ไร้นามเตือนตัวเอง

ไร้นาม

จะผูกมิตร ต้องใช้ใจไปแลก

แต่บางมิตรมาแปลก มาแลกด้วยทิ่มตำ

 

ล้อเล่นระหว่างมิตร ยิ่งระวังขีดจำกัด

แต่คนทั่วไปมักชอบกัดเมื่อคิดว่า(เป็น)มิตรสนิทสนม

 

หน้าฉากใครคนนั้นรับผิดชอบ

เฉกเช่นหลังฉากของใครก็คนนั้นรับผิดชอบ (อยู่ดี)

 

แม้กล่าวขวัญใครลับหลัง

พึงระวังว่าย่อมถึงหู(ผู้ถูกกล่าวขวัญ)

 

วีระบุรุษกล้าทำ กล้าพูดก็กล้ารับผิดชอบ

มีแต่คนขลาดเขลาจึงโยนความรับผิดชอบให้ผู้อื่น

 

ราชสีห์ไม่หวั่นกับการอยู่เดี่ยวและพเนจร

มีแต่หมาหมู่จึงเฝ้าเห่าหอนและวิ่งหางจุกตูดเมื่ออยู่เดี่ยว

 

ผู้กล้าไม่กลัวการเสียหน้าว่าไม่รู้

มีแต่คนที่คิดว่ากล้าจึงเฝ้าระวังหน้าและอวดรู้

 

ประเมินผู้อื่นอย่าใช้เกณฑ์ของตัวเองเท่านั้น

ที่ดีที่สุดอย่าไปประเมินคนอื่นแต่ให้ประเมินตัวเองให้จงหนัก

 

ฝันของวันนี้ไม่บรรลุ

ไม่ได้แปลว่าควรเลิกฝัน

 

ไร้นามเตือนตน  วันที่เริ่มรู้จักวัฒนธรรมของโกทูโนมากขึ้น...14 ธค 2549

 

 

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน alternative

คำสำคัญ (Tags)#เตือนตน

หมายเลขบันทึก: 67101, เขียน: 14 Dec 2006 @ 07:56 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 16:42 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 26, อ่าน: คลิก


ความเห็น (26)

เช้าวันนี้มาแปลกสงสัย กาแฟ ผิดสูตร

.........................................

ชอบมากเลยครับ ลำนำแบบถอดจิต ถอดใจ แต่แฝงความจริงใจในบันทึกนี้

ผมเห็นความเด็ดเดี่ยว และขณะเดียวกันยังสัมผัสความเหงาลึกปะปน

แต่ช่างเถอะ...มันเป็นวิสัยของมนุษย์ที่จะคิดไม่ใช่เหรอ

ราชสีห์ ไม่หวั่นว่าจะอยู่เดี่ยวและพเนจร แต่ผมก็ไม่รู้ในจิตใจว่า ราชสีห์เหงามั้ย

หมาหมู่ ก็คงอบอุ่น ทำอะไรก็ทำเป็นกลุ่มๆ

เป็นอะไรก็ได้ที่มีความสุข และถามตัวเอง ว่า "สุขแท้" หรือเปล่า

ถึง...แม่ราชสีห์

กาแฟสูตรเดิม แต่คนร่วมจิบไม่ใช่คนเดิม

...

ขอบคุณที่คุณจตุพร(สุดหล่อเร้าใจ) ชอบลำนำ

ไร้นามจริงใจเสมอ...คุณจตุพรสัมผัสได้เพราะคุณจตุพรก็จริงใจเสมอ

ความจริงใจจะเป็นกรรมร่วมที่ชักจูงให้ขับเคลื่อนร่วมกัน

ไร้นามเตือนตนเพราะไร้นามปัญญาน้อย อะคับ

คนที่เฝ้าบอกผู้อื่นว่า "รู้น้อย" แท้จริงนั้น คือ "ปราชญ์" ที่ถ่อมตัว
IS
IP: xxx.130.113.229
เขียนเมื่อ 

มาแปลกจริงๆ ดังคุณเอกว่า

แต่ก็ใช่...ถูกต้องเลย

บางครั้งการที่คิดว่าเป็นมิตรสนิทสนม พอหยอกล้อด้วยความไม่ได้คิด อาจจะเกินขีดลิมิตที่มิตรจะรับได้ เห็นมาหลายราย ที่ต้องสลายมิตรภาพกัน

