ไม่มีชีวิตคนไหนที่สมบูรณ์แบบ อยู่ที่เราจะสร้างชีวิตแบบไหนให้สมบูรณ์ในแบบที่ตัวเองฝัน


       ถ้าให้นิยามคำว่า "ต้นทุนชีวิตของตัวเอง" อยากนิยามว่า "พอใจ และพอดี" คือพอใจในที่นี้หมายถึง พอใจกับสิ่งที่ตัวเองมี พอใจที่มีครอบครัวที่อบอุ่น พอใจทุกอย่างที่พ่อกับแม่ให้มา ไม่ว่าจะร่างกาย คำสอน การเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับเราเสมอมา พอใจกับสิ่งที่ตนเองมีถึงจนทุกวันนี้ แม้ว่าฐานะครอบครัวไม่ได้ร่ำรวย ไม่ได้ใช้ของที่หรูหราหรือของราคาแพง ๆ แต่เท่าที่มีอยู่ก็ไม่จำเป็นต้องหามาเพิ่ม 

     ในส่วนของคำว่า "พอดี" คือ ทุกสิ่งทุกอย่างที่มีในตอนนี้ ไม่ว่าจะบ้าน รถ ที่ทำมาหากิน ได้เรียนหนังสือ และสิ่งสุดท้ายคือครอบครัวที่พร้อมหน้าพร้อมตากัน เท่านี้ก็พอดีและดีที่สุดกับตัวเราแล้ว ถึงจะมีไม่มากแต่ก็ไม่ได้ขาดสน และไม่ต้องดิ้นรนเกินกว่าเหตุ แค่ตอนนี้สิ่งที่ต้องดิ้นรนให้มากคือการพาตัวเองเรียนให้จบแล้วมีงานทำ

      หากให้พูดถึงครอบครัว หนูคิดว่าการมีเราเกิดมาครอบครัวที่มีพร้อมทุกย่างกับครอบครัวที่ไม่มีความพร้อมมันก็คงต่างกันจริง ๆ ถ้าเลือกเกิดได้คนเราก็จะเลือกเกิดในครอบครัวที่มีความพร้อม แต่ในเมื่อบางทีเราไม่ได้เกิดมาที่มีต้นทุนชีวิตที่ดีงาม เราก็ต้องยอมรับต้นทุนชีวิตของตัวเอง ต้องมีความอดทน สู้ พยายาม และดิ้นรนชีวิตที่หนักกว่าคนอื่น อันนี้คือสิ่งที่หนูคิดและได้เห็นเรื่องราวของสังคมเราในปัจจุบัน

สุดท้ายนี้คือ ไม่ว่าเราจะเกิดมาฐานะครอบครัวแบบไหน สิ่งสำคัญที่สุดคือการที่เราเกิดมาแล้วมีร่างกายที่ครบสมบูรณ์ และอีกทั้งเกิดมาแล้วมีสัญชาติเป็นคนไทย หนูถือว่าโชคดีสุดแล้ว ที่เหลือก็อยู่ที่ตัวเราว่าจะดำเนินชีวิตเราไปในทิศทางไหนมากกว่า  

ท้ายที่สุดคือ ต้นทุนชีวิตจะเป็นแบบไหนก็ตาม แต่ถ้าเราอยากได้ต้นทุนชีวิตที่ดีคือ "ไม่เลือกงาน ไม่ยากจน" แต่ก็ควรเป็นงานที่สุจริต ไม่ผิดศีลธรรม และไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับคนอื่น^^

============================================================