เรียนอาจารย์…Ongkuleemarnที่เคารพรัก

อ่ะ วณีพร...มาค่ะ  ไอรีณ...มาค่ะ ใครหนอที่คอยเช็คชื่อนักศึกษาทุกๆคาบตั้งแต่คาบแรกจบปิดคอร์สและคอยย้ำเตือนการแต่งกายให้กับนักศึกษาอยู่เสมอ  ทุกๆคาบเรียนของอาจารย์ท่านนี้จะเป็นวันที่ตื่นเต้นมากกว่าปกติและเป็นวิชาแรกทำให้ร้องไห้ในงานเดียวกันสามรอบนั่งก็คือ...ทำงานชิ้นแรกในgotoknow  จะถึงเวลาที่อาจารย์กำหนดส่งอยู่แล้วแต่งานดังหายและกดบันทึกไม่ได้ด้วยความที่ไม่เคยทำงานในgotoknow มาก่อน  

ในขนาดเดียวกันgotoknow แห่งนี้ก็สอนให้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง ทำให้เราได้รู้จักเพื่อนๆแต่ละคนมากขึ้นในอีกแง่มุมหนึ่งจากที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน และได้ค้นพบตัวเองทั้งดีและไม่ดี ทั้งเรื่องราวในอดีตและปัจจุบัน

  ก่อนอื่นก็ต้องขอขอบคุณอาจารย์ Ongkuleemarnในหลายๆเรื่อง จากงานบางอย่างที่ไม่เคยทำก็ได้ทำ งานที่อาจารย์สั่งล้วนเป็นงานที่ต้องใช้ในชีวิตประจำวัน  วิชานี้ทำให้ค้นพบตัวเองมากขึ้นทั้งข้อดีและข้อเสียทั้งเรื่องราวในอดีตและปัจจุบันและเรื่องราวต่างๆของเพื่อนๆแต่ละคนเหมือนได้ระบายความรู้สึกอย่างหนึ่งที่อยู่ในใจมานานก็ได้บันทึกลงใน gotoknoeแห่งนี้ ให้เพื่อนๆได้อ่าน บางสิ่งบางอย่างจากที่ไม่เคยทำก็ได้ทำเช่นเขียนจดหมายถึงคนทางบ้าน   ร้อยคำขอบคุณและวันสุดท้ายของชีวิต เป็นต้น เป็นอะไรที่แปลกใหม่มากสำหรับการสอนของอาจารย์ท่านนี้ 

คาบไหนที่อาจารย์ติดธุระอาจารย์ก็สั่งงานไว้ให้นักศึกษาได้ทำขนาดไฟดับอาจารย์ยังสอนหนังสือในที่มืดๆ (เหมือนอาจารย์กลัวนักศึกษาได้รับความรู้ไม่เต็มที่ 55) ซึ่งทำให้ประทับใจในตัวอาจารย์มากๆค่ะ อาจารย์ตั้งใจ  เสียสละ และทุ่มเทมมาก  กับการมอบความรู้ให้แก่ลูกศิษย์ จากที่เคยคิดว่าอาจารย์จะสั่งงานอะไรเยอะแยะจะอะไรนักหนากับงานและทำไมต้องเล่าเรื่องราวของตัวเองให้คนอื่นรู้ด้วย 

สุดท้ายแล้วล้วนเป็นผลดีกับลูกศิษย์มากๆเราทำงานที่อาจารย์สั่งแค่ไม่กี่ชิ้นงานแต่อาจารย์ต้องตรวจทุกงานของนักศึกษาทั้ง 35 คนอาจารย์ไม่เห็นบ่นสักคำ เมื่อเราทำส่วนไหนผิดอาจารย์จะแนะนำให้กลับมาแก้ สุดท้ายแล้วสิ่งที่อาจารย์ทำทั้งหมดก็เพราะรัก 

สุดท้ายนี้ก็ขอให้อาจารย์สุขภาพร่างกายแข็งแรงอายุยืนยาวเป็นพันๆปีอยู่สอนลูกๆหลานๆดิฉันต่อและเป็นแบบอย่างที่ดีของลูกศิษย์แบบนี้ตลอดไปนะคะ  ทุกๆคำสอนดีๆของอาจารย์จะเก็บไว้พัฒนาตัวเองต่อไปค่ะ  ขอบคุณมากค่ะ

ด้วยรักและเคารพอย่างสูง