วัดพระสิงห์เชียงรายฉบับคำกลอนที่ปรากฎในคัมภีร์ชินกาลมาลีปกรณ์

วัดพระสิงห์เชียงรายฉบับคำกลอนที่ปรากฎในคัมภีร์ชินกาลมาลีปกรณ์

โดยอาจารย์ สุภัชชา.พันเลิศพาณิชย์

ไม่มีคำอธิบายรูปภาพ


วัดพระสิงห์พระอาร ามหลวงชนิดสามัญ
เป็นที่ รู้จักกัน อย่างแพร่หลาย
สร้างสมัย พระเจ้าพรหม แห่งราชวงศ์มังราย
ตำนานสืบสาย ชื่อวัดที่ได้ มีที่มา

มูลเหตุ ที่ได้ชื่อ วัดพระสิงห์
เพราะมีสิ่ง งามล้ำ เลิศเลอค่า
เป็นที่ ประดิษฐาน พระปฎิมา
พุทธรูป ล้ำค่า ของเมืองไทย

คือ พระพุทธ-สิหิงค์
ชื่อสามัญ พระสิงห์ ขอขานไข
พุทธรูป สำคัญ บ้านเมืองไทย

วัดจึงได้ ชื่อพระสิงห์ มิ่งขวัญใจ

ชินกาลเขียน วัดพระสิงห์ ไว้ดังนี้
ว่ายังมี กษัตริย์ทรงสร้าง ซุ้มจระนำ ขึ้นมาใหม่
หวังประดิษฐาน พระสีหลปฏิมา ด้านทิศใต้
ที่วัดเจดีย์หลวง เชียงใหม่ แห่
งล้านนา

แต่ซุ้มจระนำ ทำไม่เสร็จ
พระเจ้าพรหม จึงเสด็จ เชียงรายหนา
พร้อมองค์ พระสิงหล ปฎิมา
พระองค์ สร้างขึ้นมา เพิ่มอีกองค์

ในภาพอาจจะมี ท้องฟ้า, ต้นไม้ และสถานที่กลางแจ้ง

สร้างด้วย ทองสัมฤทธิ์ สุกเปล่งปลั่ง
สวยงามดั่ง พระสิงหลปฎิม สมประสงค์
อัญเชิญไป เมืองเชียงแสน ด้วยพระองค์
แล้วจึงทรง อัญเชิญพระสิงหลปฎิมา มาเชี
ยงราย

(ซุ้มจระนำหมายถึงชื่อซุ้มท้ายวิหารหรือท้ายโบสถ์ เป็นช่องตัน มักเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป)

ในภาพอาจจะมี หนึ่งคนขึ้นไป
ในภาพอาจจะมี 1 คน, สถานที่ในร่ม
ในภาพอาจจะมี สถานที่ในร่ม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทกลอนกระต่ายใต้เงาจันทร์



ความเห็น (0)

หมายเลขบันทึก

660464

เขียน

15 Mar 2019 @ 13:14
()

แก้ไข

16 Mar 2019 @ 18:32
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
อ่าน: คลิก