“บ้านตากอากาศที่สวิสเซอร์แลนด์ก็มีนะ...ที่ญี่ปุ่นน่ะ..อยู่ที่นาตาริเลยแหละ...ได้ออกไปดูใบเมเปิ้ลสีแดงสวยงามมาก..และคนเก็บขี้หมาด้วยแหละ...อุ๊ย..คนญี่ปุ่นเขามีวินัยดี”

กาลครั้งหนึ่ง...นานมาแล้ว...มีอิสตรีสาวสวย 2 คนเป็นเพื่อนรักกันมากสมัยประถม...และแล้วก็ต้องแยกจากกันด้วยภาระกิจของครอบครัว

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">30 ปีผ่านไป…ไวเหมือนโกหก…..</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อิสตรีสาวสวย 2 คนนั้นก็ได้มาพบกันโดยบังเอิญ…ในงานเลี้ยงรุ่น…</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ต๊าย…ลำไย…ไม่เจอกันตั้งนาน…สบายดีหรอ”…สาวแรกถาม</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“สบายดีจ้ะ…ลิ้นจี่…เธอก็สบายดีใช่ไหม” ลำไยถาม</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ใช่…อุ๊ย…นี่ฉันเปลี่ยนชื่อใหม่แล้วนะ…เป็นโสภาพิลาศ…เป็นไงเพราะไหม…ฉันน่ะ..แต่งงานแล้วนะ…มีลูก 3 คน ..คนโตจบ เชียงใหม่…คนที่สองจบสงขลา…คนที่สามจบขอนแก่น…ลูกฉันทั้งสามคนตอนนี้ไปอยู่ประเทศอเมริกาคนนึง…อังกฤษคนนึง…ฝรั่งเศษคนนึง”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“อ๋อ…เหรอ…” ลำไยฟัง…อ้าปากค้าง…</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ฉันมีบ้านใหญ่โตมโหฬารที่กรุงเทพด้วย….2  หลัง ตอนนี้ฉันซื้อบ้านตากอากาศไว้ที่พัทยา..ริมหาดทรายที่สงขลา…แล้วก็ที่ดอยในเชียงใหม่ด้วยแหละ..สวยๆทั้งนั้น”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“อ๋อ…เหรอ…”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“สามีฉันนะ…เค้าทำธุรกิจส่วนตัว…อุ๊ย..รวยมหาศาลเลยแหละ”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“อ๋อ…เหรอ…”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“บ้านตากอากาศที่สวิสเซอร์แลนด์ก็มีนะ…ที่ญี่ปุ่นน่ะ..อยู่ที่นาตาริเลยแหละ…ได้ออกไปดูใบเมเปิ้ลสีแดงสวยงามมาก..และคนเก็บขี้หมาด้วยแหละ…อุ๊ย..คนญี่ปุ่นเขามีวินัยดี”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“อ๋อ…เหรอ…”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“……………..”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“อ๋อ…เหรอ…”</p> “……………..” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“อ๋อ…เหรอ…”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ก็ให้เป็นที่แปลกใจว่า..ทำไมเพื่อนไม่พูดคำอื่นเลย…นอกจาก “อ๋อ…เหรอ…” จึงตั้งคำถาม</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“แล้วเธอล่ะ..ไปทำอะไรมาบ้าง…เล่าให้ฉันฟังหน่อย”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“….คือ…ฉันก็…แบบว่า…ย้ายไปอยู่บ้านแบบว่า…ที่ติดกับวัง…แม่ฉัน….ก็เลยแบบว่า…ให้ฉัน….เข้าไปเรียนในวัง….แบบว่า…หัดทำขนม…ชาววัง…อยู่แบบ…ชาววัง…และพูดแบบ…ชาววัง”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ต๊าย…ก็ต้องมีเพคะ…เพขา น่ะเหรอ”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เขาสอน…มารยาท…การพูด…ด้วยหละ…แบบว่า…ถ้าฟังใครพูด…แล้ว..ไม่อยากเชื่อ..แบบว่า…ก็ให้พูดว่า อ๋อ…เหรอ.. แต่แบบว่า….ให้แอบคิดในใจว่า…ตอแหล..น่ะ”</p> “อ๋อ…เหรอ…”