เรื่องนี้อาจดูน่าเกลียด..แต่มันเป็นเรื่องจริง...เมื่อเช้านี้เอง...ฉันเล่าเพื่อให้เพื่อนฉัน...หัวเราะได้...

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เรื่องนี้อาจดูน่าเกลียด..แต่มันเป็นเรื่องจริง...เมื่อเช้านี้เอง...ฉันเล่าเพื่อให้เพื่อนฉัน...หัวเราะได้...</p>

วันนี้...ฉันนั่งรถและมีคนขับให้นั่ง..เหมือนทุกวัน..ฉันนั่งหลังคนขับรถ....ที่เก่าที่ฉันนั่งประจำนั่นแหละค่ะ...

จอดส่งลูกชายให้ต่อรถเมล์ไปโรงเรียนเอง..เพราะคนละทาง....แล้ว....ก็นั่งมาเรื่อยๆ

พอถึงไฟแดง...สี่แยกนี้ติดทีจะนานมาก....เพิ่งติดซะด้วย....

แม่ลูกสาวคนโตนั่งหน้า..ที่ส่วนตัวเขานั่นแหละ...

“

ต้าๆ…ดูหมาตัวนั้นซิ…น่าร๊าก…น่ารัก…” เธอบอกน้องสาวคนเล็ก <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ไหนๆ ”…น้องถาม</p>

“ นั่นไง...สีขาวๆ...คล้ายกับไอ้โม่ เลย ”  ฉันมองตาม  เห็นสุนัขน่ารักตัวนึง  กำลังเดินไปมา...อ้าวๆ...นั่นมันหาที่อึนี่....(นี่เรื่องจริ๊ง...ไม่ได้โม้)

“ อุ๊ย..มันอึ ” ฉันบอกเด็กๆ

“ อ้าว...อึไม่ออก...เอ้า...เบ่งเข้า...เบ่งเข้า...เอ้า..ไม่ยอมออก...”  ลูกๆหัวเราะลั่นรถ..

“ อุ๊ย...เจ้านายมันมา...อ้าวยังอึไม่สุดเลย...ไปหาเจ้านายแล้ว..” เด็กๆหัวเราะลงลูกคอ...

“ อ้าว....เช็ดก้นด้วย....อ้าว...เช็ดไม่ออก..โอย..นายครับช่วยผมหน่อย...” ฉันพากษ์ต่อขณะเห็นมันเอาปากดึงขากางเกงนายมัน...นายไม่สนใจ...(นี่จริ๊ง...ไม่ได้โม้)

คนขับรถฉัน..คงรำคาญ...เลยพูดว่า

“ ขี้เหนียว......เพราะขี้ไม่ออก.....”

……..ฮา…ลั่นรถ…พอดีไฟเขียวค่ะ……….</span>