GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

วันหนึ่ง....ที่สนามหลวง

หมอดู....มักพูดเชิงบวกและใช้หลักสถิติในการทำนายเสมอ.....

งานของดิฉันหนักไปทางการติดต่อ ประสานงาน..."ด้วยปาก" ดิฉันหวลคำนึงถึงอดีต...ตอนเรียนจบใหม่ๆ....ดิฉันเดินที่สนามหลวง.....มีหมอดูมาลากมือดิฉันไปที่ใต้ต้นมะขาม...ดิฉันตกใจมาก..เด็กบ้านนอกนี่คะ..."ขี้กลัว"(กลัวถูกเสียเงินค่าดูหมอ)...แกใจดีค่ะประกอบกับว่างๆ ง่วงนอนเลยเรียกดิฉันไปนั่งเป็นแบบฝึกหัดให้....
เขียนวันเดือนปีเกิด ในนี้
......หนูนี่  ใจไม่แข็ง
......หนูนี่  ต้องเดินทางบ่อย....
......หนูนี่  ผู้ใหญ่อุถัมภ์....
......หนูนี่  ต้องรับราชการดี....
ขอมือดูหน่อยหน่อย
......หนูนี่....ทำงานต้องใช้ปาก....
ดิฉันมาสะดุดเอาคำหลังนี่หล่ะ เนื่องจากวันเกิดที่ดิฉันให้ไปไม่รู้ตรงหรือเปล่า....พ่อกับแม่บอกคนละวันกัน....ไม่รู้จะเชื่อใครดี...
ตรงมั๊ยหนู.....จะถามอะไรมั๊ย....ถ้าถามคำถามละ 50 บาท....แกคงเดาว่าวัยอย่างดิฉันคงอยากถามเรื่องความรัก...เนื้อคู่...กระมัง...หรือเรื่องการงาน......ไม่ล่ะคะ....ขอบคุณนะคะป้า....แล้วดิฉันก็จากมา สิ่งที่ติดในหัวดิฉันมาด้วยคือ....ทำงานต้องใช้ปาก..ในวันนั้นขากลับบนรถเมล์ดิฉันนึกถึงคำพูดของหมอพยายามเชื่อมโยงอาชีพที่ต้องใช้ปากครูบาอาจารย์..เป็นไปไม่ได้....เราไม่ได้เรียนครูนี่นา....นักร้อง.....นักร้องก็ต้องสวย ......อาชีพอะไรอีกหนอ....หรือโชว์.....จูบ....(ทะลึ่งคิด)
ช่างเถอะ.....ว่าไปแล้วทุกอาชีพต้องพูดทั้งนั้นแกคง ทายมั่วๆ.....
วันนี้....ดิฉันมีอาชีพที่ต้องใช้ปาก...จริงๆ ค่ะ เดินทางบ่อย...ก็จริงค่ะ
ผู้ใหญ่อุปถัมภ์.....ไม่ชัดนัก......รับราชการดี....ไม่ชัดนัก
หมอดู....มักพูดเชิงบวกและใช้หลักสถิติในการทำนายเสมอ.....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): หมอดู
หมายเลขบันทึก: 66044
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

  • สวัสดีค่ะ
  • ปากเป็นเพียงเครื่องใช้ของสมอง เพื่อสื่อให้ผู้อื่นรับรู้ เข้าใจ และทำในสิ่งที่เราต้องการค่ะ 
  • หากเมื่อไรปากเป็นใหญ่กว่าสมอง ไม่คิดก่อนพูด ขาดการกลั่นกรอง แย่แน่ๆ เลยค่ะ
  • แต่คุณเมตตาน่ารักนะคะ พี่ยังไม่เคยได้ยินเสียงพูด แต่จิตนาการจากสิ่งที่เขียน  คงเป็นคนที่มีศิลป์มายมายค่ะ  ก็เขียนทุกครั้ง พี่ก็อ่านด้วยความสุขทุกครั้งค่ะ
  • สวัสดีตอนบ่ายค่ะ
ปากเป็นเครื่องมือ ของสมองจริงหรือ....คิดค่ะ คิดผ่านปลายนิ้ว...ขอบคุณคุณ อรค่ะ...น่าจะมีเรื่องเขียนต่อได้อีกเรื่อง.....
ขอบคุณคำชม....เป็นพลัง...แบบว่า..บ้ายอ...ค่ะ
โอ้ย คุณเมตตา เล่นพาดหัวแบบนี้ ตกใจหมด  คิดว่าเกี่ยวกับเรื่องผีขนุน ซะอีก

คุณเมตตายังอธิบายไม่หมดเลย

หนูนี่.....ใจไม่แข็ง  แล้วจริง ๆ เป็นไงคะ

มา ขำ ขำ ...คุณสมพรค่ะ จริงๆ ใจแข็งค่ะ...คุณรัตติยาคะ ..."ผีขนุน"เป็นไงเหรอคะดิฉันไม่กลัวหรอกเพราะดิฉันชอบกินขนุน ค่ะ

โห อารายอะ ไม่รู้จักผีขนุนหรอคะ

อิอิ

แต่เดี๋ยวนี้สนามหลวงคงไม่มีหมอดูแล้วมั้งคะ เพราะแป้นไปมาเมื่อต้นเดือน มีแต่เด็กขายอาหารนกพิราบเต็มไปหมด