^____^

เรื่อง หยอกล้อเกินไปไม่ได้คิด ...เพราะสนิทเกินไป เป็นเรื่องที่ต้องพึงระวัง

ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่า เผลอไปสนิทและใช้วาจาละลาบละล้วงท่านไหน ไม่พอใจหรือไม่(มาแล้วบ้าง)

แต่ขอให้ทุกท่านทราบว่า แท้จริงแล้ว ไม่มีอะไร ทุกอย่างประกอบด้วย ความดี ความรู้สึกดีๆเป็นพื้นฐาน

จะโกรธอะไรก็ขอให้นึกถึงความหลังที่ หวานชื่น

5555

คุณ IS อยู่ต่างประเทศคงเห็นวัฒนธรรมระหว่างมิตร มีแตกต่าง...

ยามรบก็สู้เพื่อความเชื่อ ความจริงสุดชีวิต ยามพักรบก็จิบกาแฟเป็นมิตรได้ เพราะการรบนั้นรบเพื่อนำความสำเร้จมาสู่องค์กร

แต่ ณ ที่นี้ ไร้นามเริ่มรู้สึกว่า

 Hormony in life in Gotoknow is changed...

ยามรบรวมหมู่กันรบ แต่ไม่รู้ว่ารบกับอะไรกันแน่ รบกับความไม่รู้หรือรบกับคนไม่รู้กันแน่

ยามเป็นมิตรก็ยังแยกพวก เพื่อความสำเร็จเฉพาะพวก เฉพาะตน

ไร้นามจึงบันทึกลำนำถึงวัฒนธรรมของโกทูโน ณ วันนี้ไว้ เพื่อเตือนตน

 

ความหลังอันหวานชื่น มิอาจรำลึกได้ด้วยคนๆหนึ่ง

เมื่อวิถีเปลี่ยน แนวทางจะแจ้ง

ความหวานนั้นก็ปรากฎว่าเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น

ไร้นามยามนี้ จึงเหมือนคนที่ว่ายผุดขึ้นจากความหวานที่ลวงตา และมองเห็นความจริงบางอย่างของวัฒนธรรมนี้แล้ว

คมคาย น่าขบคิด และเห็นด้วยทุกถ้วนกระบวนความ

แต่ลงท้ายได้สุดยอดชอบมากค่ะ.... อาจเพราะดิฉันเป็นคนที่พกความฝันติดตัวตลอดเวลาก็เป็นได้

ฝันของวันนี้ไม่บรรลุ  ไม่ได้แปลว่าควรเลิกฝัน

ขอบพระคุณที่นำ ลำนำคำคม มาแบ่งปัน นะคะ

IS
เขียนเมื่อ 

คนนอก คนใน ต่างกันที่วิถีการเลี้ยงดู

คนต่างชาติอยู่ในที่ประชุม แทบจะฆ่ากันด้วยวจี น่าตกใจ แต่จบการประชุมนั่งจิบชา กาแฟ ยิ้มแย้ม อ้าว...

คนไทย...ถูกสอนสั่งให้นอบน้อม การจะพูดจะจาเพื่อตักเพื่อเตือน เพื่อติเพื่อชม นั้นต้องระวัง เปลี่ยนคำพูดจากตรงๆ เป็นเตือนอ้อมๆ ได้มั้ย? เตือนผู้ใหญ่ที่อายุมากกว่าได้มั้ย? บอกได้เลยว่าบางคน...ไม่ได้ เจอมาแล้วที่หวังดีไปบอกกล่าว...แล้วโดนว่า...เพราะเป็นเด็กกว่า แต่อย่างว่า...แค่ทดสอบ ถ้ารับได้ครั้งหน้าจะได้เตือน ...รับไม่ได้...จะได้เงียบ แต่นั่นไม่ใช่รูปแบบของมิตรที่ดีเลย การเงียบมิได้ก่อเกิดประโยชน์...เพียงแต่ลดการเคืองโกรธที่จะเกิด...ก็เท่านั้นเอง

ว่าแล้วก็ต้องเตือนตนบ่อยๆ เหมือนกันซะแล้ว

^_____^

  • บันทึกของไร้นาม ขอนำไปใช้เตือนตนเองด้วย
  • ใครอ่านแล้วรู้สึกท้อใจเหมือนผมหรือไม่
คุณไร้นาม ...เป็นอะไรไปคะ...วันนี้...แต่...ช่ะ....แต่...

