เที่ยวเชียงรายกับสุภัชชากับตำนานวัดที่ปรากฎในคัมภีร์ชินกาลมาลีปกรณ์ตอนวัดพระสิงห์
โดยอาจารย์สุภัชชา.พันเลิศพาณิชย์
วัดพระสิงห์ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ที่ ถนนท่าหลวง ตำบลเวียง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย มีเนื้อที่ ๔ ไร่ ๒ งาน ๕๒ ตารางวา ทิศเหนือติดถนนสิงหไคล ทิศใต้ติดถนนพระสิงห์ ทิศตะวันออกติดถนนท่าหลวง ทิศตะวันตกติดถนนภักดีณรงค์ สันนิษฐานกันว่าน่าจะสร้างขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้ามหาพรหม ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระเจ้ากือนา ผู้ครองเมืองเชียงใหม่ ราวปีพ.ศ. ๑๙๒๘ (พระเจ้ามหาพรหมเสวยราชย์ ณ เมืองเชียงราย ระหว่าง พ.ศ. ๑๘๘๘ - ๑๙๔๓)วัดพระสิงห์ เป็นพระอารามหลวงเก่าแก่แต่โบราณกาล และเป็นศาสนสถานอันเป็นศูนย์รวมใจของชาวเชียงรายมาอย่างยาวนาน มูลเหตุที่ได้ชื่อว่า วัดพระสิงห์ นั้นเชื่อกันว่า น่าจะมาจากการที่ครั้งหนึ่ง วัดนี้ เคยเป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธรูปสำคัญคู่บ้านคู่เมืองของไทย
ในปัจจุบัน คือ พระพุทธสิหิงค์ หรือที่เรียกกันในชื่อสามัญว่า พระสิงห์ ชินกาลมาลีปกรณ์กล่าวถึงวัดพระสิงห์ไว้เพียงว่า
“ครั้งนั้น กษัตริย์ผู้เป็นพระเชษฐาของพระองค์(พระเจ้ากือนา) ทรงปรารภจะสร้างซุ้มจระนำขึ้นใหม่ให้เป็นที่ประดิษฐานพระสีหลปฏิมาที่มุขด้านทิศใต้เจดีย์หลวง ในวิหารหลวงนั้นแต่เมื่อซุ้มจระนำทำไม่เสร็จ พระเจ้ามหาพรหมได้อัญเชิญพระสีหลปฏิมาไปเมืองเชียงรายโดยพระประสงค์จะเอาไปทำแบบสร้างอีกองค์หนึ่งด้วยทองสัมฤทธิ์ให้เหมือนองค์นั้นแล้ว เลยอัญเชิญพระสีหลปฏิมานั้นไปถึงนครเชียงแสนทรงกระทำอภิเษก ด้วยสักการเป็นอันมากแล้วอัญเชิญมาเมืองเชียงรายอีกประดิษฐานใน วิหารหลวง และได้มีอธิบายเพิ่มเติมไว้ในเชิงอรรถว่า วิหารหลวงในเมืองเชียงราย คือ วัดพระสิงห์ ในปัจจุบัน
</a><p></p>
