บันทึกที่ ๔ ในชุดนวัตกรรมการเรียนการสอน เล่าเรื่องของ อ. ธิวานนท์ พูพวก อาจารย์สาขาภาษาจีน คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
การนำเสนอของ อ. ธิวานนท์ สะท้อนไฟและอุดมการณ์ในการทำงานด้านการเรียนการสอนภาษาจีน โดยมุ่งเป้าที่ทักษะภาษาจีนเพื่อการสื่อสารและการมีงานทำของศิษย์
ฟัง อ. ธิวานนท์ เล่าการทำงานของท่านแล้ว ผมนึกถึงสภาพของมหาวิทยาลัยใหม่ ที่ขาดคน ทำให้อาจารย์หนุ่มๆ ประสบการณ์น้อยโดนจับไปทำงานบริหาร ที่ผมเองก็เคยประสบเมื่อสี่สิบกว่าปีมาแล้ว
ไม่มีข้อสงสัยเลยว่า อ. ธิวานนท์เป็นอาจารย์ที่เอาใจใส่จัดการเรียนรู้ โดยมีเป้าหมายที่ทักษะภาษาจีนของศิษย์ ได้รับการประเมินการสอนโดยนักศึกษาโดดเด่น และได้รับรางวัลอาจารย์สอนดีเด่นของมหาวิทยาลัย ผมนึกในใจระหว่างฟังท่านเล่าเรื่องการทำงาน ว่าหากทางมหาวิทยาลัยมีการจัดการเติมเต็มเป้าหมายของการเรียนการสอน ให้ได้ครบถ้วน อาจารย์ท่านนี้จะเป็นเพชรด้านการเรียนการสอน และน่าจะเป็นผู้นำพัฒนาการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยได้ในอนาคต เวลานี้ อ. ธิวานนท์เรียนรู้เรื่องการสอนจากการปฏิบัติ หากได้เติมเต็มด้านทฤษฎีเรื่องการเรียนรู้และการสอน น่าจะพัฒนาขึ้นเป็นอาจารย์ผู้นำด้านวิธีการสอนได้
ฟังแล้วท่านพัฒนาการจัดการเรียนการสอนอยู่ตลอดเวลา ปรับจนการฝึกงานกลายเป็นสหกิจศึกษาทั้งหมด ซึ่งหมายความว่าเมื่อกลับจากสหกิจศึกษา นักศึกษามีโครงงานทำต่อ ท่านเล่าเองว่า กำลังพัฒนา e-Learning โดยใช้ App และมีการวิจัยในชั้นเรียนตลอดเวลา แต่ไม่ได้ระบุโจทย์วิจัย
นอกจากนั้น ฟังสุ้มเสียงแล้ว ผมขออภัยที่แวบความคิดว่า คณะด้านศึกษาศาสตร์หาได้เป็นผู้นำด้านการเรียนการสอนในคณะของตนไม่ คือไม่ได้รับการยอมรับนับถือ จากอาจารย์ในคณะอื่นๆ
วิจารณ์ พานิช
๑๘ มี.ค. ๖๑
ห้อง 429 ชั้น 23 VIP Condochain Rayong
