ใครถูกประณามว่า”เสียชาติเกิด” นับว่าหนักหนาสาหัส ถ้ามาจากพื้นฐานความจริงด้วย พฤติกรรมคนนั้นไม่ธรรมดา เข้าขั้นเป็นคนชั่วคนเลวเลยทีเดียว มีโอกาสเกิดเป็นคนทั้งที แต่ไม่ตระหนัก ไม่เห็นคุณค่าในชาติกำเนิดของตนเอง อะไรที่มนุษย์ควรทำกลับไม่ทำ ไปมุ่งทำในสิ่งไม่ควร

ความดีความงาม รังสรรค์ผลงานให้เป็นที่โจษขานแก่คนรุ่นหลัง ตายแล้วเอาอะไรไปไม่ได้ ทรัพย์สมบัติที่กอบโกยเบียดบังเอามาจากชาวบ้าน แม้แต่เหรียญที่สัปเหร่อใส่ไว้ในปาก สุดท้ายคงเหลือแต่คุณงามความดีให้กล่าวถึง ใครๆก็พูดกันลักษณะนี้ อย่างว่าบางเรื่องต้องเรียนรู้จากการปฏิบัติเท่านั้น  จวบจนวาระสุดท้าย ใกล้ลาลับจากโลกนี้ไป บางคนจึงพอเห็นเป็นบทเรียน

แวดวงราชการในประเทศที่ขึ้นชื่อว่าคะแนนคอร์รัปชั่นต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของโลก อันที่จริงต้องถือเป็นเกียรติสูงสุดที่มีโอกาสรับใช้ เป็นข้าของพระราชา หลายคนปรารถนาแต่ทั้งชาติไม่มีโอกาส ไม่มีความพอดีเอาเลย เพราะบางคนได้รับโอกาสแต่ไม่ใช้ หน้าที่สำคัญควรทำกลับไม่ทำ ที่ทำล้วนแต่เรื่องไม่ควร เรื่องเสื่อมเสีย มัวหมอง เป็นตำรวจแต่ไม่จับผู้ร้าย เป็นทหารแต่ไม่ปกป้องประเทศจากอริราชศัตรู เป็นครูแต่ไม่พัฒนาเยาวชน เป็นผู้บริหารแต่ไม่บริหาร..

หน้าที่มีไว้แค่ตบตาคน ทุกคำที่ย้ำเป็นคำกล่าวอ้าง เพื่อพี่น้องประชาชน เพื่อการศึกษาที่ดี เพื่อนักเรียนที่ขาดโอกาส ฯลฯ หลากหลายแล้วแต่จะปรุงแต่ง แต่รูปแบบหรือเนื้อแท้ไม่ต่างกัน พฤติกรรมมุ่งเน้นแต่ประโยชน์ตน ตำแหน่งแห่งหนที่ใหญ่โต อำนาจหวานหอมที่ผู้คนรุมล้อมพินอบพิเทา แสวงแต่ทรัพย์สินเงินทอน เข้าพกเข้าห่อ เพื่อเป็นใบเบิกทางไปสู่สถานีต่อไป 

ถ้าพูดถึงโอกาสเกิดในชีวิตราชการ คนพวกนี้”เสียชาติเกิด”