'จงทำทุกวันให้มีความสุข เพราะเราไม่รู้ว่าวันไหนจะเป็นวันสุดท้ายของชีวิต

       เราเกิดมาเป็นมนุษย์ล้วนต้องพบเจอกับ เกิด แก่ เจ็บ ตาย เราทุกคนล้วนต้องทำใจกับสิ่งเหล่านี้

แต่เราไม่ควรจ่มกับสิ่งเหล่านี้ เราต้องรู้จักทำให้ตัวเองปล่อยวาง ไม่ยึดติดเราจึงจะมีความสุขและสามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้

แะเราก็ควรที่จะสร้างกำลังใจให้ตัวเองอยู่เสมอ

    เราไม่รู้ว่าวันไหนจะเป็นวันสุดท้ายของเรา และถ้าหากฉันรู้ว่าจะเป็นวันสุดท้ายฉันจะทำตัวเองให้มีสติ คิดทบทวนเรื่องราว

ที่ผ่านมาที่ฉันได้พบเจอ ว่าฉันผ่านอะไรมาบ้าง  และฉันจะขอโทษเรื่องราวต่างๆที่ฉันเคยทำผิดและยังไม่ได้ขอโทษฉันจะไปสารภาพ

ถ้าฉันเคยโกรธหรือเกลียดใครมาฉันจะอภัยให้พวกเขาทุกคน ฉันจะไม่แค้นสักคน แต่วันนั้นสิ่งที่ฉันต้องการกว่าสิ่งอื่นใดคือฉันอยากจะอยู่กับ

ครอบครัวของฉันอยากอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา กินข้าวพูดคุยด้วยกัน อยากจะขอโทษพ่อกับแม่ในเรื่องที่เราเคยทำไม่ดีกับท่าน 

 

       และถ้าวันนั้นเป็นวันที่ฉันจะได้ใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้เป็นวันสุดท้ายฉันอยากมีโอกาสได้เป็นเจ้าภาพเลี้ยงเด็กกำพร้าสักมื้อ อยากทำอาหาร

อร่อยๆให้พวกเขาได้กิน เพราะนั่นคือความฝันที่ฉันเคยใฝ่ฝันเอาไว้ หากวันหนึ่งฉันมีเงินจำนวนหนึ่งฉันอยากมีโอกาสได้แบ่งปันให้คน้อยโอกาส

กว่าเรา


      ถ้าวันสุดท้ายของชีวิตฉันอยากจะขอบคุณพระเจ้าที่ฉันนับถือมา ฉันอยากจะขอบคุณที่ทำให้ฉันได้เกิดมาเป็นมนุษย์ได้รับความรักจากผู้คน

ได้มีครอบครัวอบอุ่น มีเพื่อนๆ มีคุณครูที่ให้ความรู้กับฉัน ซึ่งฉันได้เกิดมาพร้อมกับสิ่งที่ดีมากถือว่าเป็นความโชคดีของฉัน เลยอยากจะขอบคุณ

พระเจ้าของฉัน
          

      การที่ได้เขียนบันทึกนี้เป็นสิ่งที่ดีมากที่ทำให้ฉันได้ลองทบทวนตัวเอง ทำให้ฉันได้รู้ว่าฉันยังใช้ชีวิตไปวันๆไม่ค่อยนึกถึงอะไรเลย  ไม่นึกถึงว่า

เมื่อไรจะถึงวันสุดท้ายของชีวิต ต้องขอบคุณอาจารย์ที่ได้กำหนดหัวข้อนี้ให้เรา ทำให้ฉันได้รับข้อคิดมากมายและรู้จักใช้เวลาให้คุ้มค่า รู้จักใช้ชีวิต

ให้เป็นวันสุดท้าย  'หากเราคิดว่าทุกวันเป็นวันสุดท้ายของชีวิต   เราจะทำสิ่งที่มีค่าให้กับชีวิตได้มากขึ้น'