คำพูด เมื่อพูดสิ่งใดไปแล้วโดยไม่ยั้งคิดโดยขาดการไตร่ตรอง หรือ สติที่รู้ตัวเราอาจจะสูญเสียคนที่เรารักไปอย่างไม่เข้าใจกันเพราะเรื่องของ "ความรู้สึก" ในบางเรื่องเป็นเรื่องที่ยากจะอธิบายถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนเราใช้คำพูดไปทำร้ายหัวใจของเขาให้เป็นแผลพอแผลหาย ก็ยังกลายเป็นแผลเป็นที่ติดตัวเขาไปตลอดชีวิต อยากจะย้อนกลับไปแก้ไขบางทีอัตตาที่หนักหนา ไม่กล้าแม้จะพูดคำว่า "ขอโทษ" ยิ่งทำให้ความสัมพันธ์มันแย่ลงไป..

          ไม่ได้ในสิ่งที่เรารัก..ให้รักในสิ่งที่เรามี..

        ผมหมายถึงบุคคล..ผมดั้นด้นไปหาคนที่ผมรักและศรัทธา ทั้งเคารพและนับถือ ระคนปะปนกันไปหมด พบกันเพื่อมิตรภาพ สร้างความแจ่มใสและเบิกบานในหัวใจ..ต้อนรับเปิดเทอมใหม่ ที่กำลังจะมาเยือน..

        หลังจากพูดคุย..ได้เรื่องราวและความคิดดีๆ ก็เพียงพอสำหรับผมที่จะจดจำ นำไปปฏิบัติ เพื่อสร้างผลงานและสร้างองค์กรแห่งการเรียนรู้..

        แต่ผมโชคร้าย..ซึ่งอันที่จริงก็อาจจะไม่เกี่ยวกับโชคชะตา แต่เป็นภูมิปัญญาของผมที่มีน้อย หรือไม่ก็อาจขาดสติ..ในการยั้งคิด..คำพูดที่ไม่สร้างสรรค์จึงเกิดขึ้น..

        “ภาพลบ”ก็ตามมา พร้อมกับความเหงาและเงียบงันในหัวใจ..ที่สุดแล้วกับคำว่า..ไปไม่เป็น..ก็สัมผัสได้ทันที..เวรกรรมจริงๆ

        ขับรถกลับบ้าน..ระยะทางไกลนัก แต่ผมไม่ได้ยินเสียงเครื่องยนต์ ไม่รู้ว่ารถวิ่งไปถึงไหน? และกำลังจะไปไหน..? บางขณะก็อ่านใจตัวเองออก แต่บอกไม่ถูก..รู้แต่เพียงว่า..ตัวเองโง่ได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

        เขาถึงพูดกันว่า..สิ่งที่มนุษย์ไม่อาจย้อนกลับมาแก้ไขได้นั้น ได้แก่ ๑. คำพูด ๒. เวลา๓. โอกาส..ผมยังไม่หมดโอกาสหรอก เพียงแค่ทำโอกาสให้มันวิกฤติ ซะงั้น หรือทำโอกาสให้หลุดลอย..ทิ้งร่องรอยไว้ไม่สวยงามเหมือนเดิม..

        ยังดี..ที่มีตัวหนังสือเป็นเพื่อน..อยากปลอบใจตัวเองและปลอบใจเขาด้วย ว่าสำนึกแล้ว หลังจากอ่านข้อคิดข้อเขียนของท่านอาจารย์ Wasawat Deemarn..ในโกว์ทูโน ท่านบอกว่า

        คำพูด เมื่อพูดสิ่งใดไปแล้วโดยไม่ยั้งคิดโดยขาดการไตร่ตรอง หรือ สติที่รู้ตัวเราอาจจะสูญเสียคนที่เรารักไปอย่างไม่เข้าใจกันเพราะเรื่องของ "ความรู้สึก" ในบางเรื่องเป็นเรื่องที่ยากจะอธิบายถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนเราใช้คำพูดไปทำร้ายหัวใจของเขาให้เป็นแผลพอแผลหาย ก็ยังกลายเป็นแผลเป็นที่ติดตัวเขาไปตลอดชีวิต อยากจะย้อนกลับไปแก้ไขบางทีอัตตาที่หนักหนา ไม่กล้าแม้จะพูดคำว่า "ขอโทษ" ยิ่งทำให้ความสัมพันธ์มันแย่ลงไป..

