พื้นฐานที่สำคัญของ “การให้” อยู่ที่หัวใจและการฝึก เป็นทักษะอย่างหนึ่งที่ต้อง เข้าใจและเข้าถึง หากดวงจิตไม่ตอบสนอง การให้จะไม่เกิดขึ้น การแบ่งปัน..ก็เป็นไปไม่ได้
จิตอาสา..กับ..การให้..เป็นเรื่องเดียวกัน เพราะเกิดจากการทำความดีด้วยหัวใจ..ในยุคสมัยที่ต้องบรรจุเรื่องนี้ไว้ในหลักสูตรสถานศึกษา แล้วแปลงออกมาเป็นกิจกรรม
เน้นย้ำทำจริง..เพื่อปลูกฝังให้เกิดขึ้นตั้งแต่ชั้นอนุบาล หน่วยงานต้นสังกัดและโรงเรียน ต้องสร้างกิจกรรมการแข่งขันชิงดีชิงเด่นให้น้อยที่สุด
ครูต้องสร้างการเป็นผู้ให้ที่เป็นต้นแบบ ให้ความรัก ความอบอุ่น และไม่จัดกิจกรรมแบบแพ้คัดออก เพื่อให้โอกาสให้เด็กมีที่ยืนในสังคม..
เด็กถูกสั่งสมการเป็นผู้รับอย่างมีความสุข..เมื่อปัจจัยป้อน ที่เป็นสื่อ เครื่องมือและกิจกรรมเกี่ยวกับ “การให้”ที่มากพอ เด็กจะซึมซับรับไปปฏิบัติได้แบบที่ไม่ต้องบังคับ
การให้..หรือการแบ่งปัน..จึงมิได้เกิดขึ้นมาตั้งแต่กำเนิด ผมเพิ่งรู้สึกว่าอยากให้ผู้อื่นบ้าง..เมื่อก้าวสู่วัยใกล้เกษียณ เหตุผลก็คือได้ศึกษาเศรษฐกิจพอเพียงอย่างที่มากพอ
โรงเรียนก็อยู่ในจุดที่พอเหมาะพอดี มีสิ่งใดที่สามารถช่วยเหลือเจือจุน หรือแบ่งปันเครือข่ายได้บ้าง ก็ต้องรีบทำ ย่อมจะดีกว่าการสะสมและรับอยู่ฝ่ายเดียว..
ผมได้รับเมล็ดพันธุ์จากเพื่อน ๆ จากผู้ปกครอง..เป็นจำนวนมากในแต่ละปี มีทั้งไม้ดอกไม้ประดับ และเมล็ดพันธุ์ผักสวนครัว เป็นแบบซองและแบบที่เป็นพันธุ์พื้นบ้าน..
แบบซอง..ถูกตัดต่อพันธุกรรม ใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ส่วนเมล็ดพันธุ์แบบบ้านๆ เมื่อผลิดอกออกผล แล้วเก็บเมล็ดไว้พอแห้งได้ที่นำใส่กล่องหรือขวด ก็สามารถนำไปขยายพันธุ์ได้อีก..
ผมคาดการณ์ดูแล้ว เมล็ดพันธุ์ที่โรงเรียนมีอยู่ ๒ ปีก็ใช้ไม่หมด ถ้าแพร่การะจายไปสู่โรงเรียนอื่นบ้าง..แน่นอนที่สุด..ผลผลิตก็ต้องเดินทางสู่โครงการอาหารกลางวันของโรงเรียนนั้นๆ
ถ้าเป็นไม้ดอก ก็ย่อมสร้างความสดใสสวยงาม นำมาซึ่งความสุขในการใช้ชีวิตของครูและนักเรียน แค่คิดก็อยากให้การแบ่งปันบังเกิดผล แต่ผมทำคนเดียวไม่ได้
ผมให้นักเรียนช่วยกันจัดเตรียมใส่ถุงพลาสติกใบเล็กๆ แล้วนำใส่กระเช้าอย่างเรียบร้อย จำนวนถุงก็คิดว่ามากพอ จริงๆอยากให้มากกว่านี้ แต่ครั้งแรกก็ขอเป็นกิจกรรมนำร่องก่อน
เมล็ดพันธุ์ประกอบด้วย..อัญชัน แตงไทย กระเจี๊ยบ และพริกขี้หนู ส่วนไม้ดอกก็มีดาวเรือง กับบานชื่น..ที่เชื่อถือได้ว่าปลูกง่ายและได้ผลแน่นอน..
ส่วนที่เป็นแบบซองจะมีผักหลากหลายชนิด ล้วนแต่น่าสนใจทั้งสิ้น...ซองก็ดูสวยงาม จึงน่าสนใจมากกว่าเมล็ดพันธุ์พื้นบ้าน
วันนี้..ผมเดินทางไปประชุมผู้บริหารสถานศึกษา ณ โรงแรมที่หรูหรามาก ณ อ.บ่อพลอย..ทันทีที่ไปถึง..ผมวางกระเช้าแล้วกล่าวเชิญชวนว่ามีเมล็ดพันธุ์ผักมาแบ่งปัน..เท่านั้นเอง..เพียง ๑ ชั่วโมงทุกอย่างก็หมดเกลี้ยง..
ผมดีใจที่เมล็ดดาวเรือง..เป็นที่น่าสนใจของหลายๆคน ดอกไม้ของพ่อก็คงกระจายไปในหลายพื้นที่ และนี่คือส่วนหนึ่งของความสุขในวันนี้..ของผม
คราวหน้า..ยังมีบวบ มะระ ถั่วลิสง ข้าวโพด และมะเขือ แล้วพบกันครับ
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๖ กันยายน ๒๕๖๒
