ยิ่งสูง .. ยิ่งหลง !

  ติดต่อ

  น่าเสียดายที่หลายคนอยู่ที่สูงๆตั้งนาน กลับมองลงมาแต่มุมเดิมๆของตน แล้วสั่งให้คนอยู่ข้างล่างทำโน่นทำนี่   

     มีคนไปกรุงเทพ และพักอยู่ที่สูงคือชั้น 15 ของโรงแรมแห่งหนึ่งย่านบางนา 2-3 วัน ไม่ใช่ใครที่ไหน น้องสาว ผมเอง เธอมองลงมาข้างล่าง มองหลายๆมุม เลยได้เห็นอะไรๆในกรุงเทพตามที่มันเป็นจริง เลยเขียนเล่าไว้น่าสนใจใน บันทึกนี้  ผมไปอ่านแล้วชอบและอดไม่ได้ที่จะต่อความคิดไว้อีกนิดว่า ...

    ได้ขึ้นไปอยู่ที่สูงแค่วันสองวัน  รู้จักมองให้รอบด้านเพื่อหาความจริง ความหลากหลาย  จนได้เห็นตามเป็นจริงว่าอะไรเป็นอะไร น่าชื่นชมครับ 
    น่าเสียดายที่หลายคนอยู่ที่สูงๆตั้งนาน กลับมองลงมาแต่มุมเดิมๆของตน  แล้วสั่งให้คนอยู่ข้างล่างทำโน่นทำนี่ ด้วยเหตุผลอย่างนั้นอย่างนี้  แถมบางที่สั่งลงมาโดยไม่เคยมองลงมาข้างล่างเลย  เพราะคอยแต่แหงนหน้าจะใฝ่คว้าดาวเสียจนเพลิน ... แต่หวังว่าปริมาณคงจะลดน้อยถอยลงตามกาลเวลาที่ผ่านไปนะครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 64892, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #การเรียนรู้#กรุงเทพ#ประสบการณ์

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (3)

  • สวัสดีค่ะอาจารย์...เป็นปลื้มมาก ๆ ค่ะที่ได้พบตัวจริงของอาจารย์ ยิ่งได้พูดคุยด้วยยิ่งประทับใจในตัวอาจารย์มากค่ะ

  • หนูเคยใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพฯ พักหนึ่ง แต่เป็นเพราะปรับจิตใจไม่ได้จึงบอกลา ขอปักฐานในถิ่นที่ต่างจังหวัดดีกว่า

  • ตามไปอ่านเรื่องของพี่โอ๋ และการต่อยอดของอาจารย์ มีคุณค่าต่อการมองชีวิตได้ดีเลยค่ะ

  • การที่ขึ้นไปอยู่ที่สูงได้นั้น ต้องเคยผ่านชั้นล่างมาด้วยกันทั้งนั้น แต่หลายคนกลับลืมสภาพชั้นล่างที่ตนเคยอยู่จึงเกิดเหตุดังที่อาจารย์บอกเล่า

  • เอาใจช่วยให้จำนวนคนเหล่านี้ลดลงไปเรื่อย ๆ และคงเป็นไปได้มากหาก KM ขยายไปในวงกว้าง ซึ่งจะช่วยให้เราฟังกันมากขึ้น ยอมรับกันมากขึ้น อยู่ร่วมกันในแนวราบมากขึ้นค่ะ

  • หวังให้วันหนึ่ง น้ำดีจะช่วยไล่น้ำเสียให้หมดไปหรือน้อยลงค่ะ

พักอยู่ห้องใกล้กับพี่โอ๋ค่ะ เห็นแล้วก็รู้สึกดีใจที่ได้อยู่หาดใหญ่ค่ะ พี่โอ๋เป็นเด็กกรุงเทพนะค่ะ แต่อย่าไปถามพี่โอ๋นะค่ะว่าที่ไหนเป็นที่ไหนในกรุงเทพ จริงอ่ะเปล่าพี่โอ๋ :) 

ปล. ดีใจมากเลยค่ะที่ได้พบอาจารย์ Handy ค่ะ และขอบคุณที่เข้าร่วมการรวมพลคนบล็อกค่ะ สนุกดีนะค่ะ :)

Handy
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณอย่างยิ่งครับ ทั้งสองท่าน

  • คุณ ปวีณา ธิติวรนันท์  ปลื้มไม่ยิ่งหย่อนกว่ากันล่ะครับ  ที่วงการการศึกษามีบุคลากรที่อุทิศกายใจให้กับงานในหน้าที่ อย่างคุณ ปวีณา ซ้ำตรวจสอบไปมา อ๋อ .. รุ่นน้อง เรียนที่เดียวกับเรานี่เอง .. ยิ่งปลื้มหนักเข้าไปอีกครับ
  • อ. ดร. จันทวรรณ น้อยวัน  คงดีใจไม่แพ้กันแหละครับ คนอะไรไม่รู้ เก่งและมีน้ำใจเสียสละ มีอุดมการณ์ แถมสุภาพ อ่อนน้อมถ่อมตนยิ่งนัก .. อ. ดร.ธวัชชัย  ก็อย่างเดียวกัน  ฝากความระลึกถึงด้วยนะครับ