        แนะนำว่า หากใช้อารมณ์พูดแทนสติควรจะรู้จัก "ขอโทษ" อย่างจริงใจไม่ควร "ขอโทษ" เพียงแค่ต้องพูดเท่านั้น คนที่มีวุิฒิภาวะสูงพอ เขาจะให้อภัยเราเองและหากเขายังรักเราเช่นเดิมเช่น พ่อแม่หรือบุพการีของเรา เป็นต้น.. อย่าเสียคำพูด 

        เวลา ..ชีวิตนี้สั้นนักเวลาเดินผ่านไปข้างหน้าไม่เคยรอใคร อายุก็ไม่เคยถอยหลายคนคิดที่จะทำหลาย ๆ อย่าง ได้แต่คิด แต่ไม่เคยลงมือทำเลยความสำเร็จก็ไม่เกิดขึ้นหลายคนเอาเวลามา "ฆ่า" เลยใช้ไปในทางอบายมุข ไร้สาระหรือสิ่งเสพติดต่าง ๆเพื่อให้เกิดความสุขเพียงประเดี๋ยวประด๋าว อย่าปล่อยเวลาไปเรื่อย ๆ เพราะมันไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขในสี่งที่เราเคยทำผิดพลาดไปได้ ..   

        ทำอะไรก็ต้องรีบทำจะกตัญญูกับพ่อแม่ตอนท่านยังมีชีวิตอยู่ก็ต้องรีบทำไม่ใช่รอเวลาไปเรื่อย ๆแล้วมาบอกว่า เดี๋ยวค่อยทำ พ่อแม่เขารอเราไม่ได้ขนาดนั้นหรอก คนที่เรารักก็เช่นกันมัวแต่ไปสนใจอย่างอื่นจนลืมความรักที่เขามีต่อตัวเองทอดทิ้งเขาให้เดียวดายยามที่มีเวลาจะดูเอาใจใส่เขาได้แต่กลับไม่ทำให้ดีที่สุด เมื่อถึงเวลาจากกันไปแล้วจึงค่อยกลับมาเสียใจ รู้งี้ทำแบบนี้ดีกว่า..

          เวลาไม่เคยให้โอกาสคนที่ไม่รู้ค่าของมันและเวลานัดหมายเกิดขึ้นที่ใด เวลาใดควรเอาใจใส่หัวใจของคนรอคอยเวลาจากตนเองบ้าง เพราะหากเป็นเราเองบ้างที่ยืนอยู่ตรงนั้นเราจะรู้ว่า เวลามีค่าอย่างไร? และใครคนนั้นเขารอเราอยู่ เสียดายเวลา โอกาส คน ๆ หนึ่งจะมีโอกาสสักกี่ครั้งในชีวิต ที่ได้มีโอกาสกลับมาแก้ไขความผิดพลาดในอดีต หลายครั้งที่คนเรามีโอกาสมากมาย แต่เรากลับไม่เคยคิดจะไขว่คว้ามันมาให้ได้ กลับปล่อยโอกาสให้หลุดลอยไปอย่างไม่น่าให้อภัย โอกาส เหมือน เวลา..ที่เดินหน้าแล้วไม่เคยถอยหลัง      

         งานดี ๆ สิ่งดี ๆ คนดี ๆ เดินเข้ามาในชีวิตอาจจะครั้งเดียวและไม่ย้อนกลับคืนมาอีกโปรดอย่าทิ้ง "โอกาส" ให้เดียวดายเลือกเขาไว้ให้อยู่กับตัว โชคชะตามันก็เป็นแบบนั้นมาแบบไม่รู้ตัวหากมัวแต่คิดนาน ๆเมื่อทุกอย่างผ่านไปก็จะไม่ได้อะไรเลย.. เสียดายโอกาส 

           คำสอนเหล่านี้ทั้ง คำพูด เวลา และโอกาส ทำให้มีรู้สึกอยากขอบคุณตัวเอง..ที่ชอบอ่านหนังสือ ช่วยทำให้ปรับจิตสำนึก..เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น ขอบคุณท่านอาจารย์.Wasawat Deemarn.. ที่ทิ้งท้ายไว้อย่างน่าฟัง...

           โปรดตรอง ...ใครจะไปรู้ว่า ชาติหน้าจะเกิดเป็นมนุษย์อีกไหม ใช้ชีวิตให้คุ้ม ครับ

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๖  พฤษภาคม  ๒๕๖๑