ตอนค่ำ เปิดโทรทัศน์ไปเรื่อยเปื่อย ด้วยความตั้งใจจะเปิดดูรายการถ่ายทอดสด เกี่ยวกับเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 15 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ แต่ไปสะดุดกับรายการของคุณหนุ่มกับคุณเบิร์ด (จำชื่อรายการไม่ได้แล้ว) ที่ช่อง 5 ค่ะ

ช่วงที่สะดุดใจ คือช่วงที่เป็นช่วงที่มีแขกรับเชิญ เป็นชายทั้งคู่ แต่ทั้งคู่เป็นคู่ชีวิตกันค่ะ โดยทีคนหนึ่งเป็นหนุ่มใหญ่ชาวอังกฤษ อีกคนเป็นหนุ่มน้อยชาวพิษณุโลก

ตอนเริ่มเข้าช่วงสัมภาษณ์ฺ คุณเบิร์ด รีบออกตัวก่อนว่า รายการนี้ไม่ได้สนับสนุนเรื่องที่ให้ผู้ชายแต่งงานกับผู้ชายด้วยกัน เพียงแต่จะเอาเรื่องที่เกิดขึ้นจริงในสังคมมาเล่าให้ฟังผู้อื่นฟัง (แต่ดิฉันแอบรู้สึกว่า รายการประทับใจชีวิตคู่นี้ จึงอยากเอามาโชว์)

อันที่จริง ชีวิตของคู่ของชายสองคนนี้ ก็เป็นชีวิตคู่ธรรมดาๆ ของคนที่เป็นพวกไม้ป่าเดียวกัน ตอนที่ดิฉันเป็นเด็ก ใครเป็นกระเทยเนี่ย พ่อแม่รู้ เรียกได้ว่า แทบขับออกจากวงศ์ตระกูล  ต่างไปจากปัจจุบัน ใครคบใครควงใคร เปิดเผยจนไม่รู้จะเปิดอะไร อดมานึกไม่ได้ทุกที เวลาที่เห็นการยอมรับความรักผิดธรรมชาติง่ายๆ อย่างนี้ว่า ทำไมคนไทยยอมรับง่ายจัง แค่รักกัน อยู่กินกันก่อนแต่งด้วยซ้ำ กลับยอมรับได้หน้าชื่นตาบานออกโทรทัศน์ได้หน้าตาเฉย

ดิฉันมีเพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่ง มารู้จัก เพราะหนึ่งในนั้นเป็นน้องชายเพื่อนและเขาก็มีแฟน ที่เป็นผู้ชายด้วยกัน แรกๆ ก็ตะขิดตะขวงใจนะคะ ที่เห็นชายมีคู่แบบนี้ แต่ด้วยความที่เป็นน้องเพื่อน แล้วน้องก็นิสัยใจคอดี จนรู้สึกเหมือนเป็นน้องของเราเองอีกคน ก็มองข้ามเรื่องที่มันดูผิดธรรมชาติไปได้ แต่ถามว่า ถ้าเลือกแทนเขาได้ ก็อยากจะให้เขาเป็นชายสมชาย มีแฟนเป็นผู้หญิงมากกว่าผู้ชายค่ะ ล่าสุด เดือนที่ผ่านมา น้องคนนี้ เปรยๆ ทำนองว่า อยากมีลูกไว้เลี้ยงสักคน หรือจะไปหลอกผู้หญิงมาแต่งงานด้วย พอมีลูกก็เอามาเลี้ยงเอง แล้วเลิกกับผู้หญิงคนนั้นไป ดิฉันก็บอกไปว่า อย่าทำอย่างนั้นเลย ไปทำบาปทำกรรมเปล่าๆ  เขาก็บอกว่า งั้นก็คงเลี้ยงหมาไปตามประสาเขาต่อไปละกัน

การยอมรับเรื่องของชายกับชาย หญิงกับหญิงในบ้านเราเดี๋ยวนี้ มันง่ายกันเกินไปหรือเปล่าคะ หรือดิฉันคิดมาหัวโบราณเพียงคนเดียว