ขอบคุณเช่นกันคุณกาเหว่า PhD candidate of KKU

หากบันทึกเป็นประโยชน์บ้างก็ยินดีเสมอ

ไร้นามมีฝันเสมอเช่นกัน

คุณ IS ไร้นามต้องการให้คนไทยที่ได้ไปเรียนต่างประเทศ มองเห็นสิ่งดีๆ ในด้านการพัฒนาประเทศของเขามาให้ให้เกิดประโยชน์บ้าง ..ซึ่งคนที่จะเข้าใจวัฒนธรรมของเขาได้คงต้องปลีกตัวจากคนไทยที่เกาะกลุ่มกันมากๆนั้นบ้าง แล้วฝังตัวเข้าไปอยู่กับสังคมชนชั้นกลางถึงสูงของเขาดูด้วย ไม่ใช่ไปคลุกคลีแต่ระดับนักวิชาการของมหาวิทยาลัยอย่างเดียวหรือเฉพาะเพื่อนร่วมชั้นเท่านั้น

การได้ทุนไปเรียนจึงไม่ใช่การไปเรียนเพื่อปริญญาและรีบกลับมากอบโกย เพราะหลงคิดว่า ได้ออกไปนอกโลก ได้ไปรู้ไปเห็น แล้ววิเศษกว่าผู้ที่ไม่ได้ออกไป

แต่ควรถ่ายทอดสิ่งที่รู้และเห็น จากมุมมองของคนที่เป็นชาตินั้นๆมาด้วย คุณ IS ผ่านพ้นช่วงของ cultural shock มาแล้ว น่าจะเข้าใจและเปรียบเทียบวัฒนธรรมได้โดยไม่มีอคติ

ว่างๆก็กรุณามาเล่าสู่กันฟังด้วย

ท่านอาจารย์หมอสมบูรณ์ที่เคารพ

ไร้นามปลื้มที่ท่านเข้ามาอ่านความคิดผ่านตัวอักษรของไร้นาม

อย่าเพิ่งท้อนะขอรับ

ท่านเป็นปูชนียบุคคล หากท้อก่อนแล้ว...คนที่ต้องการผู้นำจะยิ่งท้อถอย..ไร้นามก็คนหนึ่งในสาวกนั้น..นะขอรับ

คุณเมตตา ที่มีลูกสาวน่ารักสองคน

ไร้นามมีความจำเป็นต้องเดินทางไกลขอรับ และไปคราวนี้จะได้กลับมาเมื่อไหร่ไม่ทราบ ดังนั้จึงต้องบันทึกสิ่งที่ไร้นามได้เรียนรู้ ไว้ก่อน

ไร้นามเตือนตน เพราะไร้นามไม่มีใครเตือน น่ะขอรับ

แต่ไร้นามก็ดีใจที่ไร้นามมีมิตรที่ดีหลายๆคนในที่นี้...คุณเมตตาเป็นคนที่ทำให้ไร้นามซาบซึ้งกับคำว่า "น้ำใจ" ขอรับ

คุณ นายบอน

ขอบคุณที่กรุณาไปตอบไว้ใน

http://gotoknow.org/blog/bonlight/66956

ดูเหมือนว่าในความเห็นของท่านแล้ว ไร้นามดูเป็นคนเจ้าอารมณ์เข้าขั้นทีเดียว....ขอบคุณมากที่ตักเตือน ไร้นามเป็นคนระวังเรื่องการใช้อารมณ์มาตลอด แต่ก็ยังนับว่าไม่ดีพอ ต้องพัฒนาตัวเองอีกมาก

แต่ท่านก็คงตามรอยไร้นามจาก

http://gotoknow.org/blog/bonlight/66284

ด้วยนะขอรับ

ไหนๆ ท่านก็กรุณาเขียนถึงไร้นามมาหลายครั้ง

ไร้นามก็ขอเอาลิงค์บันทึกของท่านมาไว้ตรงนี้แต่ 2 บันทึก 

ไร้นามไม่บังอาจไปโกรธท่านหรอกนะ เพราะไร้นามเจียมตัวเสมอว่า ไม่มีความสามารถในการไปเอาชนะผู้ใดด้วยคำพูดและการตัดต่อข้อความเพื่อประโยชน์ส่วนตน..เหมือนที่มักเห็นในบางราย...

