ในช่วงชีวิตของคนทั้งโลกหลังปีใหม่ 2020 /2563 ได้เข้าสู่ภาวะโรคระบาดชื่อโควิด-19 นี้ได้สร้างความกังวลต่อคนทั้งโลกว่าจะมีชีวิตอยู่รอดได้อย่างไร และเจ้าเชื้อวายร้ายตัวนี้มันชอบคนอย่างไร แล้วทำอย่างไรที่เจ้าเชื้อร้ายนี้จะไม่ชอบอยู่กับคนได้
แนวทางหนึ่งก็คือควรปรับตัวใช้ชีวิตย้อนยุคยืนเดินนั่งนอนกินดื่มทำพูดคิดแบบคนบ้าน ๆ ที่แสนจะธรรมดาในยุคโบราณนั้นละเพราะมีความเป็นอยู่แบบเรียบง่ายเคยใช้สิ่งของยี่ห้อดังก็กลับมาใช้ของที่ทำกับมือ เคยเดินทางโดยสารเครื่องบินไปมารวดเร็วก็เดินทางโดยสารกับพาหนะบนพื้นดินบ้างและหัดคิดสร้างสรรค์ทำอะไรด้วยตนเอง นี้ถ้าถามผู้เขียนคงตอบไปตามประสาคนอยู่ท้องถิ่นห่างไกลเมืองหลวงราวเก้าร้อยกว่ากิโลซึ่งอาจจะผิดก็ได้นะครับว่าจงดูตัวอย่างสัตว์ต่าง ๆ ที่มันเอาตัวรอดจากภัยทางธรรมชาติหรือภัยจากสัตว์ด้วยกัน เช่น กบมันจำศีล ปลามันเปลี่ยนครีบเป็นตีนเดินได้ ปลาบางชนิดคลุกอยู่ใต้โคลนนอนนิ่ง ๆ รอจนหน้าฝนผ่านมาจึงใช้ชีวิตตามวิถีทางของมัน
ผู้เขียนว่าวิถีชีวิตของคนตอนนี้ที่จะมีชีวิตอยู่รอดในอีกเส้นทางหนึ่งคือต้องอยู่แบบสันโดษ ใช้ชีวิตเรียบง่าย อยู่ติดดิน เหมือนกรณีนักบวชสิทธัตถะช่วงค้นหาทางพ้นทุกข์อยู่ 6 ปีได้เป็นโลกวิทูคือผู้รู้แจ้งโลกเป็นผู้ใช้ชีวิตให้เราได้ศึกษาอย่างน่าอัศจรรย์ใจเพราะการใช้ชีวิตอย่างนั้นทำให้กลายมาเป็นพระพุทธเจ้าศาสดาของพระพุทธศาสนาอย่างนั้น เส้นทางนี้ควรมีครูช่วยชี้ช่องมองทางให้เราก้าวเดินไป กล่าวง่าย ๆ คือคนเราต้องเข้าหาธรรม ทำใจปล่อยวางจากความอยากได้อยากมีอยากเป็น ให้ได้มากที่สุดเท่าที่ใจจะทำได้ด้วยปลายเส้นทางการมีชีวิตอยู่รอดคือจิตว่างซึ่งจะทำให้เจ้าเชื้อวายร้ายนามโควิค-19 นี้หาตัวคนนั้นไม่เจอ
ด้วยความปรารถนาดี
ขอให้ผ่านวิกฤตไปให้ได้นะครับ