปลายเกิดฟันแตก วันแรก ก็เลยจบที่ ม.ปลาย ตื่นโคตร อาทิตย์ต่อมา ครูชั้น ป.๓ ไม่มา ฝ่ายบุคคลส่งเมลให้ไปสอน แทน ชั้น ป.๓ ทั้งชั้น คิดดูว่า ป.๓ ทั้งชั้นหลายคนได้ยินอาจจะง่าย แต่ความอยากคือที่นี่เป็นโรงเรียนนานาชาติ ทุกวิชายกเว้นภาษาไทยต้องใช้ภาษาอังกฤษ คาบแรกเจอ เลขภาษาอังกฤษ คิดดูว่า ปกติเลขอย่าเดียวผมก็จะตายอยู่แล้ว นี้ต้องมาเจอเลขเป็นภาษาอังกฤษอีก จะยากแค่ไหน ศิลปะ ภาษาอังฤษ ประวัติศาตร์ภาษาอังกฤษ เป็นอะไรที่ อยากจะตายมาวันนั้นแต่ทุกอย่างก้ผ่านพ้นไป และหลายอย่างก็เป็นบทเรียน ให้กับเราหลายอย่างก็เป็นครูให้กับเรา และจะอยู่ที่ไหนการเรียนรู้ไม่สิ้นสุด คนเราอย่าหยุดพัฒนาตัวเอง หลังจากนั้นผมจึงหันไปเรียนภาษาอังกฤษเพิ่ม เติมจากข้างนอกหลังเลิกเรียน ทำทุกวันนี้ก็ยังเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนนานาชาติต่อไป 

อยากฝากทุกคนว่าอุปสรรคคือความท้าทายที่ทำให้ชีวิตเรามีสีสัน ถ้าเราผ่านมันไปได้ มันจะกลายเป็นเรื่องตลกถ้าเรากลับมาพูดถึงมันอีกครั้ง

หมายเลขบันทึก: 676304เขียนเมื่อ 24 มีนาคม 2020 23:45 น. ()แก้ไขเมื่อ 24 มีนาคม 2020 23:45 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (16)

สู้ ๆๆนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ✌️✌️

ขอให้ผ่านทุกๆอุปสรรคไปได้ด้วยดีนะคะ :) สู้ๆ

ทำความฝันให้เป็นจริง ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอให้สมหวังดั่งที่ตั้งใจนะครับ เป็นกำลังใจให้ครับ

สวัสดีค่ะ คุณทินวัฒน์ ขอให้สมหวังอย่างที่ตั้งใจและเป็นกำลังใจให้กับคุณนะคะ ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณสำหรับการแบ่งปันเรื่องราวที่ดีนะคะ ขอให้คุณพี่สมหวังทุกประการค่ะ

ขอบคุณครับ คุณนภัสวรรณ ถาวรรณา

ขอบคุณครับคุณสุนิสา พรมใจ

ขอบคุณครับคุณจีรภา หลวงมะลิ

ขอบคุณครับ อังคณาภัค ทำการดี

ขอบคุณครับ เปรมประภา ศรีทา

สวัสดีค่ะ คุณทินวัฒน์ สู้ ๆและเป็นกำลังใจในการสร้างการเขียนต่อไปนะคะ

สวัสดีครับคุณทินวัฒน์ เขียนได้ดีครับ

สวัสดีครับ คุณทินวัฒน์ เป็นกำลังใจให้ครับ

สวัสดีค่ะ คุณทินวัฒน์ เป็นกำลังใจในการเขียนต่อไปนะคะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี