๘๐๐. เธอหนอเธอ

บุษยมาศ
เธอหนอเธอ

ฟ้าดินแยกเราเท่าไรไม่ขาด ภพชาติพรากเราห่างกันไม่ได้ เมื่อบุพเพสันนิวาสมั่นหมายให้เจอ เธอหนอเธอ ฉันเป็นของเธอผู้เดียว...เพราะชอบเพลงแบบนี้ค่ะ จึงนำมาเก็บไว้ในบันทึกนี้..."ความสุข" ของการได้ฟังเพลง...ดนตรี นั้นคือ "ชีวิต" คริๆๆ...

ขอขอบคุณที่ให้เกียรติเข้ามาฟังเพลงนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๑๒ มิถุนายน ๒๕๖๑

ยามนภามืดฟ้าดาราหม่น จะมืดมนเท่าไร ตรงนี้ยังสดใส เพราะมีเธอชิดใกล้สบตา ยามสายลมพลิ้วในคืนค่ำ ยังอุ่นใจทุกครา ทุกคืนคะนึงแต่เธอยามนิทรา ชื่นอุราสองเรามาผูกพัน เธอหนอเธอฉันมีแต่เธอในหัวใจ เธอหนอเธอไม่มีผู้ใดเทียมเท่าทัน มีแค่เธอผู้เดียวชะตาได้หมายมั่น คนสำคัญของฉันเสมอ เพียงชาติใดถ้าเราไม่อาจได้คู่กัน ในชาตินั้นจะยอมเปลี่ยวใจถ้าไร้เธอ จะชาติใดขอใจติดตามไปพบเจอ เธอหนอเธอ ฉันเป็นของเธอผู้เดียว เธอหนอเธอฉันมีแต่เธอในหัวใจ เธอหนอเธอไม่มีผู้ใดเทียมเท่าทัน มีแค่เธอผู้เดียวชะตาได้หมายมั่น คนสำคัญของฉันเสมอ เพียงชาติใดถ้าเราไม่อาจได้คู่กัน ในชาตินั้นจะยอมเปลี่ยวใจถ้าไร้เธอ จะชาติใดขอใจติดตามไปพบเจอ เธอหนอเธอ ฟ้าดินแยกเราเท่าไรไม่ขาด ภพชาติพรากเราห่างกันไม่ได้ เมื่อบุพเพสันนิวาสมั่นหมายให้เจอ เธอหนอเธอ ฉันเป็นของเธอผู้เดียว

...อ้างอิงเนื้อเพลง  :   https://www.siamzone.com/music/thailyric/14125


ที่มา  :  https://www.youtube.com/watch?v=M3aCgMKTjPM

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"

คำสำคัญ (Tags)#การดำเนินชีวิต#การใช้ชีวิต#ทักษะชีวิต#เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"#การถอดบทเรียนชีวิต#บุษยมาศ แสงเงิน

หมายเลขบันทึก: 648087, เขียน: 12 Jun 2018 @ 12:27 (), แก้ไข: 12 Jun 2018 @ 12:38 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)