บางตรอก : ของสุขุมวิท
" บางมุมของกรุงเทพ "
ในคืนยี่สิบนาฬิกาเศษ
มันคึกคักเป็นบ้าทั้งคนและรถราบนถนน
ข้าพเจ้าดื้อตีนเดินจากบีทีเอสอโศก
จวนแยกมักกะสัน ลัดเลาะไปตาม
บ้านนี้เมืองนี้
มันคับคั่งไปด้วยเขาเหล่านั้น
ผู้ไว้หนวดเครา-รกเทอะทะบนใบหน้า
มันสาปกลิ่นเครื่องหอมของหล่อนๆ
และหนุ่มฉกรรณ์ผู้ไว้หนวดเครา
ทั้งสัญจรและยืนกีดขวางฟุตบาตถนน</p><p style="background-color: transparent; color: rgb(28, 30, 33); font-family: Helvetica,Arial,sans-serif; font-size: 16px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; margin-bottom: 6px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 6px; orphans: 2; text-align: left; text-decoration: none; text-indent: 0px; text-transform: none; -webkit-text-stroke-width: 0px; white-space: normal; word-spacing: 0px;"> และไม่ไกลจากกัน
กำแพงบ้านผู้รากมากดี
ไม่เว้นกระทั่งสถานที่ราชการสำคัญ
ยังถูกประโคมด้วยกลิ่นปัสสาวะ
ของผู้มักง่ายที่สัญจรเท้าไปมาบางคน
จนข้าพเจ้าสะเอียนจมูก
ไปหลายร้อยเมตร
นี่นะ-สาปคอนกรีตในถิ่นเจริญ!
ข้าพเจ้าสาบาน - ว่านี่พูดความจริง</p>
