ภาพในความทรงจำ เป็นเรื่องราวในอดีต เป็นสิ่งที่น่าประทับใจ เป็นสิ่งที่งดงามเสมอ

"ย้อนวัยเด็กกับพี่ชาย"

เป็นรูปแรกในชีวิตที่ได้ถ่ายกับพี่ชาย ชื่อพี่สุเทพ ผมมีพี่ชายคนเดียว จำได้ว่าพี่ชายคนนี้ คอยอุ้มมาตั้งแต่ตัวยังเล็กเล่นด้วยกัน ไปไหนก็ไปด้วยกันจนสนิทกันมาจนถึงทุกวันนี้ มีปัญหาอะไรก็ปรึกษากัน รับฟังปัญหาซึ่งกันและกัน ช่วยเหลือกัน พี่ชายคนนี้คอยให้กำลังใจมาตลอด เป็นพี่ชายที่แสนดี ภาพในอดีตที่อบอุ่น ปัจจุบันพี่คนนี้ก็ยังเป็นแรงบันดาลใจให้น้องคนนี้เสมอ 


"รอยยิ้ม"

เป็นรูปภาพที่ผมกับเพื่อน ๆ ได้ไปจัดค่ายที่ที่หนึ่ง เป็นโครงการ "เสื้อกันหนาวจากใครไม่รู้" ทำให้เกิดภาพที่ประทับใจกับการได้เห็นรอยยิ้มของเด็ก ๆ ที่ได้รับของจากเรา เด็กมีความสุข เด็กดีใจมาก และเหตุการณ์ครั้งนี้ก็เป็นเรื่องราวที่น่าประทับใจมากสำหรับผม


"ความรักจาก...แม่"

เป็นภาพที่ผมเห็นตอนผมไปสังเกตการสอน สิ่งที่ผมรู้สึกได้ในตอนนั้น คนเป็นแม่ถึงแม้ว่าจะมีลูกกี่คน หรือเป็นคนแบบไหน ลูกทำอะไรผิด ลูกไม่ตั้งใจเรียน ไม่เชื่อฟังแม่ เกเร ซน ทำให้แม่เสียใจนับครั้งไม่ถ้วน  แต่สุดท้ายแม่ก็ให้อภัยลูกเสมอและรักลูกไม่คยน้อยลง


"เด็กในวันนี้ คือผู้ใหญ่ในวันหน้า"

ความซน ความเกเร ในวัยเด็กเป็นเรื่องธรรมดา ตอนเด็กเราคิดอยากจะทำอะไรก็ทำ อยากได้ของเล่นก็ให้พ่อแม่ซื้อให้ อยากกินขนมก็ให้พ่อแม่ซื้อให้ ด้วยความไร้เดียงสาตามประสาเด็ก แต่พอโตขึ้นมามีความรู้ มีประสบการณ์ จะทำอะไรก็ต้องคิดให้รอบคอบ อยากได้อะไรก็ต้องหาด้วยตนเอง เรียนรู้ ศึกษาค้นคว้า เรียนรู้ข้อผิดพลาดของตนเอง 


"ความน่ารักของเด็ก"

ตอนเป็นเด็ก จะทำอะไรมันก็ดูน่ารักไปหมด แต่งตัวน่ารัก ๆ พูดจาน่ารัก เวลานอนก็น่ารักเอ็นดู ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูน่ารักไปหมด การเป็นเด็กที่ดีนั้น อยู่ที่บริบทการดูแลของพ่อแม่ มีวิธีการดูแลลูกอย่างไร ให้ลูกเติบโตเป็นคนที่ดี ให้ดูเป็นคนน่ารักเหมือนตอนเป็นเด็ก ความน่ารักในที่นี่คือ การแสดงกิริยา มารยาท มีความเคารพผู้ใหญ่ ครู อาจารย์ เชื่อฟังคำสั่งสอน และเป็นพลเมืองที่ดี พัฒนาตนเอง พัฒนาบ้านเมือง พัฒนาสังคม และพัฒนาประเทศชาติต่อไป


"ย้อนวัยเด็ก"

