เที่ยวเชียงใหม่กับสุภัชชาตอนพระพุทธรูปที่ปรากฎในตำนานชินกาลมาลีปกรณ์ พระเจ้าค่าคิง คะ โดยอาจารย์สุภัชชา พันเลิศพาณิชย์
พระเจ้าค่าคิง
พระรัตนปัญญาเถระผู้รจนาไม่ได้กล่าวถึงชื่อพระเจ้าค่าคิงในชินกาลมาลีปกรณ์ไว้ โดยกล่าวไว้แต่เพียงว่า“ในปีมะเมีย จุลศักราช ๘๗๒ (พ.ศ. ๒๐๕๔) วันมหาปวารณา (กลางเดือน ๑๑) พระราชากับพระชนนีได้นำทองคำเลียงหกหมื่น เพื่อหล่อพระพุทธปฏิมาทรงชั่งด้วยตราชูหลวงท่ามกลางสงฆ์ ๓ คณะ (ไทย, รามัน,ลังกา) เมื่อพิจารณาจ้างให้มีขนาดเท่าร่างของพระองค์ ครั้นถึงวันศุกร์ ขึ้น ๓ ค่ำ เดือน ๑๒ พ้นเที่ยงคืนไปแล้ว พระจันทร์เสวยวิสาขนักฤกษ์ ฝนแล้งโปรดให้เอาทองคำเลียง(ทองไล่หรือทองบริสุทธิ์)นั้นสร้างเป็นพระพุทธปฏิมาขึ้นองค์หนึ่งจริงอยู่พระพุทธปฏิมาที่สร้างด้วยทองคำแผ่นใหญ่องค์นี้ เป็นพระพุทธรูปนั่ง ส่วนสูงมีขนาดเท่าพระมหากษัตริย์ทรงยืนและทองคำนั้น โปรดให้แผ่เป็นแผ่นทึบแล้วจึงเอาไปบุไม่ใช่หล่อเป็นแท่งทั้งองค์”
และผู้แปลได้อธิบายเพิ่มเติมในเชิงอรรถไว้ว่า”พระพุทธรูปองค์นี้ ประดิษฐานอยู่หน้า พระประธานในวิหารวัดสวนดอก จังหวัดเชียงใหม่
เอกสารของวัดสวนดอก จังหวัดเชียงใหม่ได้กล่าวถึง พระเจ้าค่าคิงไว้ว่า พระเจ้ากือนา ทรงโปรดให้สร้างขึ้นด้วยทองสัมฤทธิ์ พระเจ้าค่าคิงเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ มีขนาดเท่าพระวรกายของพระเจ้ากือนา โดยมีหน้าตักกว้าง ๒ เมตร สูง ๒.๕ เมตร ตามตำนานล้านนากล่าวว่า สร้างขึ้นโดยพระบัญชาของพระราชมารดาของพระเจ้ากือนา เมื่อครั้งที่พระเจ้ากือนา ทรงพระประชวรหนักและ ก็เป็นที่มาของพระนามของพระพุทธรูป“พระเจ้าค่าคิง”ประดิษฐานด้านหน้าพระประธานในพระวิหารหลวง
พระเจ้าค่าคิงฉบับคำกลอน
อาจารย์สุภัชชา.พันเลิศพาณิชย์
พระเจ้าค่าคิงในชินกาล เขียนไว้ เพียงแต่ว่า
พระเจ้ากือนา ท่านเลื่อมใส
นำทองคำราว หกหมื่น ที่เขียนไว้
สร้างพระพุทธรูปองค์ใหญ่เท่าองค์ยืน
สร้างในพ.ศ. ๑๙๑๖
ที่หยิบยก นำทองคำแผ่ หุ้มองค์ไว้ ทั้งผืน
พุทธรูปนั่ง สูงเท่าพระเจ้ากือนา ทรงยืน
แผ่ทองคำบุทั้งผืน หุ้มองค์ ปฎิมา
ตำนาน วัดสวนดอก เมืองเชียงใหม่
สร้างพระพุทธรูป ไว้ด้วย เหตุผลว่า
เป็นประสงค์ พระราช มารดา(พระนางจิตราเทวี)
ด้วยว่า พระเจ้ากือนา ทรงประชวร
จึงเป็นที่มา ชื่อ พระเจ้าค่าคิง
เอกสารเล่า เขียนจริง ในทุกส่วน
เขียนเล่าประเจ้ากือนา ทรงประชวร
พระเจ้าค่าคิง อยู่วัด สวนดอก เชียงใหม่เรา
