ก่อนสิ้นชีวีควรสร้างบุญเอย

    ท่านกลางเมฆฝนปกคลุมทั่วเกาะยอ...วันนี้ยามเช้าอากาศสดชื่นครับ....ผมหยิบเศษกระดาษ แผ่นหนึ่งที่ผมแต่งกลอนแหล่เอาไว้เลยนำมาบันทึกซะเลยครับ...ดังนี้...                          

                                   ทำนองแหล่เรื่อง  ลิงติดตัง

                                                                         โดย.....ยูมิ

 

จะกล่าวความไปตามบาลี.........................................ฟังเถิดน้องพี่เพิ่มพูนปัญญา

                มีลิงตัวหนึ่งซึ่งไร้เดียงสา..........................หนีพ่อแม่มาป่าหิมาลัย

ด้วยความไม่รู้เอามือจับตัง........................................ที่พรานติดตั้งดักสัตว์ทั้งหลาย

                ลูกลิงแสนซนหลงกลพรานไพร................จึงคิดแก้ไขให้ตัวรอดตาย

มือหนึ่งติดตังอีกมือหนึ่งช่วย.....................................แถมสองเท้าด้วยช่วยดึงร่างกาย

                สองมือสองเท้าติดตังเหลือหลาย................ดึงออกไม่ได้เหนื่อยใจหนักหนา

ใช้ปากกัดอีกเลยติดตังพลัน........................................ซ้ายหันขวาหันหน้าเวทนา

                ทรุดกายลงนอนทอดถอนอุรา.....................แล้วนายพรานป่ามาจับเอาไป

เพราะความไม่รู้อยากเล่นอยากลอง............................ลิงซนจึงต้องสุดแสนเสียใจ

                ถูกนายพรานป่าสังหารทันใด......................แล้วลากลิงไปตามใจสบาย

เรื่องลิงติดตังเป็นอุทาหรณ์.........................................ให้ท่านสังวรสำรวมใจกาย

                ไม่ลองไม่เสพย์สิ่งอันตราย..........................เพราะตัวต้องตายก่อนได้ทำดี

อย่าได้ประมาทเกิดมาเป็นคน......................................เร่งสร้างกุศลกันในชาตินี้

                อย่าเกิดมาเปล่าไปเปล่าน้องพี่......................ก่อนสิ้นชีวี...ควรสร้าง...บุญเอย...