...วันสุดท้ายของชีวิต...

 ....เราไม่รู้ว่า วันสุดท้ายของชีวิต เป็นช่วงไหน เวลาไหน ตอนไหน ที่ไหน... ซึ่งคำถามมากมายเหล่านี้เราไม่อาจรู้ล่วงหน้าได้เลย เพราะในทุกวันที่มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้เป็นอะไรที่น่าอัศจรรย์อย่างมาก มีเรื่องราวดีๆมากมาย ทั้งทุกข์ และสุข ทำทุกวันให้ดีโดยไม่รอให้เกิดความรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ทำสิ่งที่คิดจะทำและมีความสุขก็พอแล้ว ไม่เคยคิดว่า วันสุดท้ายของชีวิตจะเป็นอย่างไร เนื่องด้วยเราไม่อาจรู้วันเวลา ...

  ....แต่ถ้าหากเรารู้ วันเวลา ที่เป็นวันสุดท้ายของชีวิต เวลาที่เหลือนั้น ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆแต่จะทำช่วงเวลาสั้นๆเหล่านั้นให้มีประโยชน์ต่อผู้คน และยิ่งกว่านั้น จะใช้เวลาที่เหลือเพื่อคนที่รัก เพื่อครอบครัว เพื่อสิ่งที่มีความสุขไม่ทุกข์ และสร้างสรรค์สิ่งดีงาม สิ่งที่มีคุณค่าให้ผู้คนได้เรียนรู้ จะเป็นบุคคลหนึ่งที่สามารถสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนมากมาย หนุนใจเขา ให้ความรักความห่วงใย ความเมตตาต่อเขา ซึ่งสิ่งเหล่านั้นหากเรารู้ว่าวันเวลาไหนเป็นวันสุดท้ายของชีวิต จะทำสิ่งเหล่านั้นให้เกิดผลได้โดยสำเร็จ

....สำหรับดิฉัน ไม่อยากเป็นบุคคลนั้นที่ต้องรับรู้วันเวลาที่เหลืออยู่  เพราะถ้าหากเรารู้ ต้องรู้สึกระแวงตลอดเวลา เราทำอะไร ที่ไหน ต้องนึกถึง วันสุดท้ายของชีวิต เพราะต้องคอยรับรู้วันเวลาที่เหลืออยู่ แต่....อยากเป็นบุคคลหนึ่งที่ไม่อยากรู้ วันเวลา เพื่ออยู่กับทุกอย่างบนโลกใบนี้และใช้ชีวิตให้มีความสุข อยู่ด้วยความเชื่อ ความหวัง ความวางใจ โดยไม่ประมาทในการใช้ชีวิต ขอบคุณพระเจ้า

แม้เคยเสียเวลา แต่ชีวิตยังเหลือเวลา

อาจเเป็นช่วงเวลาสั้นๆ...แต่มีความหมาย