วันคืนที่ล่วงเลยผ่านไป...

โอกาสที่จะได้ทำสิ่งที่เป็นมงคลให้กับชีวิตของเรานั้น..มันก็หดสั้นลงไปทุกที

พวกเรา 6 คนพี่น้อง..เกิดและคลานตามกันมา...จนกระทั่งเติบโตขึ้นมาเป็นผู้เป็นคนได้ทุกวันนี้

มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ...

หากเราย้อนเวลา.. แล้ว.. หันกลับไปมองมัน..

พวกเรา..ต่างคนก็ต่าง เห็นความลำบาก - ความสบาย - ความสุข- ความผ่อนปรน-และอื่น ๆ อีกมากมายในการใช้ชีวิต

ตามเหตุตามปัจจัยที่ตัวเองได้พบ..ประสบเจอ...

อย่างน้อยละ..

สิ่งที่พวกเรา 6 คนพี่น้องได้พบผ่านมานั้น..พวกเรายังมีบุคคล 2 ท่านนี้เสมอมา...ที่คอยถือหางเรือชีวิตให้กับพวกเรา ไม่ให้มันโคลงเคลง ง่อนแง่น มากไปกว่าที่มันจะเป็น...โคลงเคลงกันไป โคลงเคลงกันมา..แล้วมันก็กลับเข้าสู่....ความราบเรียบ และความงดงามของชีวิตเสมอ

มาบัดนี้...ด้วยวัยกว่า 90 ปีของพ่อ และกว่า 80 ปีของแม่นั้น..

มันทำให้พวกเรา หันหลังกลับมาดู..คืนวันที่ล่วงเลยผ่านมาของชีวิต.. อีกครั้งหนึ่ง

กว่าพวกเราจะ..เติบใหญ่ได้นั้น หาใช่ใครที่ไหนไม่? ที่คอยเหนื่อย.. คอยห่วง และอดทนทำเพื่อพวกเราเสมอมา

..

จะมีสักกี่ครั้งกันในชีวิตของคน ๆ หนึ่ง ที่ได้ทำเช่นนี้

เก็บภาพเหล่านี้ไว้ในความทรงจำของชีวิต...ที่แสนงาม

ครั้งหนึ่งที่พวกเรา เกิดมาแล้ว.. มีพ่อ มีแม่ให้กราบไหว้ และทดแทนบุญคุณของท่าน

..

ท่านคือ "พระในบ้าน" อย่างแท้จริง

ที่ครั้งหนึ่งในชีวิต.. เกิดมา...ได้ทำแล้ว...มันเป็นความสุขทางใจ ที่ทำแล้ว..เกิดความสุข..ขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ใจ

..

และนี่คือ รางวัลหนึ่ง..ของชีวิต  ที่พวกเรา 6 คน พี่น้องได้เกิดมา.. และลงลงมือทำ