...ขอบคุณที่ "ดูแลใจ" / เมตตา

คุณไร้นาม

  • มิตร.....คือ.....ศัตรูที่ยังไม่จับเข่าคุยกัน
  • ไม่มีสัจจะ...ในหมู่โจร
  • จ้างให้..ก็ไม่เชื่อ
  • ใคร..จะเชื่อกันง่ายๆ.....หนทางพิสูจน์ม้า...กาลเวลาพิสูจน์คน

เวลาน้อยไป...จะเชื่อได้หรือ

ชอบข้อสรุปของคุณไร้นามครับ

ฝันของวันนี้ไม่บรรลุ

ไม่ได้แปลว่าควรเลิกฝัน

เอ .....แล้วตื่นจากฝันหรือยังครับ.....อิ อิ

ไร้นามไปตอบคุณเมตตาใน "คำถาม" แล้ว...

 

คุณครูที่เคารพ

ไร้นามเคารพความคิดเห็นของคุณครูแม้ว่าจะไม่เห็นด้วยก็ตาม

ไร้นามมองทุกคนคือมิตร และมองผู้ที่กรุณาแนะนำไร้นามว่า เป็นคนที่รักไร้นามแม้ไม่รู้จักกันก็ยังมีจิตใจที่ดีงาม อบรมสั่งสอน ทำให้ไร้นามมีโอกาสพัฒนาตัวเองจากการเป็นผู้ไม่รู้เป็นผู้รู้(ในวันข้างหน้า)

ไร้นามมองอย่างนี้เสมอมา และจะมองอย่างนี้ไปตลอด

ถ้าไม่มีสัจจะในหมู่โจร ก็แปลว่า โกทูโน เป็นแหล่งชุมนุมโจร หรือขอรับ

ไม่น่าจะใช่

คุณไมโต (ตื่นเช้าจัง)

ขอบคุณที่ชอบ...ไร้นามมีฝันเสมอ และความฝันนั้นอยู่ในใจส่วนลึก เพื่อเป็นแสงที่ปลายอุโมงค์ให้กับตัวเอง...

กลับจาก

"ไร้นามมีความจำเป็นต้องเดินทางไกลขอรับ และไปคราวนี้จะได้กลับมาเมื่อไหร่ไม่ทราบ ดังนั้จึงต้องบันทึกสิ่งที่ไร้นามได้เรียนรู้ ไว้ก่อน"

แล้วจะเปิดเผยตัวไหมคะ (ถามเล่นๆค่ะ แต่คงจะคิดถึงจริงๆ ถ้าคุณไร้นามหายไป)

จนกว่าจะพบกันอีกค่ะ....ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ ภาระกิจเสร็จสิ้นสมหวังดังใจนะคะ ส่งกำลังใจไปช่วยด้วยแล้วค่ะ

  • ไร้นามจะไปไกล
  • แต่จะกลับมาในนามใหม่และเปิดเผยตัวโดยที่ไม่ทำให้พวกเรารู้หรือเปล่า
  • ขอใช้ประโยคที่คุณโอ๋-อโณ ได้เขียนไว้
  • จนกว่าจะพบกันอีก....ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ ภาระกิจเสร็จสิ้นสมหวังดังใจ ส่งกำลังใจไปช่วยเช่นกัน
  • ลืมบอกไป
  • ตั้งใจจะมาบอกว่า พวกเราให้ฉายาไร้นามว่า
  • สุภาพบุรุษในความมืด อ่านได้ที่นี่ ครับ

มาเยี่ยมครับ ด้วยความคิดถึง

ผู้มีพระคุณของไร้นามมาเยี่ยมตั้งหลายคน....เชิญๆ ...

ไร้นามไม่มีอะไรมาเลี้ยงท่านเลย...ยกน้ำใจใสๆ มาคารวะแทน...