ตอนเป็นเด็กตื่นมาเช้า ๆ เพื่อดูการ์ตูนที่ชอบ ครูฝ่ายปกครองชอบยุ่งกับทรงผมของเรา เล่นหมากเก็บ โดดยาง ดีดลูกแก้ว เป่ากบ เป่ายาง บ้างก็เล่นขายของ ตกเย็นมาดูละครที่ชอบ ชีวิตในวัยเด็ก



"ความสุขของ ติวัสส์"

ภาพนี้เป็นรูปภาพน้องชายกำลังเล่นกีต้าร์ ผมกับน้องติวัสส์ชอบเล่นกีต้าร์ด้วยกันน้องติวัสส์เป็นคนเล่นกีต้าร์ผมเป็นคนร้องเพลง ซึ่งเพลงที่ออกมาเป็นเพลงที่ไม่เพราะเลย แต่สิ่งที่ผมคิดถึงทุกครั้งเวลาผมนั่งเล่นกีต้าร์ ร้องเพลง ผมกับน้องเราสองคนมีความสุข ทุกครั้งที่เล่นเราสองคนจะมีเสียงหัวเราะ น้องติวัสส์เป็นคนที่ไม่ค่อยชอบฟังใครพูด โดยส่วนตัวของน้องติวัสส์แล้ว เป็นเด็กดื้อ แต่ก็ดื้ออย่างมีขีดจำกัด เวลาอยู่บ้านก็ช่วยพ่อแม่งาน ทำงานก็ทำงานเต็มที่ ชอบเรียนรู้ด้วยตนเอง เป็นคนที่ไม่กล้าแสดงออก เป็นน้องชายคนเดียวที่อยู่ช่วยงานที่บ้าน ถึงน้องจะเรียนไม่สูง ไม่ค่อยเก่ง แต่ผมภูมิใจในตัวน้อง ที่คอยดูแลพ่อแม่แทนพี่ ๆ ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้าน พี่ขอบคุณน้องติวัสส์มาก ดูแลพ่อแม่ พี่รักและภูมิใจในตัวน้อง


"ความสุขของผม"

ความสุขของผมคือ การได้เห็นรอยยิ้มของทุกคน โดยเฉพาะคนรอบข้าง คนในครอบครัว ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้มีโอกาสไปท่องเที่ยวกับครอบครัว กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา เวลากินข้าวก็พูดคุยกัน ด้วยหน้าที่ของแต่ละคนทำให้เราห่างไกลกัน ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด แต่ความสุขนี้จะเกิดขึ้นทุกครั้งในเวลาที่เราอยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา ซึ่งผมเรียกมันว่า "ความสุขของครอบครัว"


"ซุปเปอร์ฮีโร่"

โชคดีมากแค่ไหนที่มีผู้ชายคนนี้ พ่อที่เคยอบรมสั่งสอน คอยให้คำปรึกษา คอยให้กำลังใจทุกครั้งที่ผมรู้สึกเสียใจ คอยสนับสนุน ส่งเสริม เรื่องต่าง ๆ มากมาย ผมรู้ว่าพ่อลำบากมากแค่ไหน ผมรู้ว่าพ่อต้องอดทนมากแค่ไหนที่ต้องทำงานเพื่อให้ลูกได้มีเงินจ่ายค่าเทอม จ่ายค่าหอ มีรถไปเรียน มีค่าขนม เป็นพ่อที่เสียสละให้ลูกทุกอย่าง เพื่อให้ลูกมีอนาคตที่ดี ผมรู้ว่าพ่อรักผมมากแค่ไหน ผมจะไม่ทำให้พ่อเสียใจ รักพ่อครับ ซุปเปอร์ฮีโร่ของผม


"ความทรงจำ"

การออกเดินทางของแต่ละคนอาจมีจุดมุ่งหมายต่างกัน หลายคนออกเดินทางเพื่อตามหาความสุข และอีกไม่น้อยที่ต้องการหนีออกจากความทุกข์ บางคนออกเดินทางเพื่อให้หัวใจตัวเองแข็งแรงแต่ละจุดมุ่งหมายก็จะมีวิธีทางที่ต่างกันไปตามรปแบบการเดินทางของแต่ละคน ซึ่งแน่นอนไม่มีใครบอกได้ว่าแบบไหนดีกว่ากันแต่มีสิ่งหนึ่งที่ทุกการเดินทางต้องมีนั่นคือ ความทรงจำ