การกำหนดสถานะสิ่งต้องห้ามของบุหรี่ในอิสลามสู่การขับเคลื่อน

การเลิกบุหรี่ในชุมชน: กรณีศึกษามัสยิดกามาลียะห์อิสลามียะห์

ตำบลปะลุรู อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส[1]

มะดาโอะ ปูเตะ1, สะสือรี  วาลี2, วันอีรฟาน แวมามุ3

1ผู้ช่วยศาสตราจารย์, อาจารย์ประจำสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี

2ผู้ช่วยศาสตราจารย์, อาจารย์ประจำสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี

3 อาจารย์ประจำสาขาวิชานิติศาสตร์ คณะอิสลามศึกษาและนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งชี้ให้เห็นถึงผลการสร้างองค์ความรู้เรื่องบุหรี่เป็นสิ่งต้องห้ามที่ทุกคนต้องห่างไกล เสริมสร้างแนวทางการขับเคลื่อนการเลิกบุหรี่ในชุมชน พบว่าทางมัสยิดมีแนวทางการขับเคลื่อนการเลิกบุหรี่โดยผ่านกระบวนการให้ความรู้แก่สัปปุรุษมัสยิดในทุกระดับ เพศและวัย ผ่านกระบวนการนำเสนอแลกเปลี่ยนความรู้เรื่องโทษและหุก่ม (ข้อบัญญัติ) ของบุหรี่ให้กับกลุ่มสตรีผ่านกิจกรรมพบปะ Kaum ibuสองสัปดาห์ครั้ง ฮาลาเกาะห์กุรอานประจำสัปดาห์ทุกคืนวันจันทร์ การพบปะกับกลุ่มเยาวชนทุกคืนวันศุกร์ เรียนกีรออาตีทั้งชายและหญิงในคืนวันเสาร์ สอนตัฟซีรและหะดีษในคืนวันอังคาร นอกจากนั้น มีเวทีพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องโทษและแนวทางการเลิกบุหรี่ให้กับประชาชนทั่วไป โดยใช้เวลา 1 ชั่วโมงหลังละหมาดวันศุกร์ของทุกสัปดาห์ มีการออกเป็นกฎหรือข้อบัญญัติชุมชนที่ทุกคนต้องเคารพและปฏิบัติตาม สู่การเป็นชุมชนต้นแบบปลอดบุหรี่

คำสำคัญ : สิ่งต้องห้าม, หะรอม, การขับเคลื่อน, การเลิกบุหรี่, มัสยิด

[1]บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยเรื่อง “แนวทางการขับเคลื่อนชุมชนมุสลิมให้ปลอดบุหรี่ด้วยกระบวนการชูรอและหิสบะฮฺในจังหวัดนราธิวาส”