ในงานมหกรรมการจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่3    ดิฉันให้น้องๆชาวบำราศไปร่วมงานประมาณ15-20คนรวมทั้งผู้ที่ไปแสดงผลงานคืองานจุลชีวะ   งานห้องผ่าตัด

ก่อนไปดิฉันฝากบอกให้ปิ่งช่วยทำBARและAARด้วย     ในระหว่างที่ดิฉันเดินไปมาในวันที่1เนื่องจากวันที่2ต้องไปเมือง ดูไบ กับครอบครัว  หัวหน้างานการเจ้าหน้าที่  คุณตาปรึกษาว่าจะทำKMอะไรดี    โดยตาตั้งใจว่าจะมองๆหาเรื่องที่จะไปทำซักหนึ่งเรื่อง

ดิฉันแนะว่า น่าจะไปถามน้องๆที่ทำงานประจำว่า อยากจะพัฒนาอะไรจะดีกว่าหัวหน้าไปกำหนดเป้าหมายหรือหัวปลาให้     แต่เราสามารถหาไอเดียจากผู้อื่นได้

ถ้าเป็นดิฉันในส่วนของผู้ที่อยากได้หัวปลาที่คิดว่างานการเจ้าหน้าที่น่าจะทำคือถามลูกค้าของงานว่าอยากได้อะไร

ดิฉันอยากให้งานการเจ้าหน้าที่พัฒนา

1     Softwareที่มีประวัติที่บอกได้ว่า   เรามีอัตรากำลังที่Updateที่ย้อนกลับได้ และที่เราจะกำหนดไปข้างหน้าในห้าปีข้างหน้า

2    ตัวเลขที่บอกได้ว่าเราพัฒนาเจ้าหน้าที่ตามเป้าหมายหรือไม่

3    ตัวชี้วัดของเจ้าหน้าที่แต่ละคนที่สามารถนำมาประเมินและนำมากำหนดเป็นส่วนหนึ่งของการกำหนดแรงจูงใจ

การที่ดิฉันมาให้ความเห็นอาจจะมีความรู้สึกว่าทำตัวเป็นคุณอำนาจที่อาจารย์ประพนธ์จะให้ตกหลุมดำ     แต่เป็นเรื่องที่ผู้บริหารต้องนำมาใช้งานและจำเป็นต่อสถาบันค่ะ

ดิฉันจะพยายามทำโดยปรึกษางานHRDด้วยค่ะเพราะเป็นภารกิจร่วมกัน